II SA/Wa 3976/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2022 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania tytułu naukowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Rady Doskonałości Naukowej na rzecz J. P. kwotę 680 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Zaskarżonym aktem - przywołując art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." - Rada Doskonałości Naukowej (dalej jako "Rada") utrzymała w mocy swoją decyzję z [...] sierpnia 2020 r., o odmowie wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie dr hab. J. P., zwanemu dalej "Kandydatem", tytułu profesora. Uzasadniając decyzję przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: rozpoznając sprawę ponownie nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku Kandydata i zmiany wcześniejszej decyzji, na podstawie art. 228 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2021 r., poz. 478 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o nauce", Rada ponownie rozpatrując sprawę powołała 5 recenzentów; zleciła im wydanie opinii w zakresie spełnienia przez Kandydata ustawowych wymagań do wystąpienia przez Radę o nadanie mu tytułu profesora; wszystkie recenzje były pozytywne; wskazano kto był ich autorem; zdaniem Rady, recenzenci reprezentowali właściwe dziedziny naukowe; co wynika z treści recenzji, zapoznali się oni szczegółowo z całym zgromadzonym w postępowaniu materiałem dowodowym, a formułowane uwagi i zastrzeżenia szczegółowo uzasadnili; recenzje są rzetelne i szczegółowe; zawierają ocenę przesłanek określonych w art. 227 ust. 1 ustawy o nauce, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowano do Zespołu [...]; po zapoznaniu się z wnioskiem i zgromadzonym materiałem dowodowym odmówił on uchylenia uprzedniej decyzji i przedstawienia Kandydata do nadania tytułu profesora; wynik głosowania z [...] czerwca 2021 r. to: za uchyleniem 1 głos, za utrzymaniem decyzji w mocy 20 głosów, wstrzymujący się 1 głos; Rada - po zapoznaniu się ze stanowiskiem Zespołu oraz zgromadzonym materiałem dowodowym - podjęła decyzję o utrzymaniu w mocy uprzedniego orzeczenia o odmowie wystąpienia o nadanie Kandydatowi tytułu profesora; wynik głosowania z 28 czerwca 2021 r. - za uchyleniem decyzji 5 głosów, za utrzymaniem w mocy - 4 głosy, wstrzymujący się 1 głos, wynik głosowania w Prezydium Rady wskazuje, że większość jej członków ponownie nie znalazła wystarczających podstaw do uznania, że Kandydat spełnił wymagania określone przepisami ustawy o nauce; negatywną konkluzję oparto na analizie zarówno argumentów Kandydata - we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - jak i materiału dowodowego zgromadzonego podczas postępowania; na dzień wydawania decyzji Kandydat nie spełnia ustawowych przesłanek do wystąpienia o nadanie mu tytułu profesora, zgodnie z art. 227 ustawy o nauce: "1. Tytuł profesora może być nadany osobie, która: posiada stopień naukowy doktora habilitowanego oraz: a) wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne, b) uczestniczyła w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbyła staże naukowe w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadziła badania naukowe lub prace rozwojowe w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, 3. Osiągnięcie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, może stanowić zrealizowane ' oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub artystyczne", nie spełnienie jakiejkolwiek z przesłanek, spośród określonych w art. 227 ustawy o nauce, eliminuje możliwość podjęcia pozytywnej decyzji o wystąpieniu z wnioskiem o nadanie tytułu profesora, Kandydat uzyskał stopień doktora nauk [...] w 1968 roku na Wydziale [...] Politechniki [...] na podstawie rozprawy pt. "[...]"', następnie - w roku 2000 roku - uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych na Wydziale [...] Politechniki [...] na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. "[...]", w latach 1959-1977 Kandydat pracował na Politechnice [...] - początkowo na Wydziale [...] , a następnie na Wydziale [...] (na pełnym etacie, a następnie w wymiarze 1/2); w 1960 roku Kandydat rozpoczął pracę na pełnym etacie w Instytucie [...], gdzie nadal pracował w dniu złożenia wniosku; autoreferat Kandydata, ani inne załączone do wniosku dokumenty, nie zawiera żadnych dodatkowych informacji o przebiegu zatrudnienia; z załączonych