II Ca 1169/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 1169/17 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 21 grudnia 2017r.</p> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący<strong> <!-- -->- </strong>Sędzia SO Beata Stachowiak</p> <p>Sędziowie: Sędzia SO Małgorzata Dasiewicz-Kowalczyk (spr.)</p> <p>Sędzia SO Marek Kurkowski</p> <p>Protokolant: Elżbieta Biała</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017r. we Wrocławiu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> S.A. we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji strony pozwanej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu</p> <p>z dnia 29 grudnia 2016r.</p> <p>sygn. akt VI C 292/16</p> <p>I.  <strong> <!-- -->odrzuca apelację co do punktu II zaskarżonego wyroku; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->oddala apelację w pozostałym zakresie;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki 450 zł kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p>Sędzia SO Małgorzata Dasiewicz-Kowalczyk Sędzia SO Beata Stachowiak Sędzia SO Marek Kurkowski</p> <p>Sygn. akt II Ca 1169/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->( pkt I wyroku z 21 grudnia 2017r.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 grudnia r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Krzyków we Wrocławiu zasądził od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> S.A. we <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">A. K.</span> kwotę 4.092,89 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty (pkt I); oddalił powództwo w pozostałym zakresie (pkt II); oraz zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 822 zł tytułem kosztów procesu (pkt III). </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż powódka <span class="anon-block">A. K.</span> w pozwie z dnia 11.09.2015 r. domagała się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span>. we <span class="anon-block">W.</span> kwoty 4.092,89 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23.03.2013 r. do dnia zapłaty. Sąd wskazał, iż roszczenie powódki znajdowało podstawę w przepisach ustawowych o bezpodstawnym wzbogaceniu, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405;art. n)">art. 405 i n. k.c.</a> Powódka żądając zasądzenia kwoty wskazanej w pozwie wywodziła swoje roszczenie z faktu potrącenia opłaty likwidacyjnej w oparciu o postanowienie umowne stanowiące klauzulę niedozwoloną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 358(1))">art. 358^{<!-- -->( 1)}kc</a>). Sąd uznał zasadność żądania pozwu w całości co do żądanej kwoty, jednocześnie częściowo uwzględniając żądanie w zakresie odsetek, a w pozostałej części je oddalając. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelację</strong> od powyższego rozstrzygnięcia wywiodła strona pozwana, zaskarżając wyrok Sądu Rejonowego w całości i wniosła o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania w I instancji, oraz kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja strony pozwanej w odniesieniu do punktu II wyroku Sąd Rejonowego podlegała odrzuceniu.</p> <p>W apelacji, która została wniesiona przez zawodowego pełnomocnika, strona skarżąca wskazywała, że zaskarża wyrok Sądu Rejonowego w całości. Zaskarżone więc zostało również rozstrzygnięcie w punkcie II wyroku, w którym Sąd Rejonowy częściowo oddalił powództwo przeciwko stronie pozwanej, czyli rozstrzygnięcie, które było wyłącznie korzystne dla strony skarżącej. Po stronie pozwanej nie występowało więc w tym zakresie pokrzywdzenie, którego stwierdzenie stanowi przesłankę dopuszczalności apelacji. Pokrzywdzenie orzeczeniem (gravamen) zachodzi wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest obiektywnie w sensie prawnym niekorzystne dla skarżącego, gdyż z punktu widzenia jego skutków związanych z prawomocnością materialną skarżący nie uzyskał takiej ochrony prawnej, którą zamierzał osiągnąć przez procesowo odpowiednie zachowanie w postępowaniu poprzedzającym wydanie orzeczenia (żądanie oddalenia powództwa), a w razie jego braku zaskarżone orzeczenie per se wywołuje takie skutki. Gravamen, będąc warunkiem istnienia interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia, jest przesłanką dopuszczalności środka zaskarżenia, chyba, że interes publiczny wymaga merytorycznego rozpoznania tego środka. (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/13).</p> <p>Z tych też względów zasadne pozostawało stwierdzenie, że strona pozwana nie posiadała interesu prawnego w zaskarżeniu wyroku Sądu Rejonowego w zakresie, w jakim powództwo oddalono to jest, co do pkt II wyroku, który jest dla strony pozwanej orzeczeniem korzystnym, a wobec powyższego apelacja w tej części podlegać musiała odrzuceniu.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">art. 370 k.p.c.</a> </span> w zw. z <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 373)">art. 373 k.p.c.</a> </span> orzekł jak w punkcie I sentencji.</p> </div>