VI Ka 972/17

<p>Sygn. akt VI Ka 972/17</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt VI W 115/17 uznał obwinionego <span class="anon-block">A. P.</span> za winnego tego, że w dniu 21 listopada 2016 roku około godz. 06:35 w <span class="anon-block">R.</span> na skrzyżowaniu ulic <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">D.</span> znajdując się w stanie po użyciu alkoholu wynoszącym 0,16 mg/ dm^{<!-- -->( 3)} w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym na drodze publicznej pojazd mechaniczny - samochód osoby marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, nie mając do tego uprawnienia, to jest czynu wyczerpującego znamiona wykroczeń z art. z art. 87 § 1 kw i art. 94 § 1 kw i za to wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 2500 złotych, na podstawie art. 87 § 3 kw i art. 29 § 1 i 2 kw orzekając wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku.</p> <p>Zaskarżając wyrok w całości, obrońca obwinionego zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39)">art. 39 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 1)">art. 5 § 1 pkt 1 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 168 a)">art. 168a kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39)">art. 39 kpw</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 3)">art. 3 kpw</a>, następnie naruszenie praw materialnego art. 87 § 1 kw, art. 94 § 1 kw oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 47;art. 47 § 1)">art. 47 § 1</a> kw, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129;art. 129 § 2;art. 129 § 2 pkt. 3)">art. 129 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, że w niniejszej sprawie doszło do działania policjanta w granicach przysługujących mu uprawnień, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129)">art. 129</a>ja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> poprzez błędna wykładnie lub niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, że w niniejszej sprawie doszło do działania policjanta w granicach przysługujących mu uprawnień, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1)">art. 2 § 1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129)">art. 129</a>ja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, że w niniejszej sprawie należy stosować znowelizowaną ustawę o ruchu drogowym, podczas, gdy właściwa jest ustawa uprzednio obowiązująca, błąd w ustaleniach faktycznych.</p> <p>Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w związku z zaistnieniem ujemnej przesłanki procesowej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 1)">art. 5 § 1 pkt 1 kpw</a>, ewentualnie uniewinnienie obwinionego lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</em> </strong> </p> <p>Apelacja obrońcy obwinionego nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd I instancji przeprowadził w niniejszej sprawie pełne postępowanie dowodowe, w zakresie niezbędnym dla orzekania w sprawie, z uwzględnieniem braku osobistego zainteresowania obwinionego. Zgromadzone dowody, w tym dokumenty z przeprowadzonych badań stanu trzeźwości obwinionego, Sąd poddał ocenie zgodnej z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego.</p> <p>Okoliczności przeprowadzonej kontroli drogowej, ani też wyniki badań wskazujące na prowadzenie przez obwinionego, w dniu zdarzenia, pojazdu mechanicznego na drodze publicznej w stanie po użyciu alkoholu oraz bez posiadania uprawnień, nie budzą wątpliwości.</p> <p>W zakresie podnoszonych przez apelującego okoliczności przypomnieć należy, że zasada wyrażona w art. 2 § 1 kw dotyczy ustawy, w sensie przepisów prawa materialnego, a takimi nie są normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 168 a)">art. 168 a kpk</a>, ani też <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> w zakresie kontroli ruchu drogowego, w tym przywołane <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129;art. 129 ust. 2;art. 129 ust. 2 pkt. 3;art. 129)">art. 129 ust 2 pkt 3 i art. 129</a> ja, zatem nie może być mowy o stosowaniu ustawy uprzednio obowiązującej, jako względniejszej.