II AKa 138/24

<p>Sygn. akt II AKa 138/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 lipca 2024 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Dorota Rostankowska (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Krzysztof Ciemnoczołowski</p> <p>SA Rafał Ryś</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Alicja Gromuł</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">M. R.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> s. <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </strong>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 25 września 2023 r., sygn. akt <strong> <!-- -->II K 68/20</strong> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Toruniu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II AKa 138/24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td> <p>-------------------</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> został </strong>oskarżony o to, że:</p> <p>w okresie od 28 września 2012 roku do 3 października 2012 roku w nieustalonym miejscu, działając czynem ciągłym, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w nieustalonym miejscu jako Prezes Zarządu <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. sp. k-a wystawił na rzecz podmiotu <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. poświadczającą nieprawdę fakturę VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 9.840.000 złotych brutto (w tym 1.840.000 zł VAT), w której wskazano, że wartość nieruchomości położonej we <span class="anon-block">W.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> wynosi 9.840.000 zł, gdy tymczasem wartość nieruchomości wynosiła wówczas około 1.950.000 zł, a następnie po uprzednim posłużeniu się powyższą fakturą przedłożył w dniu 3 października 2012 roku w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">T.</span>, jako Prezes Zarządu spółki <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o. o. deklarację dla wymiaru podatku od towarów i usług <span class="anon-block">(...)</span> za III kwartał 2012 roku, w której poświadczył nieprawdę co do faktycznej wartości nabycia przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. od spółki <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. sp. k-a nieruchomości położonej we <span class="anon-block">W.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> i zażądał do zwrotu nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 1.839.813 zł, czym usiłował wprowadzić Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">T.</span> w błąd co do faktycznej wartości przedmiotowej nieruchomości oraz doprowadzić Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">T.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wielkiej wartości w łącznej kwocie 1.839.813 zł, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę zwrotu nadwyżki przez Naczelnika, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Toruniu wyrokiem z 25 września 2023r., II K 68/20</strong> </p> <p>I.  uniewinnił oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong>od popełnienia zarzucanego mu czynu;</p> <p>II.  kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.1.2. Podmiot wnoszący apelację</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☒ oskarżyciel publiczny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ inny</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.1.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->1.1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.2.1. Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="18"/> <col width="141"/> <col width="360"/> <col width="71"/> <col width="94"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong> </p> </td> <td> <p>Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.</p> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong> </p> </td> <td> <p>Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.</p> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.2.2. Ocena dowodów</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="142"/> <col width="295"/> <col width="11"/> <col width="274"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="142"/> <col width="295"/> <col width="285"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->1.2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.</p> </td> <td> <p>Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="33"/> <col width="568"/> <col width="121"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p>3.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> </td> <td> <p>Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na uznaniu przez Sąd, iż zebrany i ujawniony na rozprawie materiał dowodowy wskazuje, iż oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> nie miał zamiaru doprowadzić Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">T.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i jego działanie było prawidłowe, a w konsekwencji, że nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa, podczas gdy prawidłowa ocena całości materiału dowodowego, uwzględniająca zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, prowadzi do przeciwnego wniosku.</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zarzut jest trafny. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko skarżącego, że bezsporne są zdarzenia faktyczne zaistniałe w przedmiotowej sprawie. Sąd Okręgowy nie wyciągnął jednak z nich wniosków zgodnych z zasadami logicznego rozumowania. Prawnokarna ocena zachowania oskarżonego, w szczególności w zakresie zamiaru jaki mu przyświecał kiedy dokonywał określonych w ustalonym przez Sąd Okręgowy stanie faktycznym czynności nie może bowiem ograniczać się do rozważań dotyczących wartości aportu wniesionego do spółki <span class="anon-block">(...)