IV U 456/16

<p>Sygn. akt IV U 456/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSO Elżbieta Wojtczuk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Monika Świątek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2017 r. w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>odwołania <span class="anon-block">M. Ł.</span> </p> <p>od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego</p> <p>z dnia 14 kwietnia 2016 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">M. Ł.</span> </p> <p>przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego</p> <p>o prawo do renty rolniczej</p> <p> <strong> <!-- -->oddala odwołanie.</strong> </p> <p>Sygn. akt: IV U 456/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z 14 kwietnia 2016 r. znak: <span class="anon-block"> (...)</span> Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 21;art. 21 ust. 1;art. 21 ust. 2)">art.21 ust.1 i ust.2 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> odmówił <span class="anon-block">M. Ł.</span> prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wskazując, iż Komisja Lekarska Kasy orzeczeniem z dnia 12.04.2016 r. nie stwierdziła u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>Odwołanie od w/w decyzji złożył <span class="anon-block">M. Ł.</span> wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Podnosił, że nie zgadza się z orzeczeniem Komisji Lekarskiej Kasy i w jego ocenie aktualny stan jego zdrowia powoduje jego całkowitą i trwałą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym (odwołanie k.1-3).</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Kasy z 12 kwietnia 2016r., która uznała, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych i prawnych, które miałyby wpływ na zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.4).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">M. Ł.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> jest rolnikiem i podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników (zaświadczenie dotyczące okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników k. 3 akt rentowych). W dniu 21 grudnia 2015 r. wystąpił do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z wnioskiem o ustalenie prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym (wniosek k.2 akt organu rentowego).</p> <p>Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Rzeczoznawcę, który w orzeczeniu z 8 marca 2016 r. nie uznał ubezpieczonego za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym (wypis z orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy z 8.03.2016 r. k.46 akt organu rentowego).</p> <p>Na skutek odwołania ubezpieczonego od powyższego orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy (k.48 akt rentowych) ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską Kasy, która w orzeczeniu z 12 kwietnia 2016 r. nie uznała ubezpieczonego za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym (wypis z orzeczenia Komisji Lekarskiej Kasy z 12.04.2016 r. k. 52 akt organu rentowego). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 14 kwietnia 2016r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił ubezpieczonemu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 14.04.2016r. k.54 akt organu rentowego).</p> <p>Zespół biegłych psychiatry i psychologa w opinii sporządzonej dnia 6.07.2016 r. na zlecenie sądu stwierdził, że ubezpieczony <span class="anon-block">M. Ł.</span> nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Biegli wskazali, że ubezpieczony funkcjonuje intelektualnie na poziomie ogólnej granicy normy, istnieją dyskretne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, pod względem emocjonalno-społecznym cechuje się tendencją do ksobności, zamartwiania się, przeżywania smutku, koncentruje się na swojej sytuacji życiowej, ma niską odporność na sytuacje stresowe, może ulegać dekompensacji psychotycznej. Ponadto rozpoznano u ubezpieczonego uporczywe zaburzenia urojeniowe, łagodne zaburzenia procesów poznawczych na skutek zmian ogniskowych w <span class="anon-block"> (...)</span>. Ubezpieczony leczy się od ostatniej hospitalizacji w 2010 r. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">PZP</a> w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Z wpisów dotyczących jego leczenia wynika, że w okresie od 2011 r. do ostatniej wizyty w 2016 r. przyjmujący ubezpieczonego psychiatrzy nie obserwowali u niego nawrotów choroby psychicznej (objawów wytwórczych) choć ubezpieczony stosował niskie (nawet jak na warunki ambulatoryjne) dawki Neuroleptyku (<span class="anon-block">Z.</span>) (opinia biegłych k. 19).</p> <p>W kolejnej opinii zespołu biegłych: dwóch lekarzy psychiatrów i psychologa rozpoznał u ubezpieczonego łagodne zaburzenia przy przeciętnej sprawności intelektualnej, organiczną chwiejność afektywną, organiczne zaburzenia urojeniowe w długotrwałej niemal pełnej remisji objawów i stwierdził również brak całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym ze względu na stan psychiczny. W przeprowadzonym badaniu sądowo – psychologicznym przez psychologa sprawność intelektualna ubezpieczonego pozostawała na poziomie inteligencji przeciętnej (dolna granica, iloraz inteligencji w skali bezsłownej wynosił 85), zdiagnozowano ponadto dyskretne zmiany organiczne w obrębie <span class="anon-block"> (...)</span> bez otępienia wraz z pewnymi trudnościami w zakresie myślenia analityczno-syntetycznego oraz koordynacji wzrokowo-ruchowej. Podczas natomiast badania sądowo-psychiatrycznego stwierdzono - pomimo leczenia przy pomocy niewielkiej dawki neuroleptyku – niemal pełną remisję uporczywych zaburzeń urojeniowych: w postaci braku ostrych objawów psychotycznych (urojeń), związanych z nimi zaburzeń zachowania, nie występował też brak aktywności celowej, utrzymywała się jedynie niewielka ksobność. Całość obrazu klinicznego nie sprowadza całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym (opinia biegłych z dn. 16.05.2017 r. k. 83-85 i opinia uzupełniającą k. 109-111).</p> <p>Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, obdarzonego przez Sąd wiarygodnością.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie <span class="anon-block">M. Ł.</span> nie jest zasadne i podlega oddaleniu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 21;art. 21 ust. 1;art. 21 ust. 2;art. 21 ust. 2 pkt. 5)">art.21 ust.1 i 2 pkt 5 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> (Dz.U. z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.) renta rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki: podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres, o którym mowa w ust. 2 wskazanego przepisu – w przypadku ubezpieczonego, który ukończył 30 lat – przez okres co najmniej 5 lat, jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a całkowita niezdolność do pracy powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art.20 ust.1 i 2 ustawy, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. W myśl art.21 ust.5 w/w ustawy za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił osobistą zdolność do wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>Z przedstawionych wyżej ustaleń Sądu wynika, że ubezpieczony podlega ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu. Z opinii dwóch zespołów biegłych lekarzy wynika zaś, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Analizując dwie opinie biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydane zostały przez lekarzy specjalizujących się w schorzeniach występujących u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzone zostały analizą dokumentacji lekarskiej ubezpieczonego i jego badaniem. Należy podkreślić, że ubezpieczonego badało trzech lekarzy psychiatrów i dwóch psychologów i wnioski biegłych co do braku u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym były kategoryczne i jednoznaczne. W obu opiniach biegli nie stwierdzili u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Opinie powyższe nie zostały skutecznie zakwestionowane przez ubezpieczonego. Sąd obdarzył wiarygodnością przeprowadzone dowody z opinii biegłych w całości.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należało, że ubezpieczony nie spełnia ustawowych przesłanek do ustalenia prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, bowiem nie stwierdzono u niego całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(1);art. 477(1) § 1)">art.477^{<!-- -->1}§ 1 kpc</a> Sąd oddalił odwołanie.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w wyroku.</p> </div>