II K 423/17

<div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <em> <!-- -->W związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o środkach związanych z poddaniem sprawcy próbie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 kpk</a> ograniczono zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz podjętych rozstrzygnięć. </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje</strong>:</p> <p>Biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy Sąd ustalił, że oskarżony <span class="anon-block">J. K.</span> w dniu 12 lipca 2017 roku około godz. 14:30 w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>, okręgu <span class="anon-block"> (...)</span>, wyrabiał bez wymaganego wpisu do rejestrów alkohol etylowy a zarówno wina jak i szkodliwość społeczna czynu nie są znaczne.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010310353" title="Ustawa z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie spirytusu, wyrobie i rozlewie wyrobów spirytusowych oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych - Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 353 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych</a> (Dz. U. z 2017 roku poz. 206) działalność gospodarcza polegająca między innymi na wyrobie, alkoholu etylowego jest działalności regulowaną w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 ()">ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej</a> i wymaga wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność w zakresie wyrobu i przetwarzania alkoholu etylowego.</p> <p>Jest więc bezsporne, że oskarżony <span class="anon-block">J. K.</span> swym zachowaniem wyczerpał wszystkie ustawowe znamiona zarzuconego mu występku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010310353" title="Ustawa z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie spirytusu, wyrobie i rozlewie wyrobów spirytusowych oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych - Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 353 (art. 12 a;art. 12 a ust. 1)">art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych</a> (Dz. U. z 2017 roku poz. 206), który polega wyrabianiu bez wymaganego wpisu do rejestru alkoholu etylowego. Przestępstwo to zagrożone jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.</p> <p>Oskarżony wprawdzie nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wyrobu alkoholu etylowego nie mniej w judykaturze podkreśla się, że znamiona przestępstwa z art. 12a ust. 1 wyżej wymieniowej ustawy wypełnia również wyrabianie alkoholu etylowego na własny użytek – <em> <!-- -->vide: uchwała SN - Izba Karna z dnia 30-11-2004 roku, I KZP 23/04</em>.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.</p> <p>Uznając sprawstwo oskarżonego co do zarzuconego mu czynu za w pełni dowiedzione Sąd skorzystał z możliwości przewidzianej w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> i zgodnie z wnioskiem oskarżyciela publicznego złożonym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 336;art. 336 § 1)">art. 336 § 1 kpk</a>, warunkowo umorzył wobec <span class="anon-block">J. K.</span> postępowanie karne na roczny okres próby. Zagrożenie sankcją karną, przewidziane w art. 12a ust. 1 w/w ustawy mieści się w granicach, określonych przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 2)">art. 66 § 2 kk</a>, co pozwoliło na uznanie, iż spełniona została formalna przesłanka, która pozwala Sądowi na zastosowanie tej wyjątkowej instytucji prawa karnego, jakim jest warunkowe umorzenie postępowania wobec dotąd niekaranego sprawcy czynu.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy w ocenie Sądu wina i społeczna szkodliwość czynu nie były znaczne.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 kk</a> przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Należy zauważyć, że oskarżony nie wyrządził swym czynem żadnej szkody, rodzaj naruszonych reguł zachowania nie był poważny, a waga naruszonych przez sprawcę obowiązków nie była duża.</p> <p>Tak, też czyn oskarżonego ocenił oskarżyciel publiczny składając wniosek o warunkowe umorzenie postępowania.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> świadczenie pieniężne w kwocie dwustu złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.</p> <p>Zdaniem Sądu zasadniczą rolą postępowania karnego jest nie tyle karanie sprawców przestępstw, co wychowywanie sprawców tychże przestępstw tak, by nie powrócili oni już na tę drogę i nie popełnili kolejnego przestępstwa. W tym kontekście Sąd uznał, iż w przypadku oskarżonego instytucja warunkowego umorzenia postępowania, połączona z obowiązkiem zapłaty świadczenia pieniężnego będzie wystarczającym środkiem do osiągnięcia tychże celów wychowawczych.</p> <p>W niniejszej sprawie zabezpieczono dowód rzeczowy – aparatura do destylacji alkoholu – i zgodnie z wnioskiem (co do zasady) Sąd orzekł o jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa przez zniszczenie, nakazując jednak tymczasowe dalsze przechowywanie go, aż do pomyślnego upływu okresu próby. Jako podstawę prawną tej decyzji Sąd wskazał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 a)">art. 45a kk</a>. Przepis ten stanowi podstawę przepadków dowodów rzeczowych w przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego. Nie mniej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010310353" title="Ustawa z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie spirytusu, wyrobie i rozlewie wyrobów spirytusowych oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych - Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 353 ()">ustawie z dnia 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych</a> (Dz. U. z 2017 roku poz. 206) jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010310353" title="Ustawa z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie spirytusu, wyrobie i rozlewie wyrobów spirytusowych oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych - Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 353 (art. 14 a)">art. 14a</a> który do wyżej wskazanego przepisu jest przepisem szczególnym i to on winien być zastosowany jako podstawa prawna decyzji z punktu II. wyroku.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> (<em> <!-- -->który ma w tej sprawie zastosowanie poprzez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a> </em>) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> ( Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 110 złotych tytułem kosztów postępowania w sprawie, biorąc pod uwagę, że jego sytuacja majątkowa pozwala na poniesienie takich wydatków bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <em> <!-- -->1. <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- -->2. <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- -->3. <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </strong> </p> </div>