I OZ 748/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 września 2006 r. sygn. akt IV SAB/Gl 12/05 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Wojewody Ś. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na uchwałę Rady Powiatu M. postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił M. B. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata dla sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia tego Sądu z dnia 21 sierpnia 2006 r., odrzucającego skargę na bezczynność Wojewody Ś. W uzasadnieniu Sąd I instancji zauważył, iż zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Sąd stwierdził, że za taką oczywistą bezzasadność uznać należy w szczególności sytuację, gdy skarga jest niedopuszczalna. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga M. B. jest niedopuszczalna, dotyczy ona bowiem uchwały Rady Powiatu podjętej w postępowaniu skargowym, regulowanym w Dziale VIII K.p.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł M. B., domagając się przyznania mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż z uwagi na swój stan zdrowia nie może brać czynnego udziału w postępowaniu i nie może ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 247 P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Słusznym jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że o takiej bezzasadności można mówić w sytuacji, gdy wniesiona skarga jest niedopuszczalna i że z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. M. B. złożył skargę na bezczynność Wojewody Ś. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na uchwałę Rady Powiatu M. wydaną w postępowaniu skargowym, uregulowanym w Dziale VIII K.p.a., w których to sprawach wyłączona jest kognicja sądów administracyjnych. Skoro zaś skarga wniesiona w tym zakresie jest niedopuszczalna, to postanowienie o odmowie przyznania z tego powodu prawa pomocy odpowiada prawu. Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie opowiada się za poglądem, według którego przepis art. 247 P.p.s.a. ma zastosowanie w toku całego postępowania wywołanego skargą, a więc również w sytuacji, gdy strona składa wniosek o przyznanie prawa pomocy nie tylko w celu popierania skargi, ale również w celu popierania środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z dnia 12 września 2008 r., sygn. akt II OZ 916/08, niepublikowane; postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 413/06, niepublikowane; postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2004 r., sygn. akt OZ 140/04, niepublikowane). Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.