II S 13/24

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 4 lipca 2024 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Izabela Pospieska</p> <p>Sędziowie: Marek Kordowiecki (spr.)</p> <p>(del.) Antoni Łuczak</p> <p>Protokolant: prot. sąd. Sylwester Leńczuk</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. G.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </p> <p>skargi z dnia 24 maja 2024 r.</p> <p>na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w <span class="anon-block">T.</span> pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>na podstawie art. 8 ust. 2 oraz art. 6 ust. 2 w zw. z art. 9 ust. 1 oraz art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2023 roku, poz. 1725)</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- --> odrzucić skargę <span class="anon-block">K. G.</span> dotyczącą przewlekłości postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w <span class="anon-block">T.</span> pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>.</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zwolnić skarżącego od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pismem z dnia<span class="anon-block">(...)</span> roku (k. 4), które wpłynęło do tut. Sądu Apelacyjnego w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r., <span class="anon-block">K. G.</span> wniósł o:</p> <p>1.  stwierdzenie, że w postępowaniu sądowym prowadzonym przed Sądem Rejonowym w <span class="anon-block">T.</span>, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy, poprzez wystąpienie przewlekłości postępowania,</p> <p>2.  zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 4.000 zł,</p> <p>3.  zwolnienie z kosztów sądowych.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Skarga podlegała odrzuceniu.</p> <p>Przed przystąpieniem do omówienia wywiedzionej przez skarżącego argumentacji, należało jednak poczynić kilka uwag natury formalnej z uwagi na układ procesowy niniejszej sprawy, a mianowicie przed Sądem Rejonowym w <span class="anon-block">T.</span> toczyło się postępowanie sądowe o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, które w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. zakończyło się wydaniem wyroku uniewinniającego <span class="anon-block">K. G.</span> od zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> Na skutek apelacji prokuratora, wskazany wyrok został w całości uchylony, a sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu w <span class="anon-block">T.</span> do ponownego rozpoznania, po czym zarejestrowano ją pod nową sygn. akt, tj. <span class="anon-block">(...)</span>. Postanowieniem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">(...)</span> Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił skargę <span class="anon-block">K. G.</span> dotyczącą naruszenia prawa strony do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy w postępowaniu sądowym toczącej się przed Sądem Rejonowym w <span class="anon-block">T.</span> pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, Sądem Okręgowym w <span class="anon-block">K.</span> pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> oraz Sądem Rejonowym w <span class="anon-block">T.</span> pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Z kolei pismem z dnia<span class="anon-block">(...)</span>r. <span class="anon-block">K. G.</span> wystąpił ze skargą na przewlekłość postępowania w przedmiocie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym prowadzonym przed Sądem Rejonowym w <span class="anon-block">T.</span>, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, co – jak należało się domyślać – związane było z oddaleniem skargi w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Przede wszystkim należy zauważyć, że sformułowany przez skarżącego zarzut przewlekłości odnosił się wyłącznie do fazy postępowania sądowego, co należało uznać za dopuszczalne w świetle odrzuconego już w orzecznictwie stanowiska o potrzebie „fragmentaryzacji” postępowania na poszczególne etapy (<em> <!-- -->vide</em>: postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2016 r. w sprawie II S 16/16, LEX nr 2278271). Stanowisko to ostatecznie ugruntował Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 28 marca 2013 r. wskazując, że w postępowaniu ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki <strong> <!-- -->ocenie pod kątem przewlekłości podlegają zarzuty skarżącego odnoszące się do przebiegu postępowania, od jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia, niezależnie od tego, na jakim etapie tego postępowania skarga została wniesiona</strong> (<em> <!