II K 505/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 505/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Renata Folkman</p> <p>Protokolant: st.sekr.sądowy Joanna Kotala</p> <p>przy udziale Prokuratora: xxx</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 roku na rozprawie sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> z domu <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->c. <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">J. z domu B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p>oskarżonej o to, że:</p> <p>w dniu 01 sierpnia 2017 r. około godziny 12:00 na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez to, że kierując samochodem osobowym marki <span class="anon-block">C.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, wyjeżdżając z drogi podporządkowanej, potrąciła kierująca rowerem <span class="anon-block">L. K.</span>, w wyniku czego nieumyślnie spowodowała u niej obrażenia ciała w postaci złamania kości przedramienia lewego, stłuczenia barku, otarć naskórka przedramienia prawego oraz zasinienia przyśrodkowej powierzchni uda lewego, które spowodowały naruszenie czynności narządów jej ciała na okres dłuższy niż siedem dni, <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177§1 kk</a> </strong> </p> <p>orzeka:</p> <p>1.  uznaje, że <span class="anon-block">J. K.</span> jest sprawcą zarzucanego jej czynu i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66§1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67§1 kk</a> warunkowo umarza postępowanie karne na okres próby 1 (jednego) roku;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67§3 kk</a> orzeka od <span class="anon-block">J. K.</span> na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">L. K.</span> nawiązkę w kwocie 2000 (dwóch tysięcy) złotych;</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67§3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a§1 kk</a> orzeka świadczenie pieniężne i zobowiązuje <span class="anon-block">J. K.</span> do zapłaty kwoty 500 (pięciuset) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;</p> <p>4.  zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu wydatków w sprawie kwotę 147,84 (stu czterdziestu siedmiu złotych, osiemdziesięciu czterech groszy) oraz kwotę 100 (stu) złotych tytułem opłaty.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 01.08.2017 r. około godziny 12.00 <span class="anon-block">J. K.</span> jechała swoim samochodem <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przez miejscowość <span class="anon-block">G.</span>. Jechała drogą podporządkowaną i zbliżała się do skrzyżowania z drogą z pierwszeństwem przejazdu. W tym czasie drogą z pierwszeństwem poruszała się rowerzystka <span class="anon-block">L. K.</span>. (W tym miejscu jest ścieżka rowerowa, ale <span class="anon-block">L. K.</span> nie jechała tą ścieżką, tylko jezdnią.) <span class="anon-block">J. K.</span> skręcała na skrzyżowaniu w lewą stronę. Zatrzymała się, rozejrzała, nie dostrzegła żadnych pojazdów, więc ruszyła wolno i zaczęła manewr skrętu w lewo. Nie zauważyła nadjeżdżającej w tym czasie od prawej strony rowerzystki. Kiedy znajdowała się już na drodze, w którą skręciła, wówczas usłyszała odgłos puknięcia w prawe lusterko, po czym lusterko to złożyło się. W tym czasie potrąciła jadącą drogą główną rowerzystkę <span class="anon-block">L. K.</span>, <span class="anon-block">L. K.</span> (przed zderzeniem) jechała w tym samym kierunku, w którym – po skręcie – zamierzała jechać <span class="anon-block">J. K.</span>. <span class="anon-block">L. K.</span> na skutek potrącenia przewróciła się wraz z rowerem.</p> <p> <span class="anon-block">J. K.</span> zatrzymała swój pojazd, aby ustalić przyczynę puknięcia. Kiedy wysiadła jej samochód stał lewymi kołami przy linii rozdzielającej pasy ruchu, a prawymi był oddalony około metra od prawej krawędzi jezdni. <span class="anon-block">J. K.