I C 926/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 926/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 12 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kwidzynie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Halina Ostafińska-Kołacka</p> <p>Protokolant: stażysta Ewelina Gadomska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. w Kwidzynie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">Z. T.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">Z. T.</span> kwotę 7.500,00 zł (siedem tysięcy pięćset złotych 00/100), z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">Z. T.</span> kwotę:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>375,00 zł (trzysta siedemdziesiąt pięć złotych 00/100), tytułem opłaty sądowej,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>1.817,00 zł (jeden tysiąc osiemset siedemnaście złotych 00/100), tytułem kosztów zastępstwa procesowego,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>992,97 zł (dziewięć dziewięćdziesiąt dwa złote 97/100), tytułem wydatków.</p> </dd> </dl> <p> <em> <!-- -->SSR Halina Ostafińska-Kołacka</em> </p> <p>I C 926/16 Uzasadnienie</p> <p>Powód <span class="anon-block">Z. T.</span> wnosił o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) SA</span> kwoty 7500 złotych, z ustawowymi odsetkami od dnia 12.12. 2014 roku, tytułem zadośćuczynienia za krzywdę i cierpienie.</p> <p>W uzasadnieniu podał, że 15 kwietnia 2014 roku około godziny 17-tej w <span class="anon-block">G.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego jako pasażer samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej.(...)</span> odniósł obrażenia ciała. Sprawcą wypadku był kierowca samochodu osobowego marki <span class="anon-block">D. (...)</span> nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego ubezpieczyciela.</p> <p>Powód podał, że doznał skręcenia odcinka szyjnego i L-S kręgosłupa. Bezpośrednio po wypadku odczuwał ograniczenie bólowe ruchomości w odcinku szyjnym i L-S kręgosłupa, wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych na poziomie odcinka szyjnego i Th-L-S, ból wyrostków kolczystych odcinka L-S oraz mrowienie i drętwienie kończyn górnych. Leczył się u ortopedy. Pomimo czasu jaki upłynął od wypadku nadal odczuwa drętwienie kończyn górnych oraz bóle w odcinku szyjnym kręgosłupa i L-S kręgosłupa.</p> <p>Zdaniem powoda wypłacona przez pozwanego kwota zadośćuczynienia w wysokości 1500 złotych jest zbyt niska.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wnosił o oddalenie powództwa zarzucając, iż wypłacona powodowi kwota zadośćuczynienia w wysokości 1500 złotych jest odpowiednia w stosunku do rozmiaru i charakteru doznanych przez niego schorzeń.</p> <p>Sąd ustalił i zważył co następuje:</p> <p>W dniu 15 kwietnia 2014 roku w <span class="anon-block">G.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> doszło do wypadku drogowego. Powód podróżował samochodem marki <span class="anon-block">B. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej.(...)</span> jako pasażer z synem jako kierowcą. Sprawcą wypadku był kierowca samochodu osobowego marki <span class="anon-block">D. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego ubezpieczyciela, który uderzył w tył samochodu <span class="anon-block">B.</span>. Powód i syn wyszli z samochodu o własnych siłach ale z uwagi na narastający ból udali się do najbliższego Szpitala im. św. <span class="anon-block">W.</span> w <span class="anon-block">G.</span> na Oddział Ratunkowy, gdzie rozpoznano stłuczenie głowy, zanotowano bóle kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, bólowe ograniczenie ruchów kręgosłupa szyjnego i wykonano badanie RTG kręgosłupa szyjnego i lędzwiowego. Lekarz pogotowia nie stwierdził potrzeby hospitalizacji i zwolnił powoda do domu. Od 22 kwietnia 2014 roku do 7.10.2014 roku powód kontynuował leczenie w poradni ortopedycznej. W trakcie leczenia notowano bóle kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, ograniczenia ruchów rotacji i odchylenia bocznego w odcinku szyjnym, zalecono leczenie w poradni rehabilitacyjnej i przy utrzymywaniu się drętwienia rąk konsultację w poradni neurologicznej. Powód po wypadku nie konsultował się z poradnią neurologiczną.