I SA/Gd 497/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej E. S. z dnia 2 listopada 2017 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 497/14 w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia odrzucić skargę kasacyjną z dnia 2 listopada 2017 r. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 497/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 marca 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Od powyższego wyroku strona skarżąca wywiodła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2016 r. sygn. akt II GSK 352/15 oddalił ją. Pismem z dnia 2 listopada 2017 r. (uzupełnionym w dniu 7 grudnia 2017 r.) E. S. ponownie wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 497/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z dalszych przepisów P.p.s.a. wynika, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1), przy czym powinna ona być sporządzona, z pewnymi zastrzeżeniami, przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 175). Niezależnie od tego, że złożona przez E. S. w dniu 2 listopada 2017 r. skarga kasacyjna została złożona po terminie i nie została sporządzona przez żadną z osób, o których mowa w art. 175 P.p.s.a., należy wskazać, że jest ona już drugą skargą kasacyjną złożoną przez skarżącą od wyroku tutejszego Sądu z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 497/14. Tymczasem, wniesienie kolejnej skargi kasacyjnej od tego samego rozstrzygnięcia, przez tę samą osobę, nie jest możliwe. Zakaz wielokrotnego wnoszenia skargi kasacyjnej wywodzi się z brzmienia przytoczonego wyżej przepisu art. 173 § 1 P.p.s.a., w którym mowa jest o przysługującej skardze kasacyjnej, a nie (w liczbie mnogiej) - skargach kasacyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak słusznie, w odniesieniu do analogicznej instytucji kasacji w postępowaniu cywilnym, wskazywał na to Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 grudnia 1999 r. sygn. akt II CZ 139/99 (OSP 2001/2/25) "ocenie dopuszczalności podlegać może tylko jedna kasacja, a więc jedynie pierwsza złożona w sprawie. Nie jest więc dopuszczalne odrębne wniesienie kolejnych". Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zdaniem tutejszego Sądu, wniesienie kolejnej skargi kasacyjnej przez tę samą osobę od tego samego rozstrzygnięcia powoduje, że jest ona niedopuszczalna, co w myśl art. 178 P.p.s.a. skutkowało jej odrzuceniem.