skanów publikacji wynika, że Kandydat jest zatrudniony na stanowisku profesora Instytutu [...], w latach 2002-2017 Kandydat pełnił funkcję Przewodniczącego Rady Naukowej [...], w ciągu 60 lat aktywności zawodowej podstawowym obszarem zainteresowań Kandydata były zagadnienia eksploatacji i diagnostyki turbogeneratorów i hydrogeneratorów; związanych z tym było - oprócz publikacji naukowych - kilkaset wykonanych na rzecz energetyki ekspertyz; Kandydat w tym czasie zajmował się m.in. zagadnieniami rozruchów turbogeneratorów oraz pomiaru rozkładu temperatury w ich wirnikach (przed doktoratem), pracy niedowzbudzonych turbogeneratorów, pracy asynchronicznej, diagnostyki stanu cieplnego i drgań, uszczelnień olejowych oraz diagnostyki izolacji uzwojeń stojanów, zwłaszcza metody radiowego monitorowania wyładowań w turbogeneratorach (przed habilitacją), wpływu zakłóceń systemu elektroenergetycznego na stan dynamiczny turbozespołów, pracy kompensatorowej hydrogeneratorów, modernizacji i rekonstrukcji hydrogeneratorów (po habilitacji), Kandydat jest autorem i współautorem 54 artykułów w czasopismach krajowych (w tym 9 po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego); jest autorem 7 artykułów o charakterze międzynarodowym (w tym 2 po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego); artykuły te to 2 publikacje w periodykach radzieckich (w 1977 i 1979 roku), 2 publikacje w języku rosyjskim i 1 publikacja w języku węgierskim, wydane przez Instytut [...] (w 1979 i 1982 roku), oraz dwa artykuły w czasopiśmie [...] (z 2002 roku); to periodyk spoza wykazu czasopism Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dalej jako MNiSW"), wśród wszystkich publikacji, do autorskich należy 19 pozycji; 2 przed uzyskaniem stopnia doktora, 13 pomiędzy uzyskaniem stopnia doktora i stopnia doktora habilitowanego, oraz 4 po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego, w autoreferacie Kandydat nie podał punktacji swoich publikacji; ustalono na podstawie ministerialnych i uczelnianych baz danych, że sumaryczna punktacja dla 11 artykułów opublikowanych po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego (czyli po roku 2000) wynosi 61 punktów w wykazie MNiSW (najwyżej punktowane są dwie publikacje w Przeglądzie [...] w 2017 roku — po 14pkt); w bazie [...] można dodatkowo znaleźć 2 publikacje w Przeglądzie [...] z roku 2015 z udziałem Kandydata; nie wykazano ich autoreferacie (po 14 punktów w wykazie MNiSW), Kandydat jest autorem i współautorem 7 monografii i 2 rozdziałów w monografiach (w tym 4 monografii po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego); powołano tytuły 9 publikacji; wskazano czego dotyczyły 4 monografie, Kandydat jest autorem i współautorem 62 referatów na konferencje krajowe i i zagraniczne - w tym 21 po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego; są to wyłącznie referaty na krajowych seminariach i konferencjach naukowo- technicznych, w przedmiotowym postępowaniu sporządzono pięć recenzji pozytywnych dla Kandydata; zawierają one jednak wiele uwag krytycznych; przywołano kilka konkluzji: "Jak wynika z dokonanego przeglądu Kandydat zgromadził duży zbiór artykułów, monografii, referatów, patentów i innych sprawozdań. Ich mankamentem jest niska ranga naukowa czasopism, w których zostały opublikowane prace K. Jest to powodem niskiej "cytowalności", choć merytoryczna zawartość poszczególnych publikacji jest moim zdaniem wysoka"; "Ustawodawca formułując jako warunek uzyskania tytułu profesora posiadanie przez Wnioskodawcę "wybitnych osiągnięć naukowych" nie określił przedziału czasowego uzyskania powyższych osiągnięć. Tym samym działania, które stosownie do okresu ich realizacji mogły być uznane za wybitne (w przeszłości), mogą być zinterpretowane na korzyść wnioskującego jako obiektywnie wybitne, pomimo, że na dzień dzisiejszy ich ranga i znaczenie uległy zmniejszeniu. H/ ten właśnie sposób, w niniejszej recenzji dokonano oceny przedstawionego dorobku. Można uważać, że dorobek ten w sensie oceny, został częściowo "skonsumowany" w ramach procedury uzyskiwania stopnia doktora habilitowanego"', "[...] spełnia wymagania określone powyżej, mimo że nie ma On wysokiej rozpoznawalności w środowiska naukowym, mierzonej danymi naukometrycznymi, a na dodatek dokumentacja wniosku została przygotowana w sposób nieprzejrzysty i mało przekonujący, z wieloma