</p> <p>Powód w wyniku wypadku komunikacyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 roku doznał skręcenia kręgosłupa szyjnego i lędzwiowego. W zakresie narządów ruchu nie doszło do trwałych zaburzeń funkcji ani odchyleń od stanu prawidłowego lub zmian pourazowych. Nie doszło również do uszko- dzeń kostnych, mięśni wiązadłowych i niestabilności. Zgłaszane przez powoda drętwienie kończyn górnych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi i szumy w uszach nie są skutkiem wypadku z dnia 15.04.2014 roku.</p> <p>Zaburzenia te związane są z wcześniej przebytymi urazami doznanymi przez powoda tj. uszkodzeniem prawej gałki ocznej i prawego nerwu twarzowego w 1991 roku i urazem głowy ze złamaniem kości podstawy czaszki w 1997 roku, po którym to urazie rozpoznano u powoda encefalopatię pourazową z zespołem psychoorganicznym otępiennym i zmianami w badaniu eeg. Encefalopatia pourazowa z otępiennym zespołem psychoorganicznym i padaczka pourazową z częstymi napadami jest skutkiem dwóch urazów czaszkowo mózgowych. Przed wypadkiem z dnia 15.04.2014 roku u powoda rozpoznano bóle kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo krzyżowego, bóle i zawroty głowy, drętwienie kończyn górnych i zaburzenia czucia.</p> <p>Powierzchowny uraz głowy na skutek wypadku z dnia 15.04.2014 roku nie pogłębił wcześniejszych schorzeń neurologicznych.</p> <p>Dolegliwości bólowe utrzymywały się u powoda w okresie 6-8 tygodni po wypadku a póżniej stopniowo zmniejszały się. Obecne dolegliwości bólowe mogą wynikać z samoistnych zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa.</p> <p>Powód <span class="anon-block">Z. T.</span> wraz z żoną <span class="anon-block">D. T.</span> są współwłaścicielami restauracji i sklepu odzieżowego i razem prowadzą działalność gospodarczą dzieląc się obowiązkami.</p> <p>Po wypadku ze względu na ograniczenia bólowe i ruchowe, powód nie mógł się zajmować zaopatrzeniem a mógł skupić się tylko na prowadzeniu dokumentacji związanej z prowadzeniem działalności.</p> <p>Przez okres trzech miesięcy od wypadku przy codziennych czynnościach jak np. wstawanie z łóżka, mycie i ubieranie pomagała powodowi żona <span class="anon-block">D. T.</span>.</p> <p>(dokumentacja medyczna k.9-13 i k.66, akta szkodowe na płycie CD k.34,przesłuchanie powoda k.36, zeznania świadka <span class="anon-block">D. T.</span> k.37, opinia biegłego sądowego z zakresu chirurgii i ortopedii <span class="anon-block">R. P.</span> k.43-45, opinia biegłego sądowego neurologa <span class="anon-block">J. S.</span> k. 74-77).</p> <p>Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie wyżej wymienionej dokumentacji medycznej nie kwestionowanej przez strony, przesłuchania powoda i zeznań świadka <span class="anon-block">D. T.</span> oraz opinii biegłych sądowych chirurga ortopedy <span class="anon-block">R. P.</span> i neurologa <span class="anon-block">J. S.</span>, co do których strony nie złożyły zarzutów, a które to opinie w ocenie Sądu sporządzone są profesjonalnie i wyczerpująco.</p> <p>Powyższy stan faktyczny jest poza sporem.</p> <p>Istotą sporu jest ustalenie wysokości należnego zadośćuczynienia dla powoda.</p> <p>Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> ustalenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i cierpienie pozostawiają do uznania Sądu. Określając wysokości zadośćuczynienia, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy, a zwłaszcza stopień i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych. Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę pełni przede wszystkim funkcję kompensacyjną gdyż stanowi przybliżony ekwiwalent za doznaną przez pokrzywdzonego szkodę niemajątkową a więc powinno ono wynagrodzić mu cierpienia. Z drugiej strony zadośćuczynienie powinno być utrzymane w rozsądnych granicach.</p> <p>Sąd stanął na stanowisku, że roszczenie powoda nie jest wygórowane a przyznana mu przez pozwanego kwota zadośćuczynienia jest rażąco zaniżona.</p> <p>Wprawdzie biegły sądowy z zakresu neurologii <span class="anon-block">J. S.</span> , na podstawie dokumentacji medycznej i po zbadaniu powoda, stwierdził, że powód wcześniej w latach 90-tych przebył dwa urazy czaszkowo-mózgowe, których skutkiem jest encefalopatia pourazowa z otępiennym zespołem psychoorganicznym i napadami padaczki pourazowej oraz, iż jeszcze przed wypadkiem zdiagnozowano u powoda zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego a zmiany neurologiczne w postaci drętwienia rąk, zaburzeń czucia, bólów i zawrotów głowy stwierdzono jeszcze przed wypadkiem z 15.04.2014 roku a także, że uraz głowy po wypadku z 15.04.2015 roku nie pogłębił wcześniejszych schorzeń neurologicznych – to nie zmienia to oceny Sądu co do zaniżonej kwoty wypłaconego zadośćuczynienia.</p> <p>Niewątpliwie bowiem na skutek wypadku z dnia 15.04.2014 roku, powód doznał skręcenia kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego oraz stłuczenia głowy, co wynika z opinii biegłego sądowego chirurga ortopedy <span class="anon-block">R. P.</span>.</p> <p>Co prawda powód nie był hospitalizowany i nie nosił kołnierza ortopedycznego ale leczył się w poradni ortopedycznej do 7.10. 2014 roku. Dolegliwości bólowe u powoda trwały od 6 do 8 tygodni a doznane w wyniku wypadku schorzenia powodowały znaczne ograniczenia ruchowe.</p> <p>Ze względu na to powód musiał korzystać z pomocy żony w zwykłych czynnościach jak wstawanie z łóżka, mycie i ubieranie, co powodowało znaczny dyskomfort w jego codziennym życiu.</p> <p>Również z uwagi na dolegliwości i ograniczenia bólowe powód znacznie ograniczył swe zaangażowanie w prowadzenie działalności gospodarczej, co pogłębiło jego negatywne przeżycia w sferze psychicznej.</p> <p>Potwierdziła to w swoich zeznaniach w charakterze świadka żona powoda <span class="anon-block">D. T.</span>.</p> <p>W ocenie Sądu dla określenia wysokości zadośćuczynienia ,nie ma istotnego znaczenia to, że powód wcześniej przed wypadkiem z dnia 15.04.2014 roku cierpiał na poważne schorzenia neurologiczne a stłuczenie głowy nie pogłębiło tych schorzeń.</p> <p>Należy bowiem zaznaczyć, że żądana przez powoda kwota zadośćuczynienia nie jest wcale wygórowana, a nałożenie się schorzeń w wyniku wypadku na wcześniejsze schorzenia spotęgowało jeszcze bardziej nie tylko cierpienia fizyczne ale i psychiczne.</p> <p>Sad nie podziela stanowiska pozwanego w kwestii zasadności żądania odsetek za opóźnienie od dnia wydania wyroku w sprawie.</p> <p>Po zgłoszeniu szkody przez powoda pozwany ubezpieczyciel w dniu 11.12.2014 roku przyznał i wypłacił powodowi zbyt niską kwotę zadośćuczynienia w wysokości 1500 złotych.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art.481 par.1 kc.</a>” Jeżeli dłużnik opóżnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóżnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóżnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi”.</p> <p>W związku z powyższym Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 par.1 kc.</a> orzekł jak wyżej.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na zasadzie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 par.1 kpc</a>. w zw. z par.2 ust.4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p> <p>Pozwany jako strona przegrywająca sprawę obowiązany jest zwrócić powodowi kwotę 375 złotych, tytułem opłaty sądowej, kwotę 1817 złotych ( z opłatą od pełnomocnictwa), tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 992,97 złotych, tytułem wydatków.</p> </div>