III SA/Gl 1001/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie usunięcia spod dozoru celnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W dniu [...] r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) pełnomocnik B.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie usunięcia spod dozoru celnego. Decyzja tą utrzymano w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...], którą stwierdzono usuniecie spod dozoru celnego w dniu [...] r. samochodu marki [...] sprowadzonego z Niemiec i określono zobowiązanie z tytułu podatku VAT w kwocie [...] zł oraz podatek akcyzowy w kwocie [...] zł z tytułu wprowadzenia tego samochodu na polski obszar celny. Strona określiła przedmiot sporu na kwotę [...] zł, a organ celny na kwotę [...] zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na "ogromną wysokość zobowiązania podatkowego", a jednocześnie niską wartość spornego samochodu, którą określono na kwotę [...] zł (wg cen z [...] r.) oraz fakt, że od pięciu lat, jako dowód przestępstwa podlega zabezpieczeniu na poczet zobowiązań podatkowych przez organ celny i traci na wartości. Treść uzasadnienia skargi w całości odnosi się do zarzutów stawianych organowi w związku z wydaniem kwestionowanej decyzji. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, w skrócie p.p.s.a), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (..). W świetle cytowanego wyżej art. 61 p.p.s.a., nie budzi wątpliwości stwierdzenie, że jest zasadą, iż zaskarżone rozstrzygnięcie w tym w szczególności decyzja administracyjna, powinno być wykonane. Wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności. Trzeba stwierdzić, że skarżąca nie przybliżyła jakichkolwiek okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek o których mowa w § 3 powołanego artykułu ustawy. W uzasadnieniu, nie wykazała tym samym, że wykonanie zaskarżonego postanowienia rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, nadto zaś że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Przeczy temu choćby wartość przedmiotu sporu wskazana prawidłowo przez organ celny, a błędnie określona przez stronę. Nie można też uznać narażenie strony skarżącej na wyrządzenie znacznej szkody przez zapłatę należności podatkowych wynikających z ostatecznej decyzji administracyjnej. W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie uwzględnił wniosku i odmówił wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.