II SA/Wr 652/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011r . na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. UZASADNIENIE W skardze na wyżej opisane postanowienie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś.Ś. z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi przedstawiając dotychczasowy stan faktyczny sprawy, skarżący podkreślił, że w 90% wykonał obowiązki nałożone na niego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś.Ś. z dnia [...]r. nr [...]. Wskazał, że w Sądzie Cywilnym toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności nieruchomości której dotyczy decyzja nakładająca obowiązek, co zdaniem skarżącego pozwala kwestionować zasadność skierowania decyzji nakładającej obowiązek wyłącznie do skarżącego. Ponadto oświadczył, że wspomnianą nieruchomość nabył w 2008r., a budynek stodoły już w owym czasie znajdował się w złym stanie technicznym, w związku z czym nie miał wpływu na postępującą degradację tego budynku. Końcowo oświadczył, że z uwagi na fakt, że nabycie i remont przedmiotowej nieruchomości wiązało się ze sporymi wydatkami, poniesienie dodatkowych kosztów jest w chwili obecnej niemożliwe Wojewódzki Sąd administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- powoływanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków prawnych, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. Przesłanką warunkującą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia obciąża jednak wnioskodawcę. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 18 maja 2004r. FZ 65/04, niepubl. pow. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz , Warszawa 2006, wyd. 2 str. 188). W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wskazał konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby że w stosunku do niego wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W skardze pośrednio zakwestionował jedynie zasadność wydanego przez organ I i II instancji postanowienia o nałożeniu grzywny poprzez wskazanie okoliczności, wskazujących w jego ocenie na wadliwość decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś.Ś. z dnia [...]r. nr [...] nakładającej obowiązki na podstawie. Odnośnie zaś nałożonego środka egzekucyjnego tj. grzywny w celu przymuszenia podniósł, że nabycie i remont przedmiotowej nieruchomości wiązało się ze sporymi wydatkami, a poniesienie dodatkowych kosztów, w sytuacji gdy nie ponosi odpowiedzialności za stan techniczny stodoły a sąsiad współwłaściciel utrudnia wykonywanie jakichkolwiek prac naprawczych jest w obecnej chwili niemożliwe. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody Nie uwiarygodnił bowiem, by wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia spowodowało bezpośrednio jakąkolwiek szkodę w jego majątku, a tym bardziej szkodę o charakterze znacznym lub trudne do odwrócenia skutki, które to okoliczności wymagają konkretnego umotywowania przez wnioskodawcę. Skarżący poprzestał jedynie na stwierdzeniu, że uiszczenie przez niego grzywny jest niemożliwe. Twierdzeń tych wnioskodawca jednak w żaden sposób nie umotywował, nie wskazał też konkretnej wysokości wydatków, ani też nie odniósł ich do swojej sytuacji materialnej. Sąd zauważa, że zaskarżone postanowienie nakłada na skarżącego obowiązek uiszczenia grzywny. Skarżący może zwolnić się od obowiązku wykonania nałożonej na niego grzywny poprzez wykonanie określonego w tytule wykonawczym obowiązku. Ponadto z treści art. 125 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17.06.1966r. (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954) wynika, że w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny podlegają umorzeniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. będące podstawą do uwzględnienia wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji