IV SA/Wa 2824/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. i W. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W piśmie z 12 września 2018 r. M. B. i W. B. (dalej: skarżący), reprezentowani przez radcę prawnego B. T., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Sąd pismami z 17 października 2018 r. wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w ich imieniu przed sądami administracyjnymi, a także do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wezwania te zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 5 listopada 2018 r. (k. 18 akt sądowych). Pełnomocnik skarżących nie nadesłał wymaganego pełnomocnictwa. Ponadto w piśmie z 16 listopada 2018 r. oświadczył, że cofa przedmiotową skargę, wobec czego wpis nie zostanie uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 - zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Ponadto w dokumentach księgowych, dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (sprawdzono do dnia 20 listopada 2018 r. – k. 19). Zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 5 listopada 2018 r., a więc termin do ich uzupełnienia mijał z dniem 12 listopada 2018 r. Pełnomocnik skarżących nie nadesłał wymaganego pełnomocnictwa. Ponadto w piśmie z 16 listopada 2018 r. oświadczył, że cofa przedmiotową skargę, wobec czego wpis nie zostanie uiszczony. Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika skarżących o cofnięcie skargi, należy zauważyć, że w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Wskazać jednakże należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (zob. T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2016). Taka sytuacja niewątpliwie zaistniała w rozpoznawanej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.