VI Ka 453/17

<p>Sygn. akt VI Ka 453/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 20 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p>Przewodniczący SO Andrzej Tekieli</p> <p>Protokolant Małgorzata Pindral</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze <span class="anon-block">R. R.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. L.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, c. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">T. z domu F.</span> </p> <p>oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze</p> <p>z dnia 5 czerwca 2017 r. sygn. akt II K 206/17</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 453/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">E. L.</span> została oskarżona o to, że:</p> <p>w dniu 17 listopada 2016 r. w <span class="anon-block">M.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> wykonując pojazdem osobowym m-ki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> manewr cofania przy wyjeżdżaniu z posesji, nie zachowując szczególnej ostrożności, potrąciła przechodzącą przez jezdnię <span class="anon-block">M. K.</span>, która wskutek tego doznała obrażeń ciała w postaci mnogich złamań żeber 4, 5, 6, 7 po stronie prawej oraz 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 po stronie lewej, obustronnego złamania kości promieniowych, stłuczenia dolnego bieguna nerki lewej, co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni,</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> </span> </p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 5 czerwca 2017 r. w sprawie II K 206/17:</p> <p>I.  ustalił, że oskarżona <span class="anon-block">E. L.</span> dopuściła się zarzucanego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku, czym wyczerpała znamiona czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a>, ustalając jednocześnie, że wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonej nie są znaczne i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.</a> postępowanie karne warunkowo umarza na okres roku próby;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> nawiązkę w kwocie 4.000 złotych na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. K.</span>;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 554,18 złotych, w tym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierza jej 60 złotych opłaty.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku na niekorzyść oskarżonego wywiódł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej adw. <span class="anon-block">M. Ś.</span> i zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:</p> <p>1.  naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 1 pkt. 3)">art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k.</a> poprzez nie uwzględnienie interesu pokrzywdzonej przy orzekaniu nawiązki,</p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mogący mieć wpływ na treść orzeczenia, poprzez dowolną ocenę przeprowadzonych dowodów dokonaną z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, skutkującą niewłaściwym miarkowaniem wysokości orzeczonej nawiązki w kwocie 4.000 zł jako odpowiadającej szkodzie i krzywdzie doznanej przez <span class="anon-block">M. K.</span>, podczas gdy zgromadzone dowody wskazują, iż jest to kwota zaniżona i to znacząco,</p> <p>3.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mogący mieć wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż nałożenie na sprawcę obowiązku naprawienia szkody i obowiązku zadośćuczynienia za doznaną krzywdę jest znacznie utrudnione, co skutkowało orzeczeniem nawiązki, podczas gdy zgromadzone w sprawie dowody w postaci dokumentacji medycznej pokrzywdzonej pozwalały na określenie wysokości szkody i krzywdy doznanej przez pokrzywdzoną,</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> nawiązki w kwocie 40.000 zł na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. K.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej okazała się o tyle uzasadniona, że rozpoznając ją Sąd Okręgowy stwierdził konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Zarzuty apelacji w istocie dotyczące jedynie nawiązki wydają się niepozbawione racji, zważywszy na kserokopie dokumentów w tym orzeczenia lekarskiego i opinii psychologicznej dołączonych do apelacji. Jednakże w Sądzie Odwoławczym nie mógł zapaść wyrok reformatoryjny z powodów wskazanych poniżej.</p> <p>Niniejsza sprawa była przez Sąd Rejonowy rozpatrywana na posiedzeniu, w związku z wnioskiem oskarżyciela publicznego o warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span>, złożonym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 336;art. 336 § 1)">art. 336 § 1 k.p.k.