III SA/Gd 257/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewody z dnia 24 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 7 lutego 2011 r. znak [...] Prezydent Miasta działając na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.) w zw. z art. 3 pkt 11 lit. c) ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 34, poz. 198 ze zm.) orzekł o wymeldowaniu J. S. z pobytu stałego z lokalu położonego w G. przy ul. [...]. Przedmiotowa decyzja została doręczona w/w w dniu 14 lutego 2011 r., a zwrotne potwierdzenie odbioru podpisał dorosły domownik – siostra adresata. W dniu 7 marca 2011 r. do Urzędu Miejskiego w G. wpłynęło nadane w dniu 1 marca 2011 r. odwołanie J. S. od w/w decyzji podpisane przez radcę prawnego. Pismem z dnia 8 marca 2011 r. odwołanie wraz z aktami sprawy zostało przekazane do [...] Urzędu Wojewódzkiego. Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. nr [...] Wojewoda działając na podstawie art. 134 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie k.p.a.) w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych odmówił rozpatrzenia odwołania wskazując, że termin do wniesienia odwołania został przekroczony, gdyż decyzja została doręczona w dniu 14 lutego 2011 r. a zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 28 lutego 2011 r. Odwołanie zostało zaś wniesione w dniu 1 marca 2011 r. a więc po upływie ustawowego terminu. Co równie ważne, wraz z odwołaniem J. S. nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie należało orzec o odmowie rozpatrzenia odwołania. W skardze na w/w postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. S. reprezentowany przez radcę prawnego podnosząc zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji oraz wydanego postanowienia jak i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem przywrócenia zameldowania strony w przedmiotowym lokalu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzygając w granicach danej sprawy, sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że jest ono zgodne z prawem. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Podstawowym bowiem warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od dnia doręczenia decyzji (art. 129 § 2 k.p.a.). Organ odwoławczy jest zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami prawa terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Jak wynika z akt niniejszej sprawy decyzja Prezydenta Miasta z dnia 7 lutego 2011 r. w przedmiocie wymeldowania J. S. została doręczona dorosłemu domownikowi na podstawie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w myśl bowiem tego przepisu w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, dorosłemu domownikowi, za pokwitowaniem [...], jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zasady obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym zostały uregulowane w przepisach Działu I Rozdziału 10 k.p.a. "Terminy". W myśl art. 57 § 1 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Z kolei § 4 art. 57 k.p.a. stanowi, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Mając na uwadze, że orzeczenie organu pierwszej instancji zostało doręczone w dniu 14 lutego 2011r. termin do złożenia od niego odwołania upłynął w dniu 28 lutego 2011 r., i był ostatnim dniem z czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Dzień ten nie był dniem ustawowo wolnym od pracy, tym samym okoliczność na którą powoływał się przed Sądem pełnomocnik skarżącego, iż dorosły domownik, który odebrał pismo mylnie poinformował o terminie odbioru decyzji, z uwagi na treść cytowanych wyżej przepisów k.p.a., nie miała znaczenia dla obliczenia terminu do złożenia odwołania w rozpatrywanej sprawie. Podkreślić bowiem należy, iż wraz z odwołaniem skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Na marginesie jedynie, Sąd zwraca uwagę, że literalne rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie jest zgodne z art. 134 k.p.a. albowiem organ winien stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Ponieważ rozstrzygnięcie nie budzi wątpliwości na tle ustalonego stanu faktycznego (art. 107 § 3 k.p.a.) wadę tę uznać należy za nie mającą istotnego wpływu na wynik sprawy. Z tych przyczyn Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.