brakami. [...] nie posiada znaczących osiągnięć w kształceniu kadry naukowej a także dydaktyki, organizacji nauki i kształcenia. Uważam, że wniosek [...] o nadanie tytułu naukowego profesora w dostatecznym stopniu spełnia warunki, sformułowane w obowiązującej ustawie", Kandydata spełnia część wymagań art. 227 ustawy o nauce: - ma stopień naukowy doktora habilitowanego, - był kierownikiem i współwykonawca grantów w Instytucie [...] - Instytucie [...], był kierownikiem i współwykonawcą prac i projektów rozwojowych realizowanych przez zespoły badawcze, które pozyskiwał w drodze konkursów krajowych i przetargów, -wcześniej wymienione monografie są owocem oryginalnych zrealizowanych prac technologicznych, recenzenci generalnie pozytywnie oceniają dorobek i dokonania Kandydata przed habilitacją (do 2000 roku); pozytywną konkluzję uzasadniają znaczącymi dokonaniami Kandydata do roku 2000 i jego osiągnięciami organizacyjnymi w późniejszym okresie - np. pełnienie wielu funkcji w gospodarce i organizacji nauki, Kandydat jest niewątpliwie wysokiej klasy ekspertem w zakresie problemów eksploatacji generatorów dużej mocy - z długoletnim doświadczeniem zdobytym w polskiej energetyce, oceniając jednak aktywność Kandydata i dorobek naukowy w różnych aspektach - główne osiągnięcia naukowe, charakter i zasięg publikacji, brak rozwoju młodej kadry naukowej, dorobek po uzyskaniu stopnia dr habilitowanego i inne - nie spełnia on w wystarczającym stopniu wymagań stawianych kandydatom do tytułu profesora; w publikacjach operuje raczej wiedzą zastaną, nie wychodząc poza jej zakres; wyniki prac są niestety publikowane w czasopismach o niskiej randze; Kandydat prezentuje małą aktywność naukową po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego, nie kierował projektami badawczymi finansowanymi w drodze konkursów, jest wykonawcą tylko w jednym projekcie naukowym - Komitetu Badań j Naukowych; nie odbył staży naukowych w instytucjach badawczych, nie prowadził badań naukowych lub rozwojowych w innych uczelniach i instytucjach naukowych, Kandydat wskazał jako najważniejsze przede wszystkim osiągnięcia naukowe opublikowane do roku 2000; były one już oceniane w trakcie postępowania o nadanie stopnia doktora habilitowanego i stanowiły podstawą nadania tego stopnia; Kandydat nie wykazał osiągnięć - zwłaszcza po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego - które można uznać za "wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne" (art. 227 ustawy o nauce) i byłyby poparte publikacjami o dużym zasięgu, w renomowanych czasopismach i wydawnictwach (znajdując odzwierciedlenie w wysokich wskaźnikach i bibliometrycznych); Kandydat nie spełnia zatem warunku określonego w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o nauce; kształcenie kadry jest niewątpliwie jednym z elementów działalności naukowej; Kandydat nie wypromował żadnego doktora, nie pełnił funkcji opiekuna doktoranta ani promotora w otwartym przewodzie doktorskim; nie był też recenzentem w przewodach habilitacyjnych lub w postępowaniach habilitacyjnych; nie ma wysokiej rozpoznawalności w środowisku naukowym, mierzonej wskaźnikami naukometrycznymi, Kandydat nie posiada wybitnych osiągnięć naukowych; nie uczestniczył w pracach zespołów badawczych, realizujących projekty finansowane w drodze * konkursów, nie odbył staży w instytucjach naukowych i nie prowadził badań naukowych w uczelniach lub instytucjach naukowych; dorobek publikacyjny Kandydata - po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego - jest niewystarczający; główne osiągnięcia obejmują okres przez habilitacją; nieliczne prace ukazywały się w czasopismach o zasięgu lokalnym; brak publikacji z IF indeksowanych w bazach międzynarodowych; nie kierował projektami badawczymi finansowanymi w drodze konkursów; po habilitacji był wykonawcą w jednym projekcie (2000-2005); w tym zakresie dorobek Kandydata jest bardzo skromny, wobec tego Rada - po ponownej analizie sprawy, wobec niespełnienia przez Kandydata przesłanek do przedstawienia go do tytułu profesora - podjęła decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji uprzedniej - o odmowie wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie tytułu profesora, powołano tezy z orzecznictwa sądów administracyjnych, odnoszących się do kontroli postępowania administracyjnego związanego z procedowaniem