I SA/Ol 422/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. działającej w imieniu małoletniego J. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi małoletniego J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE J. G. działająca w imieniu małoletniego J. L. w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą zwróciła się z wnioskiem z dnia 28 lipca 2015 r. o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w całości. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wykonanie decyzji stanowi dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w E. dokonał zajęcia w ZUS renty małoletniego, pozbawiając w znacznej części możliwości pokrycia kosztów utrzymania dziecka. W odpowiedzi na skargę, organ poinformował, że zobowiązanie wynikające z zaskarżonej decyzji nie zostało uregulowane. Na zaległość z tytułu podatku od spadków i darowizn zostało wystawione upomnienie i na dzień 22 czerwca 2015 r. nie otrzymano potwierdzenia jego odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sformułowanym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wnioskodawczyni powołując się ogólnie na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych nie wykazała przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z jej punktu widzenia rozstrzygnięcia. Podnosząc wprawdzie, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał zajęcia renty małoletniego, pozbawiając w znacznej części możliwości pokrycia kosztów utrzymania dziecka – to żadnych konkretnych argumentów, które miałyby potwierdzić niebezpieczeństwo wystąpienia w związku z tym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jednak nie przedstawiła. Zwłaszcza, że egzekucji nie będzie podlegać całość renty małoletniego. Tymczasem, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do szczególnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie bezsprzecznej oceny, czy wykonanie decyzji spowoduje, jak twierdzi wnioskodawczyni w uzasadnieniu wniosku, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wywieranie negatywnych skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Jak wynika z akt sprawy, organ odwoławczy ustalił podatek od spadków i darowizn w wysokości 80.336,00 zł. Z zawartej w odpowiedzi na skargę informacji wynika również, że Naczelnik Urzędu Skarbowego nie stwierdził wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wynikających z art. 239f Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu, również z akt sądowych nie wynika, aby zaistniała przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle przedstawionej - w związku z ubieganiem się o prawo pomocy niepełnej dokumentacji finansowej – za nieprzekonującą Sąd uznał argumentację wnioskodawczyni, iż wykonanie decyzji może skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności odmawiając zwolnienia od kosztów sądowych, w postanowieniu z dnia 30 września 2015 r. Starszy referendarz sądowy podniósł, że złożone przez przedstawiciela ustawowego dokumenty źródłowe nie były wyczerpujące, a tym samym nie zawierały dostatecznych oraz pełnych danych, koniecznych do oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej oraz możliwości płatniczych skarżącego. Przedstawiciel ustawowy nie wypełniła bowiem w całości skierowanego do niej wezwania, pomijając kwestie ewentualnego posiadania rachunków bankowych oraz przedłożenia wyciągów z tych rachunków w przypadku ich posiadania. Tymczasem analiza ewentualnie istniejących rachunków bankowych, za wskazany w wezwaniu półroczny okres, umożliwiałaby ustalenie np. czy matka skarżącego ewentualnie on sam posiadali dodatkowe środki finansowe na koncie, sposób gospodarowania posiadanymi środkami finansowymi, przeprowadzane operacje finansowe oraz rodzaj wydatków, co jest ważne dla ustalenia czy miał on (działająca w jego imieniu matka) ewentualnie możliwość zaoszczędzenia koniecznych środków pieniężnych na koszty związane z wniesieniem skargi. W konsekwencji, nieprzedstawienie wskazanych wyżej dokumentów źródłowych uniemożliwiło również ocenę Sądowi czy w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika również, że wnioskodawczyni nie zaskarżyła ww. postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy oraz uiściła wpis sądowy w wysokości 1607 zł. W związku z powyższym uznać należało, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w świetle przepisów regulujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu aktu jest niemożliwy do uwzględnienia. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.