II K 510/17

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->II K 510/17</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 kpk</a> oraz wnioskiem Prokuratora Rejonowego w Piszu, Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz rozstrzygnięcia co do kary i innych konsekwencjach prawnych popełnionego czynu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Ustalony w sprawie stan faktyczny stanowił podstawę do przypisania <span class="anon-block">M. W.</span> odpowiedzialności karnej za zarzucane przestępstwo polegające na tym, iż:</p> <p>w okresie od 01.06.2016 r. do 08.09.2016 r , na terenie powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, w województwie <span class="anon-block"> (...)</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 33;art. 34;art. 35;art. 37;art. 40)">art. 33-35, 37 i 40 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, wprowadził do obrotu znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości nie mniejszej niż 80 gramów w ten sposób, że za łączną kwotę 1760 zł, w ramach dwóch transakcji, sprzedał ów środek osobie nie będącej konsumentem, tj. <span class="anon-block">M. K.</span> pseudonim <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>Realizacja przez oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> znamion ww. czynu zabronionego nie budziła jakichkolwiek wątpliwości.</p> <p>Uczestniczenie w obrocie czy wprowadzanie do obrotu w rozumieniu przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56)">art. 56 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> polega na hurtowym uzyskiwaniu narkotyków i takim też przekazywaniu ich kolejnym osobom. Nie ulega wątpliwości - ze względu na ilość narkotyków przekazanych przez oskarżonego innej osobie trzeciej - że jego zamiarem było wprowadzenie tych narkotyków do obrotu. Sam to zresztą w swych wyjaśnieniach przyznał.</p> <p>Zgodnie z ugruntowanym i powszechnym stanowiskiem wyrażanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego i Sądów Apelacyjnych znaczna ilość substancji psychotropowych i odurzających to taka, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych. Przekazane przez oskarżonego narkotyki w ilości 80 gramów stanowiły zatem podstawę do przyjęcia, że ilość narkotyków była znaczna.</p> <p>Sąd uznał także, iż okoliczności popełnienia przez oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> przypisanego mu czynu wskazują, iż można przypisać mu winę w jego popełnieniu. Winą jest oceniana z punktu widzenia kryteriów społeczno – etycznych wadliwość procesu decyzyjnego w warunkach możliwości podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa. <em> <!-- -->(Komentarz do części ogólnej Kodeksu karnego ; Kodeks karny, część ogólna, Zakamycze 1998 r., str. 24-25)</em> Oskarżony jest osobą dorosłą, jest pracownikiem ochrony i detektywem sklepowy, zdolnym do poniesienia odpowiedzialności. Nie zachodzą przy tym okoliczności wyłączające jego poczytalność lub wskazujące, że nie zdawał sobie sprawy z bezprawności swojego postępowania. Mając bowiem na uwadze zakres swobody w wyborze i realizacji zachowania zgodnego z prawem, a w tym możliwość rozpoznania znaczenia czynu, możliwość faktycznego sterowania swoim postępowaniem, w ocenie sądu z okoliczności sprawy nie wynika, by stan poczytalności oskarżonego był w jakikolwiek sposób ograniczony bądź zniesiony. A zatem oskarżony świadomie naruszył obowiązujące zakazy i zachował się w sposób niezgodny z obowiązującym porządkiem prawnym.</p> <p>Czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz.U. nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) jest zagrożony karą grzywny i karą pozbawienia wolności w wymiarze od 2 lat do lat 12.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że popełnione przez oskarżonego przestępstwo cechuje wysoki stopień społecznej szkodliwości. Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim mając pełną świadomość swojego działania, którego celem było wprowadzenie do obrotu znacznych ilości środków odurzających. Przestępstwo wprowadzenia do obrotu narkotyków, jest czynem o wysokim stopniu społecznej szkodliwości. Choć nie należy to do znamion czynu określonych ustawowo, to nie ulega wątpliwości, że sprawcy towarzyszyła chęć osiągnięcia określonych, dość wysokich dochodów z tego rodzaju procederu. Wykorzystywanie ludzkich słabości i uzależnień, wprowadzanie do przestrzeni społecznej narkotyków i to w znacznych ilościach, jest wysoce społecznie szkodliwe i winno spotykać się z surową represją karną. Tym niemniej nie można zapominać o prewencji indywidualnej, niezależnie bowiem od funkcji odstraszania, orzeczona kara powinna swe cele realizować przede wszystkim wobec sprawcy, to jego powinna wychować i wdrożyć do przestrzegania prawa, norm społecznych, co też niesie za sobą pożądane skutki również w szerszym społecznie kontekście. W tym miejscu wskazać należy, iż oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> w tym roku ukończył 27 lat. Jest więc on osobą względnie młodą, która ledwie wkroczyła w dorosłe , odpowiedzialne życie. Analiza jego dotychczasowej linii życiowej wskazuje, iż nie należy on do sprawców niepoprawnych, wymagających bezwzględnego surowego ukarania długoterminową karą pozbawienia wolności. Przekonuje o tym zresztą postawa oskarżonego, który wyraził skruchę, co z kolei daje realne podstawy do uznania, iż toczące się postępowanie karne zapoczątkowało u niego proces weryfikacji postawy życiowej, a zadaniem organów wymiaru sprawiedliwości jest skuteczne jego utrwalenie. W ocenie sądu karą, która spełni swe cele tak w zakresie prewencji indywidualnej, ale też generalnej, jest kara orzeczona w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b kk</a> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b kk</a> w sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności, niezależnie od dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w ustawie za dany czyn, sąd może orzec jednocześnie karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy, a jeżeli górna granica ustawowego zagrożenia wynosi przynajmniej 10 lat - 6 miesięcy, oraz karę ograniczenia wolności do lat 2. Przepisów art. 69-75 nie stosuje się. W pierwszej kolejności wykonuje się wówczas karę pozbawienia wolności, chyba że ustawa stanowi inaczej.