-- -->vide</em>: uchwała Sądu Najwyższego 7 sędziów z dnia 28 marca 2013 r. w sprawie III SPZP 1/13, OSNP 2013/23-24/292).</p> <p>Jakkolwiek tak sformułowany zarzut był dopuszczalny, to jednak skarga <span class="anon-block">K. G.</span> dotknięta była wadą konstrukcyjną, o której mowa w art. 6 ust. 2 u.s.p.p. Jak wynika z przepisu tego artykułu, skarga powinna, poza uczynieniem zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, zawierać:</p> <p>1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy,</p> <p>2) <span class="underline"> <!-- -->przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie</span>.</p> <p>W razie niespełniania przez skargę powyższych wymogów, sąd właściwy do jej rozpoznania, odrzuca ją bez wyzwania do uzupełnienia braków, co wprost wynika z art. 9 ust. 1 powołanej ustawy.</p> <p>W świetle utrwalonego orzecznictwa, zarówno Sądu Najwyższego (<em> <!-- -->vide:</em> orzeczenia z dnia 20 kwietnia 2017 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 16/17, z dnia 13 maja 2008 roku, <span class="anon-block"> (...)</span> 6/08; z dnia 15 stycznia 2008 roku, <span class="anon-block"> (...)</span> 46/07, z dnia 5 czerwca 2007 roku, <span class="anon-block"> (...)</span> 16/07, z dnia 7 czerwca 2005 roku, <span class="anon-block"> (...)</span> 103/05), jak i sądów apelacyjnych (<em> <!-- -->vide</em>: orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2011 roku, II S 7/11; w <span class="anon-block">K.</span> z dnia 24 czerwca 2010 roku, II S 15/10, z dnia 23 kwietnia 2010 roku, II S 5/10, z dnia 27 października 2009 roku, II S 20/09; w <span class="anon-block">K.</span> z dnia 2 marca 2005 roku, II S 11/05 oraz z dnia 28 października 2004 roku, II S 6/04) – nie budzi wątpliwości, że istota skargi na przewlekłość nie może się sprowadzać do zakwestionowania ogólnie długiego okresu trwania postępowania, zaś skarżący winien w sposób szczegółowy oraz konkretny przytoczyć okoliczności uzasadniające jego sformułowane w skardze żądanie, tj. wskazać jakie czynności zostały przez dany organ wymiaru sprawiedliwości zaniechane bądź przeprowadzone wadliwie, co z kolei miało spowodować nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu, powodując jego przewlekłość.</p> <p>Tymczasem w przedmiotowej skardze – poza wskazaniem, iż skarżący otrzymał akt oskarżenia <span class="anon-block">(...)</span> r., a następnie „nastąpiła długa przerwa” – nie zawarto w ogóle wskazania, które z działań i w jaki sposób, miały nie respektować zasady sprawnego postępowania, powodując tym samym jego przewlekłość. Tym samym nie naprowadzono przesłanek, w oparciu o które sąd dokonać mógłby merytorycznej oceny prawidłowości oraz terminowości podjętych czynności procesowych z uwzględnieniem charakteru sprawy oraz jej faktycznego i prawnego stopnia zawiłości.</p> <p>Skarżący winien jednocześnie pamiętać, że „<strong> <!-- --> <em> <!-- -->sama długotrwałość postępowania nie oznacza, iż doszło do przewlekłości postępowania.</em> </strong> <em> <!-- --> Zachodzi ona, gdy postępowanie jest długotrwałe, prowadzone rozwlekle i trwa ponad konieczność wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do rozstrzygnięcia, będących w związku przyczynowym z działaniem lub bezczynnością sądu. Aby rozstrzygnąć zatem, czy zwłoka w dokonaniu czynności jest nieuzasadniona, należy rozważyć nie tylko okres zaniechania jej dokonania, ale także konkretne realia sprawy i jej kontekst sytuacyjny”</em> (<em> <!-- -->vide</em>: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2022 r. w sprawie <span class="anon-block"> I (...)</span> 84/22, LEX nr 3439476).</p> <p>W tej sytuacji, wobec niespełnienia przez przedmiotową skargę wymagań, o jakich mowa w art. 6 ust. 2 u.s.p.p., niebędących jedynie zwykłymi wymaganiami formalnymi pisma procesowego, a jej wymaganiami konstrukcyjnymi (nieusuwalnymi) – <em> <!-- --> vide</em>: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia<span class="anon-block">(...)</span> r., <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> – podlegała ona odrzuceniu w oparciu o dyspozycję przepisu art. 9 ust. 1 u.s.p.p., o czym orzeczono w punkcie 1.</p> <p>Sąd Apelacyjny zdecydował się jednocześnie na zwolnienie skarżącego od opłaty od skargi, a to z uwagi na jej odrzucenie.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. Ł.</span> <span class="anon-block">I. P.</span> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Pouczenie</span> </p> <p>Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.</p> </div>