przed Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów, odnosząc je odpowiedni do przedmiotowej sprawy: "Decyzja Centralnej Komisji jest uchwałą podejmowaną przez określone gremium i to w głosowaniu tajnym. Głosowanie to jest przy tym tajne zarówno dla kandydata, jak i dla członków Komisji. Z tego powodu uzasadnienie decyzji musi cechować pewna ogólnikowość, gdyż zapadłe w omawianym trybie rozstrzygnięcie stanowi pewną wypadkową szeregu ocen i poglądów, niekoniecznie podzielanych w całości przez całe gremium. W orzecznictwie NSA wielokrotnie wskazywano, że uzasadnienie decyzji Centralnej Komisji nie może być wyczerpujące i nie musi ściśle odpowiadać wymogom art. 107 § 3 k.p.a."; "Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela powyższe stanowisko, iż powodów rozstrzygnięcia podjętego w trybie tajnego głosowania nie da się przedstawić w formie uzasadnienia, o jakim mowa w art. 107 § 3 k.p.a., a tym samym ograniczenie uzasadnienia wydanej w niniejszej sprawie decyzji Centralnej Komisji z 25 marca 2019 r. nie stanowi naruszenia tego przepisu postępowania" (tak: wyroki NSA o sygn. akt I OSK 902/09 oraz 1226/09 dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych zwanej dalej "CBOSA"), w oparciu o informacje z wniosku, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, nie można przyjąć, że Kandydat spełnia warunki do wystąpienia o nadanie mu tytułu profesora; nie spełnia on bowiem przesłanek określonych w art. 227 ust. 1 ustawy o nauce; sam brak możliwości spełnienia jakiejkolwiek, określonej w tym przepisie przesłanki eliminuje możliwość podjęcia decyzji o wystąpienia o nadanie tytułu profesora. W skardze zarzucono wydanie kwestionowanego aktu z naruszeniem przepisów: postępowania: - § 2 ust. 1 pkt 2 i 6 wobec § 2 ust. 2 Statutu Rady Doskonałości Naukowej - załącznik do uchwały nr 1/2020 Rady Doskonałości Naukowej z dnia 9 października 2020 r. (dalej jako "Statut") oraz art. 232 ust. 1 i 236 ust. 1 ustawy o nauce, wobec pkt 2 i 6 tabeli - załącznika klasyfikacji dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych z dnia 20 września 2018 r. (Dz.U. poz. 1818), w zw. z art. 5 ust. 3 i art. 235 ust. 5 ustawy o nauce, poprzez skierowanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Zespołu [...]; Kandydat wnosił tymczasem o nadanie tytułu profesora w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych; w konsekwencji w sprawie wypowiadał się zespół, w którego składzie nie było przedstawiciela z dziedziny ani dyscypliny, w której Kandydat wykazywał dorobek naukowy i spełnienie wymogów ustawowych do uzyskania tytułu profesora; w zespole nie było ponadto żadnego przedstawiciela instytutu badawczego, który znałby specyfikę działalności takich jednostek; wobec powyższego głosowanie przeprowadzone w zespole nie mogło wpłynąć na decyzję w sprawie; decyzja - jako rażąco naruszająca prawo - jest nieważną i podlega eliminacji z obrotu prawnego; - art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 6, 7, 8, 11 K.p.a. i art. 228 ust. 9 ustawy o nauce oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), przez: samowolną ocenę materiału postępowania dowodowego - Rada nie zastosowała się do wyników sporządzonych w postępowaniu recenzji, gdzie pozytywnie oceniono dorobek naukowy Kandydata oraz potwierdzono spełnienie przezeń kryteriów ustawowych dla tytułu profesora; oceniła także - wbrew swoim kompetencjom - materiał dowodowy w oparciu o uchyloną ustawę z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2017 r., poz. 1789 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o stopniach naukowych", oraz wymagania pozaprawne; w konsekwencji podjęta decyzja - jako rażąco sprzeczna z prawem - podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego; wybiórcze i stronnicze posłużenie się recenzjami i oparcie decyzji o zawarte w nich uwagi krytyczne w odniesieniu do dorobku naukowego Kandydata oraz wsparcie się na nich jako decydujących o odmowie uchylenia uprzedniej decyzji; tymczasem ze wskazanych przez Radę uwag wynika, że de facto są one dla Kandydata pozytywne; oceniają bowiem bardzo wysoko, wręcz i wybitnie, zawartość merytoryczną publikacji (kryterium ustawowe); wskazywanie zaś na niską cytowalność, wskaźniki naukometryczne czy też zawężenie oceny dorobku naukowego Kandydata do okresu po habilitacji nie może stanowić jako argumenty pozaustawowe podstawy decyzji w sprawie; potwierdzają to