I SA/Po 782/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Małecki Asesor sądowy WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2008 r. sprawy ze skargi P.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści oddala skargę /-/ K. Nikodem /-/ G. Gorzan /-/ J. Małecki UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] P.B. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w Ś. o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Urząd Miejski w Ś. wydał zaświadczenie nr [...] stwierdzające, że na dzień 29 stycznia 2008 r. P. B. posiada zaległości podatkowe w wysokości 82.955 zł w zakresie podatku rolnego i podatku od nieruchomości. Pismem z dnia 22 lutego 2008 r. podatnik zwrócił się do Burmistrza Ś. o dokonanie korekty zaświadczenia nr [...] z dnia [...] poprzez dopisanie "w dziale I przy pozycji podatku rolnego, od nieruchomości za lata 1999-2000, że zapłata została odroczona do czasu zakończenia sprawy toczącej się przed Sądem Administracyjnym". Postanowieniem nr [...] Burmistrz Ś. odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej we wniosku z dnia 22 lutego 2008 r. Organ powołał art. 306e § 5 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że jeżeli zapłata zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę została odroczona lub rozłożona na raty, uznaje się, że podatnik, płatnik lub inkasent, do dnia upływu terminów, o których mowa w art. 49 § 1, nie posiada zaległości podatkowej. Pojęcie odroczenia zapłaty zaległości podatkowej odnosi się tylko do sytuacji uregulowanej art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Podatnik nie korzysta z instytucji odroczenia, czy też rozłożenia na raty zaległości podatkowe, dlatego też żądanie podatnika nie może zostać uwzględnione.. P. B. powyższe postanowienie zaskarżył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. W ocenie organ naruszył art. 306a § 5 Ordynacji podatkowej, ponieważ zwlekał z wydaniem zaświadczenia i w toku postępowania nie uwzględnił prowadzonego postępowania wyjaśniającego w sprawie podatku rolnego i podatku od nieruchomości za III i IV ratę 2007 r. Postanowieniem nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, stwierdzając, że organ podatkowy pierwszej instancji wydał zaświadczenie zgodnie z istniejącym stanem faktycznym. Podatnik bowiem nie uzyskał odroczenia w płatności podatku rolnego za lata 1999-2000,dlatego też Burmistrz Ś. odmówił wydania żądanego zaświadczenia. Organ odwoławczy wyjaśnił, zawisłość sprawy przed sądem administracyjnym w zakresie postępowania egzekucyjnego nie skutkuje odroczeniem płatności podatku, którego egzekucja dotyczy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. skarżący P.B. wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Ponownie podnosi, że postanowienie jest niesprawiedliwe i narusza prawo. Zdaniem skarżącego Urząd Miejski w Ś . zwlekał z wydaniem żądanego zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej jest dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi oraz trafności ich wykładni. Zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie, w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wskazuje w skardze jedynie, że zaskarżone postanowienie jest niesprawiedliwe i narusza prawo, nie wskazując konkretnych zarzutów odnoszących się do wydanego zaświadczenia, podnosi jedynie, że organ dopuścił się naruszenia art. 306a § 5 Ordynacji podatkowej. Skarżący domagał się od Burmistrza Ś. wydania zaświadczenia stwierdzającego jego stan zadłużenia w zakresie podatków lokalnych wraz z adnotacją, że zapłata podatku rolnego i od nieruchomości za lata 1999 – 2000 została odroczona do czasu zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym. Postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń na gruncie Ordynacji podatkowej jest postępowaniem uproszczonym, mającym na celu urzędowe potwierdzenie stanu faktycznego lub prawnego. Zaświadczenie zgodnie z art. 306a § 1 Ordynacji podatkowej wydaje się na żądanie osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia o określonej treści. W zaświadczeniu organ nie rozstrzyga żadnych kwestii podatkowych, jedynie potwierdza istniejący stan faktyczny lub prawny. Dlatego też wskazane przez skarżącego wątpliwości co do prawidłowości wymiaru podatku rolnego i od nieruchomości za lata 1999-2000 nie mogą przedmiotem badania w postępowaniu w sprawie wydania zaświadczenia na podstawie art. 306a Ordynacji podatkowej. Przepis art. 306e Ordynacji podatkowej reguluje zasady wydawania dwóch rodzajów zaświadczeń: zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzającego stan zaległości podatkowej. Oba dokumenty wydaje się na podstawie dokumentacji organu podatkowego oraz, jeśli zachodzi taka potrzeba, innych organów podatkowych. Ubiegający o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub o stwierdzeniu ich stanu może żądać zamieszczenia w takim zaświadczeniu informacji o prowadzeniu lub nieprowadzeniu w stosunku do wnioskodawcy postępowania mającego na celu ujawnienie jego zaległości podatkowych i określenia ich wysokości, o prowadzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji, postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe (art. 306e § 4 Ordynacji podatkowej). Zgodnie z art. 306e § 5 Ordynacji podatkowej, jeżeli zapłata zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę została odroczona lub rozłożona na raty, uznaje się, że podatnik, płatnik lub inkasent, do dnia upływu terminów, o których mowa w art. 49 § 1, nie posiada zaległości. Zatem gdyby zapłata zaległości podatkowych, wskazanych w zaświadczeniu stwierdzającym stan zaległości, była odroczona lub rozłożona na raty, wówczas organ podatkowy byłby zobowiązany do wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Należy wskazać, że aby termin płatności podatku został odroczony lub zaległość podatkowa rozłożona na raty, musi się o to ubiegać podatnik, poprzez złożenie wniosku wraz z uzasadnieniem, organ natomiast w trybie uznania administracyjnego rozpatruje wniosek poprzez wydanie stosowanej decyzji. Zdaniem Burmistrza Ś.oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. zapłata zaległości w podatku rolnym i od nieruchomości za lata 1999-2000 nie została podatnikowi ani odroczona ani też rozłożona na raty. W tym zakresie nie toczyło żadne się postępowanie podatkowe. Skarżący zarówno przed organami podatkowymi jak i przed Sądem również nie powoływał się na decyzję administracyjną, która uzasadniałaby złożone żądanie podatnika. Zdaniem skarżącego postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone ze skargi P. B. skutkuje odroczeniem terminu płatności podatku. Twierdzenie skarżącego nie znajduje jednak uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym. Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 306 a § 5 Ordynacji podatkowej. Przepis ten stanowi, że zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia. Z akt sprawy wynika, że wniosek podatnika o wydanie zaświadczenia, że zapłata zaległości podatkowej w podatku rolnym i od nieruchomości za lata 1999-2000 została odroczona wpłynął do Urzędu Miejskiego w Ś. w dniu 26 lutego 2008 r., natomiast postanowienie B. Ś. odmawiające wydania zaświadczenia o treści żądanej we wniosku, wydano w dniu [...] postanowienie zostało doręczone skarżącemu 4 marca 2008 r. Zatem organ podatkowy nie dopuścił się naruszenia wskazanego przepisu Ordynacji podatkowej. W tych okolicznościach, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz. 1270, ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku. /-/ K. Nikodem /-/ G. Gorzan /-/ J. Małecki