VII SA/Wa 2471/14

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2014 r. po rozpoznaniu wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu postanawia: 1). przyznać S. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2). w pozostałym zakresie wniosek oddalić. UZASADNIENIE W dniu 28 listopada 2014r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy S. J. w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z konkubentem i córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 2.913,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się emerytura wnioskodawczyni w wysokości 863,00 złotych oraz dochód uzyskiwany przez córkę z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.050,00 złotych. Wnioskodawczyni podała, że konkubent nie uzyskuje żadnych dochodów, od dwóch lat choruje, obecnie oczekuje na rentę. Skarżąca zakreśliła w formularzu, że posiada mieszkanie o pow. 52,10 m ². Wnioskodawczyni podała, że miesięcznie wydatki rodziny to: opłata za wodę w wysokości 112,00 złotych, opłata za energię elektryczną w wysokości 194,57 złotych, podatek gruntowy 181,60 złotych, spłata kredytu mieszkaniowego 562,39 złotych, spłata kredytu gotówkowego 839,63 złotych. Po podsumowaniu wskazała, że wydatki te wynoszą 1.890 złotych. Biorąc pod uwagę wysokość wykazanych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni i jej rodzina oraz ponoszone przez nich wydatki uznano, że nie jest ona w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i rodziny. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza jej możliwości finansowe. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni nie może ponosić kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie został uiszczony wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 500,00 złotych. Powyższe wskazuje, że wnioskodawczyni jest w stanie zgromadzić z uzyskiwanych dochodów środki na ponoszenie ewentualnie pozostałych kosztów sądowych w sprawie, które nie będą wyższe niż te dotychczas poniesione. Uznano, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości przez wnioskodawczynię nie spowoduje utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawczyni i jej rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.