pozytywne opinie recenzentów; w konsekwencji wydana decyzja jako rażąco sprzeczna z prawem, podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego; - art. 107 § 1 pkt 6 i 9 oraz § 3 w zw. z art. 6, 7, 8, 11 K.p.a. i art. 228 ust. 9 ustawy o nauce oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji RP; mimo bowiem opowiedzenia się większości członków Prezydium Rady za uchyleniem uprzedniej decyzji wydano decyzję odmowną; uzasadniono ją tym, że większość Rady ponownie nie znalazła podstaw do uznania, że Kandydat spełnił wymagania ustawy o nauce; powoduje to wewnętrzną sprzeczność decyzji - błędnie zintpretowano wyniki głosowania Prezydium; wydano więc decyzję rażąco naruszającą prawo; w decyzji powołano dodatkowo wprawdzie prawidłowo podstawę prawną przesłanek ustawowych do nadania tytułu profesora (art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a i b o nauce); de facto jednakże zastosowano w sprawie art. 26 nieobowiązującej ustawy o stopniach naukowych oraz wymogi pozaprawne (m.in. wskaźniki naukometryczne); nie wskazano, na jakiej podstawie odmówiono wiarygodności opiniom recenzentów, pomimo uznania ich za rzetelne i szczegółowe; nie wyjaśniono: - na jakiej podstawie samodzielnie - wbrew recenzjom - Rada ustaliła stan faktyczny sprawy oraz dlaczego działało w oparciu o nieobowiązujące przepisy prawa; - dlaczego - mimo wskazania w postępowaniu wprost na niemożność oceny dorobku naukowego kandydata do tytułu profesora na podstawie danych o wskaźnikach naukometrycznych (informacja we wzorze wniosku o przeprowadzenie postępowania w sprawie nadania tytułu profesora) - zastosowano to kryterium wobec Kandydata; dlaczego nie wzięto pod uwagę specyfiki działalności naukowej Kandydata; jest ona zawężona do krajowej problematyki bezpieczeństwa energetycznego; dlaczego nie wzięto pod uwagę specyfiki instytutów badawczych; w odróżnieniu od uczelni wyższych działają one na własnym rozrachunku; nie wzięto pod uwagę prac Kandydata, realizowanych na zasadzie przetargów w konkursach międzynarodowych; dlaczego nie wziął pod uwagę w postępowaniu zawartości złożonego przez Kandydata suplementu do autoreferatu wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; w konsekwencji powyższych naruszeń wydana decyzja rażąco narusza prawo, materialnego: - art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ustawy o nauce, poprzez jego pozorne zastosowanie oraz art. 26 ustawy o stopniach naukowych (która utraciła moc z powodu wejścia w życie ustawy o nauce), poprzez jego błędną interpretację i zastosowanie; tym samym wprowadzeno wymogów zniesione przez ustawodawcę i - w konsekwencji - odmówiono uchylenia uprzedniej decyzji; wprawdzie zacytowano brzmienie przepisu obowiązującej ustawy, jednakże zastosowano w sprawie art. 26 nieobowiązującej; wbrew materiałowi dowodowemu sprawy uznano, że Kandydat nie spełnił wymogów ustawowych, opierając decyzję na zarzutach niespełnienia wymogów nieobowiązującej ustawy; dodatkowo rażąco błędnie zitepretowano łącznik logiczny "lub", wskazujący na alternatywne - a nie jak twierdzi organ - kumulatywne spełnienie wymogów ustawowych (w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o nauce i art. 26 ust. 1 pkt 2 nieobowiązującej ustawy); bezzasadnie zawężono też ocenę dorobku naukowego Kandydata do okresu po habilitacji; nie znajduje to podstaw w przepisach ustawy o nauce; nadto zastosowano wymogi pozaprawne, dotyczące wskaźników naukometrycznych, które nie mogą być podstawą odmownej decyzji w sprawie; tym samym decyzja jako wydana z rażącym naruszeniem prawa jest nieważną i podlega usunięciu z obrotu prawnego; - art. 228 ust. 3 ustawy o nauce, poprzez jej pozorne zastosowanie; ponownie rozpatrując sprawę Rada powołała bowiem 5 recenzentów, którym zleciła wydanie opinii w zakresie spełnienia przez Kandydata ustawowych wymagań wystąpienia o nadanie mu tytułu profesora; nie zastosowało się jednakże do wyników opinii recenzentów; powołanie recenzentów było więc pozorne i służyło jedynie wyciągnięciu uwag krytycznych - z pominięciem całościowo recenzji i ich pozytywnej oceny dorobku naukowego Kandydata; ostatecznie konkluzje recenzji nie miały znaczenia przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy; w konsekwencji skarżona decyzja - jako sprzeczna z prawem - podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Kandydat wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji, wskazując sposób załatwienia sprawy i jej rozstrzygnięcie poprzez uchylenie decyzji o wystąpieniu do Prezydenta RP o nadanie Kandydatowi tytułu profesora - ewentualnie, o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości - oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W szerokim uzasadnieniu rozwinięto zarzuty skargi. Poniesiono m.in., że organ błędnie ustalił dotyczące Kandydata wskaźniki naukometryczne po 2000 roku. O ile miałbym mieć one znaczenie to - według oficjalnego dokumentu Instytutu [...] opracowanego dla MNiSW wymaganego do kategoryzacji - za publikacje patenty itp., które podano we wniosku o nadanie tytułu profesora oraz suplemencie doń, tylko w ostatnich 5 latach Kandydat uzyskał 519,12 pkt nie zaś 61 i 2 razy po 14. Wskazano, że w materiałach informacyjnych, dotyczących składania wniosku do Rady, informowano równocześnie, że wskaźniki naukometryczne nie mogą mieć znaczenia w sprawie. Wskazuje to na niekonsekwencje Rady - skoro następnie do nich nawiązała, zresztą błędnie ustalając dokonania Kandydata. W odpowiedzi na skargę Rada wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wskazano, że Kandydat nie spełnią wymagań określonych art. 227 ust.1 pkt 1 lit. b ustawy o nauce. Umknęło to uwadze recenzentów (tak: str. 3 ak. 1 pełny). W trakcie rozprawy (k. 74) ustanowiony przez Kandydata pełnomocnik - radca prawny - poparł skargę. Sąd zważył, co następuje: Skarga jest zasadna choć znaczna część sformułowanych w niej zarzutów jest chybiona. Trafnie jednak podniósł Kandydat, że z treści uzasadnienie zaskarżonego aktu nie wynika jednoznacznie, jaki stan faktyczny miała na uwadze Rada, na etapie tajnego głosowania, którego skutkiem było podjęcie decyzji o nie uwzględnieniu wniosku dotyczącego uchylenia uprzedniej decyzji i podjęciu odmiennej - o przestawieniu kandydatury Prezydentowi R.P. Wydając skarżony akt uchybiony więc w pewnym zakresie przepisom postępowania, co do obowiązku właściwego ■ wyjaśnienia sprawy w jej istotnych aspektach, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji - naruszenie art. 7, 77 § 1 art. 80 oraz 107 § 3 K.p.a., w zw. z art. 228 ust. 9 ustawy o nauce. W kontekście rozpoznawanej sprawy nie budzą wątpliwości jej uwarunkowania faktyczne, jak przebieg dotychczasowego postępowania, konkluzje recenzentów oraz wyniki głosowań (w Zespole [...] i Prezydium Rady). Wedle treści odpowiedzi na skargę oraz przedłożonego na wezwanie Sądu stosownego dokumentu (przy piśmie k. 33), nie budzi też wątpliwości, że sprawę Kandydata rozpatrywał właściwy Zespół - Nauk [...], nie zaś Zespół Nauk [...], co oczywiście mylnie i (w kontekście dokumentacji postępowania) zapisano w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Rada prawidłowo opisała także ramy prawne sprawy. Wobec szczegółowego zreferowania stanowisko organu, ponowne przywoływanie danych okoliczności sprawy byłoby bezzasadne. Rada trafnie także wskazała, że uzasadnienie orzeczenia podejmowanego w następstwie tajnego głosowania nie może czynić w pełni zadość wymaganiom stawianym typowym decyzjom. Nie ma bowiem możliwości precyzyjnego ustalenia, jakimi przesłankami czy kryteriami ocen kierowali się członkowie Rady oddając swoje głosy (tak - poza powołanymi przez Radę - również wyrok NSA o sygn. akt I OSK 2222/16 - dostępny w CBOSA). Nie oznacza to jednak dowolności w kwestii konstruowania treść uzasadnienia w kontekście precyzyjnego opisu stanu faktycznego wobec późniejszej oceny dokonań kandydata przez członków organu kolegialnego. Odnosząc to ogólne rozważanie do realiów rozpoznawanej sprawy należy wskazać że wprawdzie warunki uzyskania tytułu profesora - wymienione w art. 227 ust. 1 pkt 1 pod lit. a i b ustawy o nauce - muszą być spełnione łącznie, zaś z treści uzasadnienia wynika, że - zdaniem Rady - Kandydat nie ma wybitnych osiągnięć naukowych (kryterium z lit. a), co samodzielnie stanowiłoby przesłankę negatywną dla przedstawienia wniosku Prezydentowi RP, to jednak prawidłowa ocena spełnienie danego kryterium pozostaje w oczywistym materialnym związku z właściwym ustaleniem, czy jest spełnione kryterium opisane w lit. b danego przepisu. W danym zakresie, trafnie odnotowano w skardze, że art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. b, określa szereg alternatywnych wymagań, których spełnienie - po wnikliwej ocenie dorobku danego kandydata - może