IV SAB/Wr 831/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 25 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. V. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: I. odrzucić skargę: II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 czerwca 2022 r. skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek strony. W treści skargi pełnomocnik strony wskazał, że w dniu 13 sierpnia 2020 r. strona złożyła do Wojewody D. wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z dnia 10 lutego 2022 r. strona złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego: 1) datę złożenia wniosku i wpłynięcia do organu wniosku o udzielenie zezwolenia; 2) potwierdzenia, ze złożony przez stronę wniosek jest kompletny pod względem formalnym i merytorycznym; 3) podania przez organ od kiedy należy liczyć termin wskazany w art. 112a ust. 1 i ust. 2 ustawy o cudzoziemcach - jeżeli złożony przez stronę wniosek spełnia przesłanki określone w art. 112a ust. 2 pkt 1-3 w/w ustawy. W skardze wskazano, że od momentu złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia minęło blisko 4 miesiące. Organ nie powziął żadnych czynności w sprawie, w tym w szczególności, nie wezwał strony o korektę wniosku, nie poinformował o wydłużeniu terminu do wydania takiego zaświadczenia, ani nie odmówił wydania zaświadczenia. Podkreślono, że informacja wnioskowana w punktach 2 i 3 wniosku ma znaczenie dla zastosowania art. 112 ust. 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach w wersji po nowelizacji ustawy o cudzoziemcach z dnia 20 stycznia 2022 r. Wniesiono o: 1) stwierdzenie przewlekłości postępowania skutkującej niewydaniem w terminie zaświadczenia na wniosek strony; 2) stwierdzenie, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zobowiązanie organu do wydania zaświadczenia lub postanowienia o odmowie jego wydania w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku; 4) przyznanie od organu na rzecz strony skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 5.000 zł; 5) zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 697; dalej: "p.p.s.a."). Analiza przeprowadzona przez sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wywiedziona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5a tego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Treść art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. wskazuje, że przewlekłość (bezczynność) organu administracji publicznej może stać się przedmiotem kontroli sądu administracyjnego wyłącznie w takim zakresie, w jakim dotyczy niewydania decyzji administracyjnej, postanowień określonych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a., aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (z wyłączeniem tych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) albo też gdy dotyczy ona niewykonania zadań określonych w przepisach szczególnych, do których odnosi się art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. i art. 3 § 3 p.p.s.a. Innymi słowy, aby można było mówić o przewlekłości (bezczynności) w działaniach organu administracji publicznej musi istnieć przepis prawny, który w określonej sytuacji prawnej nakłada na organ obowiązek określonego działania, w przewidzianej ku temu formie i wyznaczonym terminie, natomiast organ, wbrew spoczywającemu na nim obowiązkowi, takiego działania nie podejmuje. W sprawie, strona zarzuca organowi przewlekłość w wydaniu zaświadczenia obejmującego takie informacje jak: 1) datę złożenia wniosku i wpłynięcia do organu wniosku o udzielenie zezwolenia; 2) potwierdzenia, ze złożony przez stronę wniosek jest kompletny pod względem formalnym i merytorycznym; 3) podania przez organ od kiedy należy liczyć termin wskazany w art. 112a ust. 1 i ust. 2 ustawy o cudzoziemcach - jeżeli złożony przez stronę wniosek spełnia przesłanki określone w art. 112a ust. 2 pkt 1-3 w/w ustawy. W ocenie Sądu, żądanie strony w przedmiocie wydania rzeczonego zaświadczenia nie dotyczy jej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co tym samym wyklucza możliwość złożenia skargi na przewlekłość organu w przedmiocie wydania żądanego przez stronę zaświadczenia. Należy zwrócić uwagę, ze przepis art. 112a ustawy z dnia 12 grudnia 2021 r. o cudzoziemcach (dz. U. z 2021 r., poz. 2354) jest wyraźnie skierowany do organu i nie ustanawia dla strony żadnych dodatkowych czy odrębnych uprawnień, a wiec domagania się załatwienia sprawy w przewidzianych w k.p.a. terminach. Kierując się przedstawioną argumentacją Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.