II SA/Rz 891/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego -skargę oddala- UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 14 maja 2010 roku M. P. zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej w T. o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad żoną A. P. Decyzją z dnia [...] maja 2010 roku, nr [...] Wójt Gminy T. odmówił M. P. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu sprawowania opieki nad żoną A. P., legitymującą się znacznym stopniem niepełnosprawności. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 3 pkt 11, art. 17, art. 20 ust. 3, art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku, o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. nr 228, poz. 2255, ze zm.; dalej u.ś.r.) rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 roku w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. 2005 r. nr 105, poz. 881 ze zm.) oraz art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. nr 98 poz. 1071, ze zm.; dalej K.p.a.). W motywach swojego rozstrzygnięcia organ podał, że nie można wnioskującemu ustalić prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, gdyż ma on ustalone prawo do emerytury. Okoliczność ta, stosownie do art. 17 ust. 5 pkt 1 u.ś.r., stanowi przesłankę negatywną przesądzającą o baku możliwości pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Od decyzji Wójta Gminy T. odwołanie wniósł M. P. Nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO), decyzją z dnia [...] lipca 2010 roku, nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. SKO podało, że odwołanie nie mogło zostać uwzględnione, gdyż decyzja Wójta Gminy T. odpowiada prawu. Dalej wywiodło, że przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego są wprost wskazane w przepisach u.ś.r. Negatywne rozpatrzenie wniosku odwołującego się było wynikiem stwierdzenia, że jako osoba sprawująca opiekę nad żoną ma ustalone prawo do emerytury, co wobec jednoznacznej treści art. 17 ust. 5 pkt 1 u.ś.r. wyłącza możliwość przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego. Z decyzją SKO nie zgodził się M. Pe. i zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze podniósł, że kwestionowana decyzja jest dla niego krzywdząca i niesprawiedliwa, gdyż nie uwzględnia jego ciężkiej sytuacji finansowej oraz rodzinnej. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sąd rozpoznając skargę w granicach sprawy bada zgodność zaskarżonego aktu z obowiązującym porządkiem prawnym. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. SKO we właściwym zakresie ustaliło stan faktyczny istotny dla sprawy oraz poprawnie wskazało i zrekonstruowało treść norm stanowiących podstawę prawną wydanego postanowienia. W sprawie bezsporne jest, że żona skarżącego A. P. jest osobą niepełnosprawną, całkowicie niezdolną do pracy i niezdolną do samodzielnej egzystencji - orzeczenie Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Rz., nr [...] z [...] kwietnia 2010 roku. Nie budzi również wątpliwości, że osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego - skarżący M. P. - ma ustalone prawo emerytury. Przedstawione okoliczności dają podstawę do stwierdzenia, że wobec skarżącego ma zastosowanie art. 17 ust. 5 pkt 1 u.ś.r., co oznacza, że jako osoba uprawniona do emerytury nie może skutecznie ubiegać się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Sąd zaznacza, iż wobec tej okoliczności, bez znaczenia pozostaje sytuacja rodzinna oraz finansowa skarżącego. Przesłanki ubiegania się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zostały ustalone w sposób kategoryczny. Na ich negatywną weryfikację bez wpływu pozostaje nawet obiektywnie bardzo ciężka sytuacja skarżącego. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.