VI K 829/17

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 22 grudnia 2017r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, Wydział VI Karny w następującym składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędzia: SSR Monika Małasiak</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: p.o. stażysty Natalia Muszyńska </strong> </p> <p>przy udziale Prok. Prok. Rej. Poznań Wilda -------------</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2017r., 28 listopada 2017r. i 15 grudnia 2017r.</p> <p>sprawy przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. B.</span>,</strong> synowi <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">M. z domu A.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>W dniu 11 czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">L.</span> działając w ciągu 5 lat po odbyciu kary, co najmniej pół roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu za umyślne przestępstwo podobne, dokonał poprzez wybicie szyby włamania do pojazdu marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o on rej. <span class="anon-block"> (...)</span> następnie zaboru w celu przywłaszczenia kurtki roboczej koloru pomarańczowego z odblaskami <span class="anon-block">marki K.</span> oraz monitora od komputera 14 cali <span class="anon-block">marki B.</span> tj. mienia o łącznej wartości 320 złotych na szkodę <span class="anon-block">L. T.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>1.  Uznaje oskarżonego za winnego tego, że w dniu 11 czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">L.</span> działając w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 29 listopada 2010r. do dnia 17 sierpnia 2012r. kary dwóch lat pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 25 września 2003r. (sygn. akt VI K 2028/02) za umyślne przestępstwo podobne tj. za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a>, dokonał włamania do pojazdu marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o on rej. <span class="anon-block"> (...)</span> poprzez wybicie szyby a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia kurtki roboczej koloru pomarańczowego z odblaskami <span class="anon-block">marki K.</span> oraz monitora od komputera 14 cali <span class="anon-block">marki B.</span> czyli mienia o łącznej wartości 320 złotych na szkodę <span class="anon-block">L. T.</span>, przy czym wskazuje, że czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37 b k.k.</a> wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie</p> <p>2.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.</a> w zw. z § 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. „ W sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu” zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">A. K.</span> kwotę 619,92 zł (sześćset dziewiętnaście złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu</p> <p>3.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> obciąża oskarżonego kosztami postępowania i zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 689,92 zł (sześćset osiemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) a na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zw. z ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23.06.1973 r. „O opłatach w sprawach karnych” (Dz. U. 83 nr 49 poz. 223 ze zm.) wymierza opłatę w kwocie 300 zł (trzysta złotych).</p> <p>/-/ SSR Monika Małasiak</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 11 czerwca 2017r. około godz. 22:00 <span class="anon-block">G. P. (1)</span> przebywał w swoim mieszkaniu na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>.</p> <p>W pewnym momencie <span class="anon-block">G. P. (1)</span> usłyszał dźwięk zbijanej szyby i gdy po chwili wyjrzał przez okno zauważył, że przed blokiem stoi samochód marki <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który ma zbitą szybę, a przy samochodzie znajduje się mężczyzna. Mężczyzna ten wyjmował z samochodu przedmiot przypominający monitor komputerowy. Mężczyzna miał na głowie charakterystyczne świecące uszy <span class="anon-block">M. M. (2)</span>. Po chwili mężczyzna włożył ów przedmiot do reklamówki i oddalił się od samochodu. <span class="anon-block">G. P. (1)</span> zawiadomił o zdarzeniu <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Około godz. 22:30 dyżurny <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> <span class="anon-block">L.