prowadzić do konkluzji, że ma on wręcz wybitne osiągnięcia naukowe - warunek skazany pod lit. a danego pkt. Jeżeli z kolei nie są spełnione wymagania określone pod lit. b danej jednostki redakcyjnej bezprzedmiotowy jest rozważanie wystąpienia kryterium opisanego pod lit. a. W rozpatrywanej sprawie - w świetle uzasadnienia oskarżonego aktu - nie sposób ustalić, jakimi kryteriami operowała Rada określając dorobek naukowy Kandydata wedle wymagań opisanych pod lit. b. Jak wskazano, ma to istotne znaczenie dla prawidłowości konkluzji - oceny dokonywanej w świetle kryterium opisanego pod lit. a. Wedle art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. b, spełnieniem wymagań, wynikających z tego przepisu, jest np. prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych w instytucjach naukowych bądź uczestniczenie w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów (tak użyty spójnik "lub"). Kandydat w suplemencie do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przedstawił szereg prac, w jakich uczestniczył (tak str. 4 i 5 suplementu). Z uzasadnienia decyzji nie sposób z kolei wywieść, jakimi kryteriami kierował się organ weryfikując dorobek Kandydata w danym obszarze - uzasadnienie nie jest tu spójne i jasne. W jednym z jego fragmentów wskazuje się, że Kandydat "był kierownikiem i współwykonawca grantów w Instytucie Energetyki - Instytucie Badawczym i Instytucie Maszyn Przepływowych PAN, był kierownikiem i współwykonawcą prac i projektów rozwojowych realizowanych przez zespoły badawcze, które pozyskiwał w drodze konkursów krajowych i przetargów nie kierował projektami badawczymi finansowymi w drodze konkursów?’ zaś dwa akapity niżej: Jest wykonawcą tylko w jednym projekcie naukowym - KBN'. a po kolejnym: "nie uczestniczył w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów" i "nie prowadził badań naukowych w uczelniach lub instytucjach naukowych" (str. 6). Dalej wskazano: "kandydat kierował projektami badawczymi finansowanymi w drodze konkursów. Po habilitacji był wykonawcą w jednym projekcie (2000-2005). W tym zakresie dorobek kandydata jest bardzo skromny.". Nie sposób więc ustalić, czy Kandydat, będący pracownikiem instytutu badawczego i przywołujący we wniosku szereg projektów, w których uczestniczył - w ocenie Rady - w istocie: brał udział w pracach, wymaganych w myśl ustawy, bądź nawet nimi kierował, lecz dorobek jego w zakresie ocenione jako nieznaczny, czy też warunków w dolnym zakresie nie spełnia. Trafnie podniesiono też w skardze, że Rada nawiązywała do kryterium "kierowania projektem", gdy wymaganie to było stanowione tylko przepisami uprzednie obowiązującego aktu - ustawy o stopniach naukowych. Obecnie wskazuje się zaś na kryterium "uczestniczenia w pracach" bądź "prowadzenia badań". W uzasadnieniu przywołano więc także nieobowiązujące kryterium, nie wskazując równocześnie, które z realizowanych przez Kandydata prac uznano za badawcze, w rozumieniu art. 227 ust. 1 lit. b, i wedle jakich reguł nie uwzględniono innych - spośród przywołanych w suplemencie. Dodatkowo - w odpowiedzi na skargę - Rada wywodziła, że kluczowym w sprawie jest niespełnienie wymagań opisanych właśnie pod lit. b, co umknęło recenzentom. W takiej sytuacji - także w ocenie Rady - samo spełnienie kryteriów tam wskazanych ma kluczowe znaczenie w danej sprawie. Niewskazanie przesłanek, jakimi kierowano się oceniając dorobek Kandydata w danym zakresie, oraz brak zajęcie jednoznacznego stanowiska, które prace oceniano, jako spełniające kryteria wskazane art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. b, czy też prace te nie spełniają kryteriów ustawowych i z jakiego powodu, nie pozwala uznać sprawy za właściwie wyjaśnioną, w kontekście następczego sformułowania oceny spełnienia kryterium określonego w lit a danego pkt w przepisie. Skoro kwestii tej stosownie nie wyjaśniono, co musiałyby znaleźć odzwierciedlenie w treści uzasadnienia - analogicznie np. do opisu dokonań Kandydata w kontekście jego publikacji - nie sposób sprawy uznać za właściwie wyjaśnioną w jej wszystkich istotnych aspektach zaś orzeczenie jawi się jako przedwczesne. Uchybienie powołanym na wstępie przepisom postępowania musiało w takim przypadku prowadzić do uchylenie zaskarżonego aktu. Trafne są również zarzuty skargi, gdzie wywodzono, że uzasadniając ocenę Kandydata, Rada odnosiła się w szeregu przypadków do kryteriów