I SA/Rz 492/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek /spr./, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2022 r. sprawy ze skargi B.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 czerwca 2022 r., nr 350000/71/405464/2020 w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek za okres od lipca do września 2020 roku oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi B. K. (dalej: skarżąca/wnioskodawczyni) jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) z [...] czerwca 2022 r. nr [...], uchylająca w całości decyzję własną z [...] listopada 2020 r. nr [...] odmawiającą wnioskodawczyni prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 1 lipca 2020 r. do 30 września 2020 r. i umarzająca postępowanie w pierwszej instancji w całości. Jak wynika z akt sprawy 15 października 2020 r. skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 1 lipca 2020 r do 30 września 2020 r. We wniosku wskazała, że prowadzi przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD 93.29B oraz przychód z tej działalności uzyskany w pierwszym miesiącu kalendarzowym, za który został złożony wniosek (lipiec 2020 r.) jest niższy o co najmniej 75% w porównaniu do przychodu uzyskanego w tym samym miesiącu kalendarzowym w 2019 r. Decyzją z [...] listopada 2020 r, opisaną na wstępie, ZUS odmówił wnioskodawczyni prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek za ww. okres gdyż na podstawie analizy wpisów dokonanych w CEIDG od 11 października 2017 r. ustalił, że wnioskodawczyni nie zgłaszała prowadzenia działalności o wskazanym we wniosku numerze PKD. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2020 r. ZUS zawiesił postępowanie w sprawie o ponowne rozpatrzenie zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za lipiec, sierpień i wrzesień 2020 r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie podlegania wnioskodawczyni ubezpieczeniom społecznym. Sąd Okręgowy w R. wyrokiem z 19 kwietnia 2021 r. sygn. akt [...] oddalił odwołanie skarżącej od decyzji ZUS z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] dotyczącej ustalenia okresu podlegania przez wnioskodawczynię ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Sąd Apelacyjny w R. wyrokiem z dnia 4 marca 2022 r. sygn. Akt [...],[...] oddalił apelację skarżącej. Sądy obu instancji uznały, że Skarżąca od 1 czerwca 2018 r. nie podlegała ubezpieczeniom społecznym, ponieważ nie prowadziła od tego dnia pozarolniczej działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe ZUS postanowieniem z 3 czerwca 2022 r. podjął zawieszone postępowanie administracyjne, a następnie decyzją z [...] czerwca 2022 r, opisaną na wstępie, uchylił w całości decyzję własną z [...] listopada 2020 r. nr [...] odmawiającą wnioskodawczyni prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 1 lipca 2020 r do 30 września 2020 r. i umorzył postępowanie w pierwszej instancji w całości. Wnioskodawczyni nie zgodziła się z decyzją ZUS z [...] czerwca 2022 r. i zaskarżyła ją do WSA wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o wstrzymanie jakichkolwiek decyzji do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o jej oddalenie wskazując, że wniesienie skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego nie uchyla prawomocności wyroku Sądu Apelacyjnego w R. oddalającego apelację skarżącej. Wyrok podlega wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, z późn. zm.) - dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit.a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit.b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów Sąd uznał , że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja ZUS z [...] czerwca 2022 r., opisana na wstępie, którą organ uchylił w całości decyzję z [...] listopada 2020 r. odmawiającą skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 1 lipca 2020 r do 30 września 2020 r. i umorzył postępowanie w pierwszej instancji w całości. Podstawą wydanej decyzji był art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Godzi się wszak zauważyć, że organ w podstawie prawnej jak i części motywacyjnej wskazuje błędnie przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., ale też dalej przytacza treść przepisu, który jego zdaniem miał zastosowanie w sprawie i odpowiada on literalnie treści art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., a więc adekwatnej dla rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu wskazane powyżej uchybienie, wynikające najwyraźniej z pomyłki, nie ma charakteru istotnego, aby konieczne było eliminowanie z obrotu prawnego skarżonej decyzji. Z dołączonych do akt sprawy orzeczeń Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego w R. bezspornie wynika, że Sąd Okręgowy w R. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2021 r. sygn. akt [...] oddalił odwołanie B. K. w sprawie z wniosku B. K. przeciwko ZUS o podleganie ubezpieczeniom społecznym a Sąd Apelacyjny wyrokiem z 4 marca sygn. akt. [...], [...] oddalił apelację skarżącej. Wyrok jest prawomocny. Sądy obu instancji ustaliły, że B. K. nie podlega ubezpieczeniom społecznym od 1 czerwca 2018 r., ponieważ nie prowadziła od tego dnia pozarolniczej działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu, skoro w okresie od 1 lipca 2020 r. do 30 września 2020 r B. K. nie podlegała ubezpieczeniom społecznym, co zostało przesądzone w wiążącym organie prawomocnym wyroku sądu powszechnego, ZUS prawidłowo uznał, że postępowanie z wniosku skarżącej o udzielenie ulgi w spłacie należności do których uiszczania nie była obowiązana, stało się bezprzedmiotowe, co odpowiada treści art. 105 § 1 k.p.a.. Prawidłowo zatem, działając jako organ II instancji, uchylił decyzję pierwszoinstancyjną z dnia [...] listopada 2020 r. odmawiającą wnioskodawczyni prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania tych należności składkowych a następczo postępowanie w tej sprawie umorzył w pierwszej instancji w całości. Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie jakichkolwiek decyzji do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej wskazać należy, że wniesienie przez skarżącą skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego nie uchyla prawomocności wyroku Sądu Apelacyjnego w R. oddalającego apelację skarżącej od wyroku Sądu Okręgowego. Wyrok Sądu I instancji podlega wykonaniu i jest dla ZUS wiążący. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a..