Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III SAB/Gd 7/09

Sądy administracyjne2009-11-05
Sygnatura
III SAB/Gd 7/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2009-11-05
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku

Sędziowie

Alina DominiakAnna OrłowskaMarek Gorski

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia NSA Marek Gorski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J.P. na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania decyzji w sprawie rejestracji pojazdu - ciągnika marki [...] postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. P. (syn F.) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania decyzji w sprawie rejestracji pojazdu - ciągnika marki Ursus. Podał, że sprawa trwa od 1993 r., kilkakrotnie postępowanie było zawieszane. W dniu 17 września 2007 r. Starosta wydał decyzję uchylającą decyzję z dnia 19 listopada 1993 r., którą dokonano rejestracji ciągnika na rzecz J. P. (syna J.). Od wydania tych decyzji minęło bardzo dużo czasu, a sprawa nie została zakończona ostateczną decyzją. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Podał, że decyzja Starosty z dnia 17 września 2007 r. została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2008 r. Na tę ostatnią decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł syn skarżącego J. P., wobec czego Starosta niezwłocznie przekazał całość akt sprawy za pośrednictwem SKO do Sądu. Organ wskazał, że dalszy tok sprawy nie jest mu znany, wobec czego - nie znając stanowiska Sądu - nie podejmował żadnych rozstrzygnięć w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W sprawie niniejszej skarżący miał możliwość wniesienia zażalenia na bezczynność Starosty do organu administracji publicznej wyższego stopnia, co przewiduje art. 37 § 1 k.p.a., jednak - jak wynika z akt sprawy, w tym z obszernych akt administracyjnych - skarżący takiego zażalenia nie składał. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Skoro skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.