II OZ 911/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ludwik Żukowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 880/06 oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. L. na decyzję [...], Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...],, nr [...], w przedmiocie odmowy nakazu usunięcia nieprawidłowości postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 lutego 2008 r. oddalił wniosek W. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych nadesłany wraz ze skargą kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż zgodnie z informacjami podanymi przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest ona osobą samotną, pobiera świadczenie emerytalne w wysokości [...],zł brutto ([...],zł netto), co wystarcza na skromne życie, opłaty, zakup węgla i leki. Ponadto jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni [...], m2 , mieszkania o powierzchni [...], m2 i garażu o powierzchni [...], m2 , posiada również oszczędności pieniężne w kwocie [...],zł. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2008 r. oddalono wniosek skarżącej o zwolnienie z kosztów sądowych. W sprzeciwie od tego postanowienia W. L. podniosła argumenty tożsame z przedstawionymi we wniosku o przyznanie prawa pomocy, wobec czego została wezwana przez Sąd do nadesłania dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca sprecyzowała, że oprócz emerytury nie posiada żadnego innego źródła dochodu, garażu nie wynajmuje, bo jest niewykończony i służy składowaniu materiałów, zaś na wykazanej działce rolnej posadowiony jest dom, wokół którego znajduje się kilka grządek. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie ma nikogo na utrzymaniu, zamieszkuje sama, nie korzysta z pomocy społecznej, ani nie jest zadłużona, natomiast dom, w którym zamieszkuje wymaga remontu. Ponadto zaznaczyła, że stan podanych wcześniej oszczędności zmniejszył się z kwoty [...],zł do [...],zł, z uwagi na zakup węgla za ok. [...],zł. Pomimo wezwania, skarżąca nie określiła średnich miesięcznych kosztów wydatkowanych na zapłacenie stałych opłat oraz na utrzymanie, przesyłając jedynie przykładowe rachunki za gaz na kwotę [...],zł (za okres dwóch miesięcy), prąd na kwotę [...],zł (również za okres dwóch miesięcy), za wywóz śmieci w kwocie [...],zł (płatne w okresach miesięcznych), za telefon w kwocie [...],zł (rozliczenie miesięczne), za wodę w kwocie [...],zł (okres 2 miesięcy), dowód wpłaty za podatek od nieruchomości za rok 2007 r. w kwocie [...],zł, za abonament RTV w kwocie [...],zł miesięcznie, zapłatę polisy ubezpieczeniowej na życie w kwocie [...], zł oraz na ubezpieczenie mieszkania (składka roczna [...],zł). Rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w oparciu o przedstawione dokumenty i oświadczenia skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, biorąc pod uwagę, że część obciążeń płatnych jest w okresach rocznych, uznał, iż miesięczne koszty z tytułu opłat obowiązkowych, jakie ponosi skarżąca wynoszą średnio ok. [...], zł. Powyższe ustalenia, zdaniem Sądu I instancji, pozwalają twierdzić, iż obecna sytuacja majątkowa skarżącej nie uzasadnia przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2008 r. W. L. ponowiła argumenty podnoszone we wniosku o przyznanie jej prawa pomocy. Wyjaśniła ponadto, że powierzchnia jej garażu wynosi [...],m2, a nie [...], m2., jej oszczędności wynoszą obecnie [...], zł, zaś dom, w którym mieszka wymaga generalnego remontu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a." przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższy przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Należy zauważyć, że przepis art. 255 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie biorąc pod uwagę sytuację finansową W. L. wynikającą z przedstawionych dokumentów i oświadczeń należy stwierdzić, że nie znajduje się ona w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca, pobierająca świadczenia emerytalne w wysokości [...],zł brutto, przy miesięcznych obciążeniach w wysokości ok. [...],zł, nie może zostać uznana za osobę, która rzeczywiście znalazła się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej pokrycie we własnym zakresie kosztów sądowych. Ustalenia Sądu I instancji dotyczące sytuacji dochodowej skarżącej pozwalają na stwierdzenie, że skarżącą stać na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla własnego utrzymania. Podnoszona natomiast w zażaleniu kwestia konieczności ponoszenia przez skarżącą kosztów bieżących napraw domu nie ma istotnego wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo zbadał sytuację majątkową skarżącej i zasadnie doszedł do przekonania, że poniesienie przez nią kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie przekracza jej możliwości finansowych. W związku z powyższym zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.