III FZ 317/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 października 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 394/21 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi S. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 1 kwietnia 2021r. Nr 1801-IOD.4102.12.2021 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" UZASADNIENIE W dniu 2 czerwca 2021 r. za pośrednictwem organu drugiej instancji wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarga S. O. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 1 kwietnia 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Zarządzeniem z 2 lipca 2021r., I SA/Rz 394/21, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem C0VID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374, 567, 568, 695 875) skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, które postanowieniem z 6 września 2021r. zostało odrzucone jako niedopuszczalne. Na postanowienie z 6 września 2021r. strona wniosła zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 15 października 2021 r., skarżący został wezwany, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie Rady Ministrów "), do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od tego zażalenia. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, zażądał jego uchylenia i zarzucił m.in. obrazę przepisów postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie szeregu aktów prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do tych pism ustawodawca zalicza także zażalenie. W przypadku zażalenia, obowiązek uiszczenia wpisu ciąży na stronie wnoszącej ten środek zaskarżenia (por. art. 214 § 1 i art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W zarządzeniu wzywającym skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia wskazano, że stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów należna z tego tytułu opłata wynosi 100 zł. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych kwota należnego wpisu od zażalenia ma charakter opłaty stałej i wynosi 100 zł. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wezwanie strony przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji z 6 września 2021 r. ma podstawę w powołanych w wezwaniu przepisach prawa, a wymieniona w nim kwota należnego wpisu w wysokości 100 zł jest prawidłowa. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.