II GZ 1253/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 września 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 146/16 o odrzuceniu skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 12 września 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 146/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę M. S. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Sąd I instancji stwierdził, że Przewodniczący Wydziału II WSA w Bydgoszczy zarządzeniem z [...] czerwca 2016 r. wezwał M. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało przesłane skarżącemu, jednak z uwagi na jego nieobecność przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w skrzynce pocztowej adresata. Przesyłkę awizowano powtórnie [...] czerwca 2016 r. Skarżący nie odebrał przesyłki, więc została ona zwrócona do Sądu. Wezwanie zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem [...] czerwca 2016 r. Skarżący nie uiścił wpisu, więc Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie art. 65 p.p.s.a. w zw. z art. 139 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1822 ze zm.; dalej k.p.c.) w związku z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym przez przyjęcie skuteczności zastępczego doręczenia przesyłki w zw. z art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący podniósł, że przesyłka sądowa nie została mu doręczona ani nie była awizowana. Ponadto podkreślił, że faktem powszechnie znanym jest znaczna liczba nieprawidłowości w doręczeniach przesyłek sądowych dokonywanych przez operatora pocztowego Impost. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarżący nie uiścił wpisu, pomimo wezwania do jego uiszczenia. Należy bowiem stwierdzić, że zarządzenie z 6 czerwca 2016 r. od skargi zostało wysłane na adres skarżącego, jednak nie zostało mu przekazane, ponieważ nie było go w domu. Wobec tego – zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. – pismo złożono w placówce pocztowej [...] czerwca 2016 r., o czym zawiadomiono skarżącego poprzez pozostawienie awizo w skrzynce oddawczej. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi ta była ponownie awizowana [...] czerwca 2016 r., następnie z uwagi na jej nieodebranie – zwrócona do sądu, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (por. k. 15 akt sadowych). Skoro więc strona, pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki [...] i [...] czerwca 2016 r., nie odebrała jej, to słusznie Sąd przyjął, że została ona doręczona z dniem [...] czerwca 2016 r., w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. NSA stwierdza, że twierdzenia M. S. o nieprawidłowości doręczenia zastępczego w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. są niezwykle lakoniczne i sprowadzają się do twierdzenia, że nie otrzymał ani przesyłki ani awizo. Na poparcie powyższego skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności. Twierdzeniom tym przeczą jednak dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, tj. zwrotne potwierdzenie odbioru, na którym znajduje się potwierdzenie awizowania przesyłki. Wobec niewykazania żadnych okoliczności potwierdzających stanowisko skarżącego, NSA nie miał możliwości odmiennej oceny dokonanego doręczenia niż ta, której dokonał Sąd I instancji. W konsekwencji WSA prawidłowo uznał, że z dniem [...] czerwca 2016 r. rozpoczął bieg termin do uiszczenia wpisu, a skarżący nie uiścił go do [...] czerwca 2016 r. W tak ukształtowanym stanie faktycznym sprawy NSA stwierdza, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.