</span> otrzymał zgłoszenie o tym zdarzeniu. Około godz. 22:40 na monitoringu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> <span class="anon-block">L.</span> zauważono mężczyznę, który odpowiadał rysopisowi podawanemu przez <span class="anon-block">G. P. (1)</span> (świecące uszy <span class="anon-block">M. M. (2)</span> na głowie). Sierżant <span class="anon-block">M. K.</span> i st. post. <span class="anon-block">G. R.</span> dokonali zatrzymania owego mężczyzny, którym okazał się <span class="anon-block">D. B.</span>.</p> <p>Początkowo <span class="anon-block">D. B.</span> podawał nieprawdziwe dane co do swojej osoby, informując, że nazywa się <span class="anon-block">M. A.</span>. Od <span class="anon-block">D. B.</span> funkcjonariusze <span class="anon-block">P.</span> czuli woń alkoholu, ale kontakt z nim był logiczny. W pewnym momencie <span class="anon-block">D. B.</span> stał się bardzo agresywny: miała wahania nastrojów, krzyczał, ubliżał, kopał w biurko, uderzał głową w podłogę i twierdził, że oskarży policjantów o pobicie.</p> <p>Podczas zatrzymania ujawniono, że <span class="anon-block">D. B.</span> posiada przy sobie reklamówkę oraz monitor od komputera 14 cali <span class="anon-block">marki B.</span> i kurtkę roboczą koloru pomarańczowego z odblaskami <span class="anon-block">marki K.</span>.</p> <p>Samochód <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i znajdujące się w nim rzeczy stanowiły własność <span class="anon-block">L. T.</span>. Wartość skradzionych rzeczy to 320 zł. Rzeczy zostały przez <span class="anon-block">L. T.</span> odzyskane.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. B.</span> </strong> jest synem <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">M. z domu A.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>. <span class="anon-block">D. B.</span> ma wykształcenie zawodowe, z zawodu jest stolarzem. <span class="anon-block">D. B.</span> jest bezrobotny, przed osadzeniem utrzymywał się z prac dorywczych. <span class="anon-block">D. B.</span> jest rozwiedziony, ma na utrzymaniu dwoje dzieci. <span class="anon-block">D. B.</span> figuruje w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: </strong> </p> <p>- częściowo wyjaśnień oskarżonego (k. 103-104, k. 25-28)</p> <p>- zeznań świadków: <span class="anon-block">L. T.</span> (k. 104-105, k. 7-8), <span class="anon-block">G. P. (1)</span> (k. 121 v.-122), <span class="anon-block">M. K.</span> (k. 122-122v.) <span class="anon-block">G. R.</span> (k. 122 v.-123), <span class="anon-block">K. C.</span> (k. 123)</p> <p>- dokumentów: notatki urzędowej (k. 1-2, k. 3, k. 18) protokołu zatrzymania (k. 4-6, k. 15 – 15v.), protokołu oględzin (k.11-12), oświadczenia (k.17), protokołu zatrzymania (k.19-21), karty karnej (k. 32-35), odpisu wyroku w sprawie VIII K 1872/09 (k. 38-44), odpisu wyroku w sprawie VI K 2028/02 (k.46-50), informacji z NOE-SAD (k. 63, k. 66-67, k. 71-73)</p> <p>W toku postępowania przygotowawczego <strong> <!-- -->oskarżony </strong>przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Przed sądem oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i podał, że ujawnione przy nim rzeczy <span class="anon-block">L. T.</span> znalazł w <span class="anon-block">L.</span> przy śmietniku. Oskarżony nie potrafił określić, gzie dokładnie te rzeczy znalazł, ani na jak długo przed zatrzymaniem przez <span class="anon-block">P.</span>. Oskarżony podał, że w dniu zatrzymania był na festynie w <span class="anon-block">L.</span>, gdzie nieznane mu kobiety poczęstowały go środkiem odurzającym, po którym na kilka dni stracił pamięć.</p> <p>Oceniając wyjaśnienia oskarżonego w kwestii tego, czy to on poprzez wybicie szyby w samochodzie <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> dokonał kradzieży monitora od komputera 14 cali <span class="anon-block">marki B.</span> i kurtki roboczej koloru pomarańczowego z odblaskami <span class="anon-block">marki K.</span>, to Sąd nie dał im wiary. Zauważyć należy, że w toku postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a nawet deklarował chęć dobrowolnego poddania się karze. Za niewiarygodne Sąd uznaje zatem wyjaśnienia oskarżonego, aby podczas przesłuchania znajdował się w stanie odurzenia. Z zeznań <span class="anon-block">K. C.