</p> <p>Wymierzając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem potrącania 20 % wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> Sąd miał na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1;art. 34 § 1 a;art. 34 § 1 a pkt. 4;art. 35;art. 35 § 2)">art. 34 § 1, § 1a pkt 4 oraz art. 35 § 2 kk</a>, jak i dyrektywy wymiaru kary określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 kk</a>.</p> <p>Powyższe rozwiązanie zostało wprowadzone do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> ustawą nowelizującą z dnia 20 lutego 2015 r. jako instytucja kary mieszanej – kombinowanej formy represji prawnokarnej. Uzasadniając potrzebę wprowadzenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b kk</a> autorzy uzasadnienia rządowego projektu nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> podkreślali, iż „w wielu sytuacjach wymierzenie krótkoterminowej kary izolacyjnej jest wystarczające dla osiągnięcia odpowiedniego oddziaływania w zakresie prewencji specjalnej, związanego z tą sankcją”. Zgodnie zatem z intencją ustawodawcy uzupełnieniem krótkoterminowej kary pozbawienia wolności ma być kara ograniczenia wolności ukierunkowana na ugruntowanie społecznie pożądanych zachowań skazanego, umożliwiając skuteczne oddziaływanie resocjalizacyjne <em> <!-- -->(zob. uzasadnienie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Sejm RP VII kadencji, druk nr 2393)</em>. Przedstawione stanowisko oddaje też podstawowe cele przyświecające nowelizacji, tj. promowanie kar wolnościowych. Kara orzekana na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b kk</a> początkowo poddaje sprawcę swoistej terapii szokowej, czemu służy kara pozbawienia wolności, wykonywana w pierwszej kolejności, a następnie orzekana obok kara ograniczenia wolności utrwala proces resocjalizacji, wdrażając sprawcę do przestrzegania porządku prawnego, stanowiąc jednocześnie przy tym realną, odczuwalną dolegliwość. Sąd aprobuje stanowisko wyrażane w doktrynie, zgodnie z którym stosowanie sekwencji kar przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b kk</a> wydaje się szczególnie uzasadnione w wypadku sprawców karanych za poważne występki po raz pierwszy, gdyż daje ona sprawcy obraz realnych konsekwencji naruszania porządku prawnego (kara pozbawienia wolności – zestawienie sprawcy z rzeczywistością zakładu karnego), a jednocześnie jest swego rodzaju kredytem zaufania – poprzez orzeczenie kary ograniczenia wolności. Tym samym rozwiązanie przyjęte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b</a> pozwala na dostosowanie kar do stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa i warunków osobistych sprawcy, a jednocześnie pozwala na racjonalne kształtowanie represji karnej.</p> <p>Okolicznością łagodzącą był fakt, że oskarżony przyznał się w całości do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył szczere i szczegółowe wyjaśnienia. Nie tamował toku postępowania przygotowawczego, stawiał się na każde wezwanie organu. Oskarżony wskazał dokładnie jaką ilość łącznie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste wprowadził do obrotu (80 gramów) i opisał szczegóły obu transakcji. Sprzedał narkotyki za łączną kwotę 1760 zł w ramach dwóch transakcji osobie nie będącej konsumentem, tj. <span class="anon-block">M. K.</span>. Jednocześnie oskarżony w przeszłości nie był karany sądownie. Normalnie funkcjonował w społeczeństwie. Pracował w sklepie jako pracownik ochrony. Miał dobrą opinię u swojego pracodawcy.</p> <p>Na niekorzyść oskarżonego działała fakt wprowadzenia przez niego do obrotu znacznej ilości narkotyku , co przesądzało o wysokim stopniu zawinienia oskarżonego oraz takim samym stopniu społecznej szkodliwości jego czynu, i stanowiło jednocześnie główne okoliczności obciążające.</p> <p>Reasumując, w ocenie sądu jest szansa, że wymierzona oskarżonemu kara spełni względem oskarżonego cele zapobiegawcze i wychowawcze, a jednocześnie będzie sygnałem dla społeczeństwa, że popełnianie tego rodzaju przestępstw zwyczajnie nie popłaca.</p> <p>Kierując się treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> sąd obok wyżej wskazanych kar winien wymierzyć oskarżonemu jeszcze karę grzywny, czego nie dostrzegł na etapie wyrokowania, kierując się treścią wniosku Prokuratora w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 kpk</a>. Pomyłka ta wymaga interwencji Sądu Odwoławczego.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> sąd orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> przepadek korzyści osiągniętej z popełnienia przestępstwa w kwocie 1760 złotych.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> kary pozbawienia wolności sąd zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach 18.01.2017 r godz. 10.45 – 20.01.2017 r. godz. 14.20.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje oparcie w treści przywołanych w punkcie IV wyroku przepisach. Obecna sytuacja majątkowa i możliwość zarobkowania przez oskarżonego prowadzi do przekonania, że będzie on w stanie uiścić powstałe w toku postępowania koszty sądowe i opłaty. Oskarżony posiadał stałe zatrudnienie i nie miał żadnych osób na swoim utrzymaniu.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>