I OSK 225/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku O. w sprawie ze skargi kasacyjnej O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2013 r. o sygn. akt II SAB/Wa 432/13 w sprawie ze skargi B.O. na bezczynność O. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 9 sierpnia 2012 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić O. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 października 2013 r. o sygn. akt II SAB/Wa 432/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał O. do rozpatrzenia wniosku skarżącej B.O. z dnia 9 sierpnia 2012 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania. Ponadto stwierdził, że bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W wyroku tym WSA zasądził także od O. na rzecz skarżącej B. O. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł w dniu 9 grudnia 2013 r. O. Pismem z dnia 14 listopada 2014 r. skarżący kasacyjnie cofnął swoją skargę kasacyjną, wnosząc o umorzenie postępowania kasacyjnego. Jak wskazał w uzasadnieniu, z uwagi na stabilną linię orzeczniczą w przedmiocie niniejszej sprawy, O. wykonał wyrok Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 wskazanej ustawy. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Stanowi to wyraz zasady dyspozycyjności, obowiązującej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 cyt. ustawy oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 tej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 czerwca 2008 r. o sygn. akt II FSK 575/07; 27 czerwca 2008 r. o sygn. akt II FSK 573/07; 23 września 2010 r. o sygn. akt I OSK 1517/10; 18 stycznia 2013 r. o sygn. akt I OSK 959/12). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzi jakakolwiek przesłanka nieważności postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Cofnięcie to, w ocenie Sądu, nie służy też obejściu prawa. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.