</span> jasno wynika, że nie zauważyła ona, aby oskarżony miał jakiekolwiek kłopoty z kontaktem i żeby był pod wpływem alkoholu czy innych środków odurzających. Za niewiarygodne Sąd uznaje także te wyjaśnienia oskarżonego, w których podał, że ujawnione przy nim rzeczy znalazł. Otóż, z zeznań <span class="anon-block">G. P. (1)</span> jasno wynika, że wyjrzał przez okno chwilę po tym, jak usłyszał dźwięk zbijanej szyby i wtedy zauważył przy samochodzie mężczyznę w uszach <span class="anon-block">M. M. (2)</span>, który wyciągał z samochodu przez tą zbitą szybę przedmiot przypominający monitor komputera. Jeśli zatem wziąć pod uwagę, że w ciągu kilkunastu minut od zawiadomienia przez <span class="anon-block">G. P. (2)</span>, <span class="anon-block">D. B.</span> został zatrzymany, miał na głowie owe święcące uszy <span class="anon-block">M. M. (2)</span> i rzeczy z samochodu <span class="anon-block">L. T.</span>, to logicznym jest, że to <span class="anon-block">D. B.</span> dokonał włamania do samochodu <span class="anon-block">L. T.</span> poprzez wybicie szyby i to on zabrał z niego monitor od komputera i 14 cali <span class="anon-block">marki B.</span> i kurtkę roboczą koloru pomarańczowego z odblaskami <span class="anon-block">marki K.</span>.</p> <p>Za w pełni wiarygodne Sąd uznał natomiast zeznania wszystkich świadków.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. T.</span> </strong> nie był świadkiem włamania, a zatem o jego okolicznościach nic nie wiedział. To co świadek zeznał sad uznał za wiarygodne, albowiem brak było jakichkolwiek podstaw, by w zeznania te wątpić. <span class="anon-block">L. T.</span> zeznał, że z samochodu zginęły rzeczy w postaci monitora od komputera i 14 cali <span class="anon-block">marki B.</span> i kurtki roboczej koloru pomarańczowego z odblaskami <span class="anon-block">marki K.</span> i takie właśnie rzeczy ujawniono przy oskarżonym podczas jego zatrzymania.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. P. (1)</span> </strong> logicznie i spójnie opowiadał o tym, co widział przez okno swojego mieszkania i zdaniem Sądu brak jest podstaw, by wiarygodność jego zeznań kwestionować. <span class="anon-block">G. P. (1)</span> opisywał, że przy samochodzie widział mężczyznę w uszach <span class="anon-block">M. M. (2)</span> wyciągającego monitor komputerowy przez rozbitą szybę i kilkanaście minut później dochodzi do zatrzymania <span class="anon-block">D. B.</span> z rzeczami z samochodu <span class="anon-block">L. T.</span>, ubranego w uszy <span class="anon-block">M. M. (2)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">G. R.</span> </strong> opisywali okoliczności zatrzymania oskarżonego. A ich opis znajduje odzwierciedlenie w notatkach urzędowych. Zdaniem Sądu zeznania tych świadków są wiarygodne, albowiem jako osoby obce dla oskarżonego, mające z nim kontakt wyłącznie służbowy, nie byli oni zainteresowani wynikami tej sprawy. Zresztą zaznaczyć należy, że oskarżony nie kwestionuje tego, że podczas zatrzymania miał przy sobie rzeczy <span class="anon-block">L. T.</span>, twierdzi, tylko, że je znalazł, a nie ukradł.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. C.</span> </strong> zeznawała na okoliczność przesłuchania oskarżonego. Zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek przesłanek, poza słowami, by sądzić, że podczas przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego oskarżony znajdował się pod wpływem środków odurzających i nie był świadomy tego, co mówił.</p> <p>Za wiarygodne i w pełni przydatne dla sprawy Sąd uznał zgromadzone w sprawie dowody z dokumentów. Strony nie kwestionowały ich wiarygodności, a i Sąd nie znalazł powodów, by czynić to z urzędu.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p> <span class="anon-block">D. B.</span> został oskarżony o to, że w dniu 11 czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">L.</span> działając w ciągu 5 lat po odbyciu kary, co najmniej pół roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu za umyślne przestępstwo podobne, dokonał poprzez wybicie szyby włamania do pojazdu marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o on rej. <span class="anon-block"> (...)</span> następnie zaboru w celu przywłaszczenia kurtki roboczej koloru pomarańczowego z odblaskami <span class="anon-block">marki K.