II SA/Sz 615/08
Sądy administracyjne2008-10-28
Sygnatura
II SA/Sz 615/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
2008-10-28
Rodzaj
Postanowienie WSA w Szczecinie
Sędziowie
Bożena Gonzalez Perea
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono radcę prawnego
Treść orzeczenia
SENTENCJA
referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z Jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: ustanowić radcę prawnego
UZASADNIENIE
Szczepan M. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia [...] uchylającej decyzję tego organu przyznającą zasiłek stały.
Skarżący, zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 26 listopada 2008 r., złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym, obecnie przebywa w Zakładzie Karnym w C., nie pracuje i nie ma żadnych oszczędności.
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
W niniejszej sprawie skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a ww. ustawy, zgodnie z którym nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Stosownie do art. 262 tej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów i nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.