</span> obeszła swój samochód i zobaczyła, że na ziemi, na wysokości tylnego zderzaka leży kobieta (<span class="anon-block">L. K.</span>) wraz z rowerem. <span class="anon-block">L. K.</span> leżała na chodniku, płakała z bólu, twierdziła, że bardzo boli ją ręka. <span class="anon-block">J. K.</span> chciała zawieźć <span class="anon-block">L. K.</span> do szpitala, bo wówczas było duże zdarzenie drogowe na autostradzie <span class="anon-block">(...)</span>, w które zaangażowane były służby ratownicze, ale <span class="anon-block">J. K.</span> poprosiła, aby najpierw podwiozła ją do domu, bo chciała się umyć i przebrać. <span class="anon-block">J. K.</span> zabrała do swojego samochodu <span class="anon-block">L. K.</span> i jej rower i pojechała z nią do jej domu. Tam przyszła <span class="anon-block">M. J.</span>, która widziała zdarzenie. <span class="anon-block">M. J.</span> wezwała policję.</p> <p>(dowód: wyjaśnienia <span class="anon-block">J. K.</span> – k. 82 v – 83 v, 29,</p> <p>zeznania <span class="anon-block">L. K.</span> – k. 83 v – 84 v, 16 v,</p> <p>zeznania <span class="anon-block">M. J.</span> - k. 84 v – 85, 20 v,</p> <p>szkic – k. 8, 69,</p> <p>notatka – k. 1,</p> <p>protokół oględzin pojazdu – k. 4 – 8,</p> <p>protokół oględzin miejsca – k. 9 – 10)</p> <p>W przebiegu zdarzenia <span class="anon-block">L. K.</span> doznała obrażeń ciała w postaci złamania kości przedramienia lewego, stłuczenia karku, otarcia naskórka przedramienia prawego, zasinienia przyśrodkowej powierzchni uda lewego. Obrażenia te naruszyły prawidłowe czynności jej organizmu na czas powyżej 7 dni.</p> <p>(dowód: opinia – k. 23)</p> <p> <span class="anon-block">J. K.</span> <span class="anon-block">urodziła się (...)</span> Jest zawodowego wykształcenia, z zawodu jest szwaczką. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Zarabia około 2.500 zł miesięcznie. (k. 82 v)</p> <p> <span class="anon-block">J. K.</span> nie była karana. (k. 15)</p> <p> <span class="anon-block">J. K.</span> przyznała się do zarzucanego czynu i wyjaśniła, że nie zauważyła pokrzywdzonej. (k. 82 v – 83 v, 29)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ocenił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Wszystkie dowody zebrane w tej sprawie zasługują na wiarę, bowiem – te pochodzące ze źródeł osobowych - są logiczne i nie pozostają ze sobą w sprzeczności, zaś dowody z dokumentów zostały pozyskane w sposób zgodny z przepisami.</p> <p> <span class="anon-block">J. K.</span> wyczerpała znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>. Bowiem wykonując manewr skrętu w lewo (z drogi podporządkowanej w drogę z pierwszeństwem przejazdu), nieuważnie obserwując drogę (przez co nie dostrzegła rowerzystki <span class="anon-block">L. K.</span> i ją potrąciła), nieumyślnie naruszyła zasady ruchu drogowego (w szczególności art. 3 ust. 1 pord). Skutkiem tegoż naruszenia zasad ruchu drogowego pokrzywdzona <span class="anon-block">L. K.</span> doznała obrażeń ciała na czas powyżej 7 dni.</p> <p>Sąd zastosował wobec oskarżonej dobrodziejstwo warunkowego umorzenia postępowania karnego, bowiem nie była wcześniej karana. Zgodziła się na to prokuratura, pokrzywdzona, oskarżona, która złożyła wyczerpujące wyjaśnienia, tłumacząc, iż nie dostrzegła jadącej jezdnią rowerzystki. Pokrzywdzona wszakże uzależniła swą zgodę od zasądzenia na jej rzecz od oskarżonej (ostatecznie) kwoty 2.000 zł. Oskarżona wyraziła na to zgodę. Sąd uznał, iż stopień społecznej szkodliwości czynu, zachowanie oskarżonej (zarówno jej życie przed zdarzeniem, jak i postępowanie po zajściu, w szczególności pomoc pokrzywdzonej, zainteresowanie jej losem) daje podstawę do warunkowego umorzenia postępowania karnego na okres 1 roku. W oparciu o przywołane w wyroku podstawy prawne sąd zasądził od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonej kwotę 2.000 zł i od oskarżonej na rzecz FPPPP kwotę 500 zł.</p> <p>O kosztach sądowych sąd orzekł w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a>.</p> </div>