</p> <p>Dodatkowo <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 168 a)">art. 168 a kpk</a> stanowi, że dowodu nie można uznać za niedopuszczalny wyłącznie na tej podstawie, że został uzyskany z naruszeniem przepisów postępowania lub za pomocą czynu zabronionego, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 1)">art. 1 § 1 Kodeksu karnego</a>, chyba że dowód został uzyskany w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza publicznego obowiązków służbowych, w wyniku: zabójstwa, umyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności.</p> <p>Przepis ten jest wyrazem swego rodzaju zakazu dowodowego, ale ściśle ograniczonego, nie można zatem uczynić podstawą ustaleń faktycznych dowodu uzyskanego z naruszeniem przepisów postępowania lub za pomocą czynu zabronionego, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 1)">art. 1 § 1 Kodeksu karnego</a>, jeżeli został uzyskany w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza publicznego obowiązków służbowych, w wyniku: zabójstwa, umyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności.</p> <p>W niniejszej sprawie wyniki badania stanu trzeźwości uzyskane zostały w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza publicznego obowiązków służbowych, ale przecież nie w wyniku: zabójstwa, umyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności.</p> <p>Czyli zastosowanie omawianej normy prawnej nie wchodzi w rachubę.</p> <p>Polska procedura karna, co do zasady nie hołduje legalnej teorii dowodów, zatem w szerszym zakresie niż wynikające z ustawy zakazy dowodowe, nie ma podstaw do odrzucenia określonych dowodów o ile zostały prawidłowo przeprowadzone i utrwalone.</p> <p>Sama okoliczność zatrzymania do kontroli drogowej nie wpisuje się w zakres przeprowadzenia dowodów, to nastąpiło z chwilą przystąpienia do badania, dokonania adekwatnych pouczeń i udzielenia informacji, badanie zostało przeprowadzone dobrowolnie, w sposób odpowiadający przepisom prawa, a utrwalone w protokole podpisanym również przez obwinionego.</p> <p>Dodatkowo odnosząc się do zmiany <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> przypomnieć trzeba, że istotnie pojawiły się stanowiska o wątpliwościach co do podstawy przeprowadzania przez funkcjonariuszy policji kontroli prewencyjnych, przesiewowych, a następstwem tego było wprowadzenie normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129)">art. 129</a>ja, jednak sprawa nie była tak jednoznaczna, jak postuluje to apelujący.</p> <p>Przypomnieć zatem wypada, że w uzasadnieniu owej zmiany wskazano: „<em> <!-- --> Ponadto proponuje się wprowadzenie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym</a> wyraźnego unormowania, stanowiącego podstawę do poddawania kierujących pojazdami lub innych osób, w stosunku do których zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogły kierować pojazdem, w toku kontroli drogowej przez uprawniony do kontroli organ badaniu w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu lub obecności środka działającego podobnie do alkoholu. W aktualnym stanie prawnym wskazane uprawnienie organów kontroli jest wyinterpretowywane z unormowań <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">Prawa o ruchu drogowym</a>, w szczególności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129;art. 129 ust. 2;art. 129 ust. 2 pkt. 3;art. 129;art. 129 j)">art. 129 ust. 2 pkt 3, art. 129i i art. 129j</a>. Możliwość dokonywania badań na zawartość alkoholu lub środków działających podobnie do alkoholu w toku kontroli drogowej w istotny sposób przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa na drogach poprzez wyeliminowanie nietrzeźwych i odurzonych kierowców, jest z tego powodu istotnym instrumentem do przeciwdziałania negatywnym zjawiskom na drogach” (na stronach: http://www.sejm.gov.pl i http://www.senat.gov.pl). </em> </p> <p>Dlatego apelacja obrońcy nie znajduje zastosowania. Obwiniony zatrzymał się do kontroli dobrowolnie, dobrowolnie również poddał badaniu, a nie zaistniały okoliczności stanowiące zakazy dowodowe, ani też ujawniające nieprawidłowość przeprowadzenia badania stanu trzeźwości.</p> <p>Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, nie dopatrując się w orzeczeniu o karze i środku karnym żadnej surowości, a wręcz przy uwzględnieniu okoliczności stanowiących o uprzednim pozbawieniu obwinionego uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych, sięganie po najłagodniejszy rodzaj kary przewidzianej w ustawie, jawi się, jako wyraz istotnej łagodności.</p> </div>