</a> Sąd I instancji uznał, że spełnione są warunki do uwzględnienia wniosku oskarżyciela, uwzględniając jednak zastrzeżenia oskarżonej dotyczące orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (k. 114). Oskarżona nie sprzeciwiła się takiemu rozstrzygnięciu po uwzględnieniu tych zastrzeżeń. Zmiana wyroku przez Sąd Okręgowy uwzględniająca apelację w sposób istotny modyfikowałby wyrok co wymagałoby stanowiska oskarżonej w przedmiocie ewentualnego sprzeciwu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 341;art. 341 § 2)">art. 341§2 kpk</a>), tymczasem oskarżona nie stawiła się na rozprawie odwoławczej a jej obrońca oświadczyła, że w takim wypadku sprzeciwiłaby się ona takiemu rozstrzygnięciu (k.172). Już chociażby wzgląd na prawo do obrony oskarżonej eliminuje możliwość wydania orzeczenia zmieniającego przez Sąd Okręgowy, pozbawiałoby ono bowiem ją możliwości zaskarżenia go w trybie zwyczajnym.</p> <p>Wniesienie apelacji przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej może mieć jednak dalej idące konsekwencje powodujące, iż utrzymanie wyroku w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 kpk</a>.</p> <p>Prawidłowość zastosowanej kwalifikacji prawnej czynu przypisanego sprawcy wypadku komunikacyjnego warunkowana jest m.in. trafnością ustaleń odnośnie doznanych przez pokrzywdzoną obrażeń, co wymaga zasięgnięcia opinii biegłego. Z pisemnej opinii, wydanej w postępowaniu przygotowawczym przez biegłego <span class="anon-block">Z. K.</span> z dnia 17 stycznia 2017 roku, wynika, że po zapoznaniu się z przesłanymi materiałami czyli bez osobistego zbadania pokrzywdzonej przyjęto, że w wyniku wypadku doznała ona obrażeń ciała w postaci: mnogiego złamania żeber 4, 5, 6, 7 po stronie prawej oraz 2,3,4,5,6,7,8,9, - po stronie lewej, obustronnego złamania kości promieniowych, stłuczenia dolnego bieguna nerki lewej, które naruszyły prawidłowe funkcjonowanie narządów ciała na okres przekraczający siedem dni w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1 k.k.</a> (k. 50).</p> <p>Na posiedzeniu w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania z dnia 5 czerwca 2017 roku pokrzywdzona oświadczyła, że cały czas jest w trakcie leczenia, a nadto nie jest w pełni samodzielna i korzysta z pomocy osób najbliższych. Podała, że nadal odczuwa bóle rąk (k. 130). W toku postępowania odwoławczego pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł m. in. o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z karty konsultacyjnej z dnia 21 lipca 2017 r., na okoliczność wysokości trwałego uszczerbku na zdrowiu, którego <span class="anon-block">M. K.</span> doznała w wyniku potrącenia przez oskarżoną oraz z opinii psychologicznej z dnia 19 lipca 2017 r., na okoliczność krzywdy której <span class="anon-block">M. K.</span> doznała w wyniku potrącenia przez oskarżoną - wniosek ten został zaakceptowany przez sąd (k. 172v).</p> <p>Informacje wynikające z akt sprawy, w tym dostarczone przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej dokumenty medyczne, jak i widoczne konsekwencje wypadku budzą wątpliwości, co do prawidłowości przyjętej przez Sąd I instancji kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej. Istotne przy tym jest, iż takie okoliczności związane są z konsekwencjami ewentualnej zmiany kwalifikacji prawnej na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 k.k.</a>, a więc również zakresem odpowiedzialności karnej oskarżonej. Ustalenie, iż następstwem wypadku jest ciężki uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonej wiąże się przecież z innymi ustawowo przewidzianymi granicami kary a tym samym, niemożliwością warunkowego umorzenia postępowania.</p> <p>Z uwagi na to, że złożony przez prokuratora w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 336;art. 336 § 1)">art. 336 § 1 k.p.k.</a> wniosek o warunkowe umorzenie postępowania zastępuje akt oskarżenia, a jego wniesienie zainicjowało postępowanie jurysdykcyjne, co w sytuacji braku podstaw do uwzględnienia wniosku skutkować musi skierowaniem sprawy na rozprawę, a także biorąc pod uwagę, że przyczyną tego są budzące wątpliwości okoliczności czynu, w sprawie może zachodzić konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437§2 kpk</a>).</p> <p>W tym zakresie, już w toku ponownego postępowania Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze powinien przed wyznaczeniem posiedzenia w pierwszej kolejności uzyskać całość dokumentacji leczenia pokrzywdzonej, a następnie rozważyć wydanie opinii uzupełniającej przez biegłego lekarza <span class="anon-block">Z. K.</span> względnie dopuścić dowód z opinii innego biegłego lekarza połączony w miarę możliwości z osobistym zbadaniem pokrzywdzonej. Po przeprowadzeniu tego dowodu Sąd ten rozstrzygnie, czy sprawę skierować na posiedzenie w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania, przy ewentualnym uwzględnieniu zarzutów apelacji pełnomocnika, czy też wyznaczyć rozprawę główną.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze.</p> </div>