</span>, tj. nieruchomości znajdującej się przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>we <span class="anon-block">W.</span>, w szczególności w świetle orzecznictwa TSUE i konstatacji, że nie może być mowy o wypełnieniu znamion przestępstwa usiłowania doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem skoro określona na fakturze wartość nieruchomości została wskazana w operacie szacunkowym. Sąd Okręgowy bowiem tym samym nie poddał analizie szeregu poczynionych ustaleń faktycznych, które – jak trafnie wskazał skarżący – mają znaczenie przy ustaleniu zamiaru z jakim działał oskarżony. Niezależnie od tego również jego rozważania dotyczące wskazanej jako wartość aportu kwoty są mało wnikliwe i nie uwzględniające pewnych dowodów przeprowadzonych w sprawie.</p> <p>Zbędnym jest w niniejszym uzasadnieniu przytaczanie za skarżącym (str.3 apelacji) sekwencji zdarzeń jaka miała miejsce w okresie od 1 sierpnia 2012r. do 4 października 2012r., a zwłaszcza do 3 października 2012r. Tym bardziej, że są to zdarzenia i daty bezsporne, znajdujące również potwierdzenie w ustaleniach faktycznych Sądu Okręgowego (str.2-4 uzasadnienia wyroku). Kluczowym dla ustalenia czy oskarżony dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa usiłowania oszustwa jest kwestia oceny czy rację ma oskarżyciel publiczny twierdząc zarówno stawiając zarzut oskarżonemu, jak i w wywiedzionym środku odwoławczym (str.4 apelacji), że jedynym powodem zawarcia transakcji między spółkami <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> z przeniesieniem aportem własności nieruchomości przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> było uzyskanie zwrotu podatku VAT. Niezbędnym dla prawidłowej oceny wszystkich okoliczności istotnych dla kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego w przedmiotowej sprawie jest rozważenie następujących z nich, trafnie wskazanych w wywiedzionej apelacji:</p> <p> <strong> <!-- --> 1.</strong> Oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> był prezesem zarządu zarówno w spółce <span class="anon-block">(...)</span>, jak i w <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> 2.</strong> Zarejestrowanie spółki <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, czyli miejscu które nie było centrum życiowym i zawodowym oskarżonego; nie tam również miała być prowadzona inwestycja budowlana. Postąpienie to nadto skutkowało wniesieniem o zwrot podatku VAT w związku z wniesionym aportem nieruchomością do Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">T.</span>, podczas gdy kwestie podatkowe związane z zakupioną nieco ponad miesiąc wcześniej ową nieruchomością obsługiwane były przez inny urząd skarbowy (spółka <span class="anon-block">(...)</span> miała swoją siedzibę w <span class="anon-block">Ł.</span> – miejscu zamieszkania oskarżonego.</p> <p> <strong> <!-- --> 3.</strong> Jedyną aktywnością spółki <span class="anon-block">(...)</span> było złożenie wniosku o zwrot podatku VAT. Okoliczność ta sama w sobie być może nie byłaby niczym budzącym wątpliwości prawne ale rozważając nad nią należy mieć w polu widzenia trafnie dostrzeżone przez skarżącego okoliczności:</p> <p>- brak rozpoczęcia jakichkolwiek robót na nabytej działce mimo uzyskania jeszcze przez poprzedniego właściciela, tj. spółkę <span class="anon-block">(...)</span> warunków zabudowy dla planowanej inwestycji,</p> <p>- sporządzenie operatu szacunkowego na zlecenia oskarżonego przed wydaniem decyzji i warunkach zabudowy – co przyznał sam oskarżony (k.1008v akt sprawy),</p> <p>- złożenie wniosku o zwrot podatku VAT na samym początku biegu ku temu terminu.</p> <p>Nie sposób również odmówić trafności toku rozumowania skarżącego, który wskazał na brak logiki w powołaniu do życia spółki <span class="anon-block">(...)</span> celem – jak wskazał oskarżony (k.1007 akt sprawy) – zabezpieczenia inwestycji poprzez stworzenie niezależnego podmiotu gospodarczego, skoro w swoich wyjaśnieniach oskarżony podał, że inwestycja na ul. <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> miała zostać zrealizowana z innej inwestycji realizowanej przez spółkę <span class="anon-block">(...)</span>. (k.1010 akt sprawy). Nie sposób zatem odmówić logiki skarżącemu stawiającemu tezę, że zwrot podatku VAT miał w istocie służyć realizacji inwestycji spółki <span class="anon-block">(...)</span>, nie zaś spółce <span class="anon-block">(...)</span>, która formalnie miała być beneficjentem tego zwrotu.</p> <p>Warto również odnieść się do dokonanej na wniosek oskarżonego wyceny nieruchomości przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>. Na wstępie wskazać należy, że wycena jest uzależniona od celu jakiemu ma służyć, co przyznał sam rzeczoznawca <span class="anon-block">M. O.</span> (k.1078 akt sprawy), co potwierdził również <span class="anon-block">A. L.</span> (k.1076v akt sprawy). <span class="anon-block">M. O.</span> tymczasem zeznał, że robił wycenę jak pod kredyt, nie zaś jak dla celów podatkowych (k.1077v akt sprawy). Sąd ponownie rozpoznający sprawę winien mieć w tym kontekście na względzie, że zlecającym wycenę był oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> – jak trafnie wskazał skarżący (str.5 apelacji) - profesjonalista w obrocie gospodarczym, przez wiele lat korzystający z usług rzeczoznawców, w szczególności <span class="anon-block">M. O.</span>. Do uprawnień bankowych <span class="anon-block">M. O.</span> w kontekście sporządzonego operatu szacunkowego odwołał się również sam oskarżony w swych wyjaśnieniach (k.1008 akt sprawy). Oczywistym nadto wydaje się, że zleceniobiorca (w tym przypadku rzeczoznawca <span class="anon-block">M. O.