III OZ 743/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ministra Klimatu i Środowiska na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 593/22 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 28 lutego 2022 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 maja 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 593/22, po rozpoznaniu wniosku J. Z. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 28 lutego 2022 r., znak [...], w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej – wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją Minister Klimatu i Środowiska utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa Mazowieckiego z dnia 26 listopada 2021 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji Starosty O. z dnia 29 listopada 2013 r. zmienionej decyzją z dnia 20 maja 2014 r. udzielającej J. Z. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą X J. Z. z siedzibą w miejscowości W. D., zezwolenia na zbieranie odpadów. J. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że skarżona decyzja jest już ostateczna, co skutkuje podjęciem przez właściwy organ postępowania w sprawie cofnięcia decyzji Starosty O. z dnia 29 listopada 2013 r. Skutkiem takiego działania byłoby utracenie przez skarżącą prawa do prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów w lokalizacji W. D. [...]. W tej lokalizacji skarżąca prowadzi działalność polegającą na zbieraniu odpadów, które pochodzą z wykonania przez skarżącą umów na odbiór odpadów z gmin: W., K.-J., J., C., K., P. oraz m. st. Warszawy. Skarżąca wskazała, że w lokalizacji W. D. [...], (na podstawie decyzji Starosty O. z dnia 29 listopada 2013 r.) w 2021 r. zebrała dostarczone tam odpady w [...] szt. kontenerów – wartość odebranych odpadów [...] zł netto, od stycznia do lutego 2022 r. w [...] szt. kontenerów – wartość odebranych odpadów [...] zł (na potwierdzenie czego przedstawiła przykładowe zestawienie usług wykonanych w 2022 r. (styczeń – luty). Bez możliwości korzystania z ww. decyzji Starosty O. skarżąca nie będzie w stanie wykonać umów za wykonanie, których winna otrzymać [...] zł. W przypadku braku możliwości wykorzystania lokalizacji W. D. [...] skarżąca nie będzie w stanie wywiązać się z umów, co spowoduje zagrożeniem nałożenia na nią kar umownych. Wstrzymanie użytkowania bazy w W. D. [...] oznacza także konieczność zwolnienia wszystkich pracowników (obecnie ok. 300 osób), a konsekwencją może być bankructwo firmy. Konkludując skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki, tj. utrata możliwości wywiązania się z umów, rozwiązanie umów zawartych z gminami w skutek niemożności wykonania przez skarżącą zamówienia publicznego, co wykluczałoby ubieganie się przez skarżącą o udzielenie jej innych zamówień publicznych. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu pierwszej instancji skarżąca wykazała, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodzą przesłanki do udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wstrzymanie wykonania decyzji objętej wnioskiem uzasadnione jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Sąd meriti uznał, że wniosek o wstrzymanie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca użyła argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji objętej wnioskiem i przedstawiła do tego stosowną dokumentację (umowy na odbiór odpadów, zestawienie usług jakie skarżąca wykonała w 2021 r. oraz na początku 2022 r. (styczeń-luty). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, że następstwem wykonania decyzji będzie pozbawienie jej możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca zostanie narażona na trudne do odwrócenia skutki finansowe grożące utratą płynności finansowej oraz niemożność zrealizowania umów na odbiór odpadów. Nie będzie także w stanie wywiązać się z umów, co spowoduje zagrożeniem nałożenia na nią kar umownych. Wstrzymanie użytkowania bazy w W. D. [...] oznacza także konieczność zwolnienia pracowników (ok. 300 osób), a konsekwencją może być także bankructwo firmy. Sąd Wojewódzki podzielił ocenę, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi właścicielkę przedsiębiorstwa na trudne do odwrócenia skutki finansowe i biznesowe oraz spowoduje konieczność redukcji zatrudnienia. W ocenie tego Sądu, skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniła swoje żądanie w sposób wyczerpujący i uprawdopodobniła okoliczności, które przemawiają za wystąpieniem przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.". Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Minister Klimatu i Środowiska postulując jego zmianę poprzez oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania według norm przypisanych. Zdaniem organu argumentacja dotycząca pogorszenia sytuacji finansowej działalności prowadzonej przez skarżącą nie może być podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rażące łamanie przepisów w zakresie ochrony środowiska winno skutkować odmową wydania zezwolenia na zbieranie odpadów w formie sprzed postanowienia WSA i umożliwieniem właściwemu organowi podjęcia postępowania w sprawie cofnięcia decyzji Starosty O. Wstrzymanie zaś wykonania decyzji przez Sąd pierwszej instancji skutkuje dalszym narażaniem środowiska na nieodwracalny skutek, jakim jest jego degradacja poprzez niezgodne z prawem działalnie skarżącej. W odpowiedzi na zażalenie J. Z. wniosła o jego oddalenie oraz orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na aprobatę zasługuje stanowisko Sądu pierwszej instancji, który dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, doszedł do przekonania, że skarżąca uprawdopodobniła przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Uprawdopodobnienie okoliczności mających uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania jest obowiązkiem strony, a uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Tego rodzaju okoliczności, jak trafnie stwierdził Sąd pierwszej instancji, skarżąca powołała. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie poprzestała jedynie na gołosłownych twierdzeniach, ponieważ przedstawiła szereg dokumentów i wyjaśnień, z których wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącej zawarty w skardze zawierał więc argumenty uprawdopodobniające zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności skarżąca wykazała skutecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ją na trudne do odwrócenia skutki finansowe grożące utratą płynności finansowej oraz niemożność zrealizowania umów na odbiór odpadów. Nie będzie także w stanie wywiązać się z umów, co spowoduje zagrożenie nałożenia na nią kar umownych. Wstrzymanie użytkowania bazy w W. D. [...] oznacza także konieczność zwolnienia pracowników (ok. 300 osób), a konsekwencją może być także bankructwo firmy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał na podstawie przedstawionych wyżej okoliczności, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może zapobiec niebezpieczeństwu wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że okoliczności podnoszone we wniosku o wstrzymanie skarżąca zobowiązana była uprawdopodobnić, a nie udowodnić. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ żaden przepis ustawy P.p.s.a., jak i żaden przepis szczególny, nie przewidują wydania tego rodzaju rozstrzygnięcia.