</span> oraz monitora od komputera 14 cali <span class="anon-block">marki B.</span> tj. mienia o łącznej wartości 320 złotych na szkodę <span class="anon-block">L. T.</span> tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>Zachowanie się sprawcy przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia, przy czym zabór musi zostać dokonany z włamaniem. Przestępstwo to może być popełnione tylko w formie zamiaru bezpośredniego</p> <p>Mając na względzie przeprowadzone postępowanie dowodowe oraz poczynione wyżej rozważania teoretyczne Sąd doszedł do przekonania, że oskarżony dopuścił się przestępstwa kradzieży z włamaniem, bowiem przełamał zabezpieczenie –wybił szybę w samochodzie <span class="anon-block">F. (...)</span> o on rej. <span class="anon-block"> (...)</span> następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia kurtki roboczej koloru pomarańczowego z odblaskami <span class="anon-block">marki K.</span> oraz monitora od komputera 14 cali <span class="anon-block">marki B.</span> tj. mienia o łącznej wartości 320 złotych. Bez wątpienia oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim kierunkowym zaboru cudzej rzeczy.</p> <p>Oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu w warunkach recydywy specjalnej podstawowej, albowiem działał w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od dnia 29 listopada 2010r. do dnia 17 sierpnia 2012r. kary dwóch lat pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 25 września 2003r. (sygn. akt VI K 2028/02) za umyślne przestępstwo podobne tj. za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> </p> <p>Z uwagi na niską wartość skradzionego mienia Sąd uznał, że czyn popełniony przez oskarżony stanowił wypadek mniejszej wagi w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> </p> <p>Biorąc zatem pod uwagę powyższe Sąd uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 11 czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">L.</span> działając w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 29 listopada 2010r. do dnia 17 sierpnia 2012r. kary dwóch lat pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 25 września 2003r. (sygn. akt VI K 2028/02) za umyślne przestępstwo podobne tj. za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a>, dokonał włamania do pojazdu marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o on rej. <span class="anon-block"> (...)</span> poprzez wybicie szyby a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia kurtki roboczej koloru pomarańczowego z odblaskami <span class="anon-block">marki K.</span> oraz monitora od komputera 14 cali <span class="anon-block">marki B.</span> czyli mienia o łącznej wartości 320 złotych na szkodę <span class="anon-block">L. T.</span>, przy czym wskazuje, że czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37 b k.k.</a> wymierzył mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami wymiaru kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> a także wskazówkami z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37 b k.k.</a> dbając jednocześnie by kara spełniła zarówno cele prewencji indywidualnej (wychowawcze i zapobiegawcze), jak i prewencji generalnej rozumianej jako kształtowanie prawnej świadomości społeczeństwa.</p> <p>Sąd wziął pod uwagę okoliczności obciążające takie jak dotychczasowa wielokrotna karalność, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu i popełnienie przestępstwa w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> Sąd nie dopatrzył się przy tym szczególnych okoliczności łagodzących.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, uznając że ta właśnie kara najlepiej spełni tak cele prewencji indywidualnej, jak i generalnej, rozumianej jako kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Tak ukształtowana kara jest odpowiednia do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwość czynu, jednocześnie nie przekraczając ich ponad miarę. Oskarżony odczuje zarówno dolegliwość w postaci izolacji w zakładzie karnym, jak i odbędzie resocjalizację poprzez wykonywanie pracy na cele społeczne.</p> <p>O kosztach, w tym kosztach należnych obrońcy z urzędu, Sąd orzekł w pkt. 2 i 3 wyroku, uznając iż brak jest podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku poniesienia kosztów postępowania, które swoich zachowaniem spowodował.</p> <p>/-/ SSR Monika Małasiak</p> </div>