II SA/Rz 587/12

SENTENCJA Dnia 22 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.B. i Z.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.B. i Z.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012r. , nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2012r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania M.B., Z.B., A.D. i Z.D. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2011r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku handlowo – usługowo – biurowego na działce nr 602/1 w obr. [...] przy ul. P. w R. W ustawowym terminie M.B. i Z.B. złożyli skargę na w.w. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek podali, że na podstawie ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy inwestor uzyskuje uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji w spawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, co może wywołać trudne do odwrócenia skutki. Ponadto, zdaniem skarżących, z uwagi na oczywistość wskazanej przesłanki brak jest konieczności szerszego motywowania wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest właściwe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie poprzez uprawdopodobnienie okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Obowiązek ten obciąża wnioskodawcę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku. Właściwe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności lub aktu nie jest jedynym warunkiem jego uwzględnienia, nie wszystkie bowiem akty lub czynności podlegają wstrzymaniu. Przedmiotem ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się i wymagają wykonania, rozumianego jako spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy, która jest przedmiotem wniosku o wstrzymanie w niniejszej sprawie, do takich aktów nie należy. Jest wydawana na pierwszym etapie procesu inwestycyjnego i stwierdza istnienie pewnego stanu prawnego i faktycznego. Nie może stanowić samodzielnej podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych i nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Daje inwestorowi prawo do wystąpienia do właściwego organu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a dopiero ostateczna decyzja wydana w tym przedmiocie jest podstawą dla inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. Tym samym decyzja ustalająca warunki zabudowy nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę, na co powołali się skarżący w uzasadnieniu wniosku (zob. postanowienie NSA 20 czerwca 2012r., II OZ 515/12, postanowienie NSA 13 września 2012r., II OZ 747/12, postanowienie NSA 16 listopada 2011r., II OZ 1108/11 – Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.