</span>) działa na polecenie zleceniodawcy (w tym przypadku oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span>), który określa przedmiot i zakres zlecenia. Z operatu szacunkowego sporządzonego przez <span class="anon-block">M. O.</span> wprost wynika, że celem określenia wartości nieruchomości jest zabezpieczenie wierzytelności kredytodawcy (k.477 akt sprawy).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Toruniu do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zasadność zarzutu apelacyjnego.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="667"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>1.</p> </td> <td> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->1.5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>1.1.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->1.5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>0.1.1.</p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>0.1.Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="175"/> <col width="328"/> <col width="165"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Nie dotyczy</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Nie dotyczy</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Zgodnie z aktualnym oraz mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie brzmieniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437 § 2 kpk</a>, uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1)">art.439 § 1 kpk</a> (skarżący nie podniósł takiego zarzutu, a Sąd odwoławczy nie stwierdza zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454)">art.454 kpk</a> lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości (skarżący nie wskazał okoliczności świadczących o takiej potrzebie, a Sąd odwoławczy nie stwierdza ich zaistnienia). W ocenie Sądu Apelacyjnego, w realiach przedmiotowej sprawy nastąpiła przesłanka do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454)">art.454 kpk</a>.</p> <p>W uchwale 7 sędziów Sądu Najwyższego z 20 września 2018r., I KZP 10/18 stwierdzono, że możliwość uchylenia wyroku uniewinniającego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania związana z regułą <em> <!-- -->ne peius</em> określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art.454 § 1 kpk</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437 § 2</a> zd. drugie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a>) zachodzi dopiero wtedy, gdy sąd odwoławczy - w wyniku usunięcia stwierdzonych uchybień stanowiących jedną z podstaw odwoławczych określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 1-3 k.p.k.</a> (czyli np. po uzupełnieniu postępowania dowodowego, dokonaniu prawidłowej oceny dowodów, poczynieniu prawidłowych ustaleń faktycznych) - stwierdza, że zachodzą podstawy do wydania wyroku skazującego czemu stoi na przeszkodzie zakaz określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art.454 § 1 kpk</a>. Sama tylko możliwość wydania takiego wyroku w ponownym postępowaniu przed Sądem I instancji jest niewystarczająca dla przyjęcia wystąpienia reguły <em> <!-- -->ne peius</em> określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art.454 § 1 kpk</a>. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że dostrzeżone przez Sąd Apelacyjny uchybienia zaistniałe w postępowaniu przed Sądem Okręgowym pozwalały na wydanie wyroku kasatoryjnego. Ocena tych samych dowodów, które były przedmiotem oceny przez Sąd I instancji, doprowadziła Sąd II instancji do wniosku, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> zarzucanego mu przestępstwa. W badanej sprawie nie doszło zatem do sytuacji, w której zdaniem Sądu II instancji zachodzi tylko możliwość wydania takiego wyroku przez Sąd I instancji w zależności od wyników uzupełnionego postępowania dowodowego. Mając na uwadze sformułowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454)">art.454 kpk</a> zakaz, Sąd II instancji uchylił zatem wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi.</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454)">art. 454 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Jak w sekcji 3.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd orzekający winien dokonać swobodnej, zgodnej z zasadami logicznego rozumowania oraz pozostałymi dyrektywami wskazanymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> oceny dowodów zgormadzonych w sprawie w odniesieniu do czynu, co do którego uchylono wyrok a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania Sądowi i instancji. Winien nadto mieć na względzie zapatrywania prawne Sądu odwoławczego zawarte w niniejszym uzasadnieniu, zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 442;art. 442 § 3)">art.442 § 3 kpk</a>. Winien również rozważyć zasadność zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 442;art. 442 § 2)">art.442 § 2 kpk</a>, jeżeli zajdą ku temu podstawy. Wskazać jednakże w tym miejscu należy, że zapatrywania prawne i wskazania Sądu odwoławczego co do dalszego postępowania mogą stracić wiążący dla sądu orzekającego charakter, jeżeli dojdzie do zmiany stanu prawnego, sytuacji procesowej lub okoliczności faktycznych przy ponownym rozpoznaniu sprawy (patrz: wyrok Sądu Najwyższego z 8 marca 2018r., SNO 3/18; P. Hofmański, <em> <!-- --> Samodzielność jurysdykcyjna...</em>, s. 237; Świecki Dariusz (red), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeks postępowania karnego</a>, t.30, Lex/el/2023).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> <p>Nie dotyczy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="227"/> <col width="492"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>Nie dotyczy.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPISy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div>