nie przewidywanych obecnie w ustawie o nauce, jak przywoływane już wymaganie "kierowania" pracami badawczymi, ale także do innych: np. bycia promotorem dla innych naukowców. Nie jest równocześnie jasna intencja Rady, gdy odniesiono się w uzasadnieniu do kryterium wskaźników naukometrycznych, wobec uprzedniego i wskazywania w materiałach dla kandydatów, że nie mogą mieć one istotnego znaczenia. Jeżeli Rada zamierzałaby ponownie do nich nawiązywać, jako jednego z kryterium oceny, musi się odnieść - na etapie ponownego rozpoznawania danej sprawy - do twierdzeń Kandydata ze skargi - jakoby wskaźniki obliczono wadliwie. Jednocześnie niezasadne są pozostałe zarzuty skargi z następujących przyczyn: nie uchybiono przepisom w kontekście udziału w sprawie osób o kwalifikacjach stosownych dla oceny dorobku Kandydata; co wynika z przedłożonych Sądowi dokumentów, jego wniosek był rozpatrywany we właściwym Zespole - Nauk [...] (tak protokół posiedzenia z [...] czerwca 2021 r.); przepisy nie wymagają z kolei, aby w i postępowaniu kwalifikacyjnym uczestniczyły osoby realizujące prace w obszarze analogicznym do kandydata (np. pracownicy instytutów badawczych), słusznie skonstatowano, że - wobec wyniku tajnego głosowania - wniosek Kandydata o uchylenie uprzedniej decyzji nie został stosownie poparty w świetle Regulaminu Rady (brak większości głosów wśród członków Prezydium Rady za wnioskiem), mimo że matematycznie więcej osób (5 : 4) opowiadało się za uchyleniem uprzedniej decyzji - tak § 4 ust. 3 Statutu Rady, Rada, jako organ podejmujący ostatecznie decyzję, nie jest związana opiniami e recenzentów w tym znaczeniu, że ich ocena dorobku kandydatów nie jest * ostateczna, choć musi być przedmiotem rozważenia; w innym przypadku znaczenie członków Rady, którzy wszak mają także własne doświadczenie naukowe, byłoby wyłącznie iluzoryczne; ich rola sprowadzałaby się do konsumpcji zawartych w recenzjach wniosków; intencji aby tak tyło, nie sposób przypisać racjonalnemu prawodawcy; w rozpatrywanej sprawie - przywołując w uzasadnieniu skarżonego aktu krytyczne uwagi z recenzji, jako podzielone przez członków Rady - ogólnie wskazano, z jakich przyczyn sformułowano odmienną końcową ocenę niż zawartą w recenzjach; jak wcześniej wskazano, nie wyjaśniono jednak wnikliwie przyczyn oceny dorobku Kandydata w zakresie prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych w instytucjach naukowych, oraz uczestniczenia w pracach zespołów badawczych, realizujących projekty finansowane w drodze konkursów; jest to przyczyną uchylenia skarżonego aktu. Odnosząc się w końcu do szeregu zarzutów skargi - gdzie wywodzono, jakoby Rada obowiązana była wykazać, dlaczego określony dorobek uznaję za niewystarczający dla uznania, że stanowi on o wybitnych osiągnięciach naukowych - należy wskazać: prawodawca w tym zakresie pozostawił szeroką uznaniowości środowisku naukowemu, którego reprezentanci zasiadają w Radzie. O ile określony i dorobek, który podlega ocenie w ramach wymagań ustawowych, zostanie opisany stosownie precyzyjnie oraz wskazane zostaną kryteria oceny, jej wynik stanowi własną prerogatywę wchodzących w skład organu osób. Ich ocena może być nawet diametralnie odmienna od prezentowanej przez innych naukowców - np. recenzentów. Przykładem mogą być tu stanowiska poszczególnych członków Zespołu Nauk [...] na posiedzeniu [...] czerwca 2021 r (tak str. 3 ak. 1 i 2 protokołu). W danym zakresie zatem zarzuty naruszenia przepisów postępowania, co do obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy, jak i prawa materialnego - przepisów określających wymagania dla uzyskania tytułu profesora - są bezzasadne. Chybione । są także wywody, jakoby w sprawie doszło do kwalifikowanego naruszenia prawa - decyzja dotknięta była wadą nieważności. Nie uczyniono zadość jedynie - w pewnym zakresie - obowiązkowi właściwego wyjaśnienia sprawy, co winno było znaleźć stosowne odzwierciedlenie w treści uzasadnienia. Skoro sprawy nie można było uznać za stosownie wyjaśnioną, Sąd nie mógł zobowiązać organu do wydania decyzji o stosownej treści - wedle żądania skargi. Kompetencja w danym zakresie dotyczy wyłącznie przypadków stwierdzenia naruszenia prawa wskazanego art. 145 § 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.). Wobec dodatkowych wniosków skargi Sąd informuje też nie znalazł podstaw do skorzystania z kompetencji określonej art. 155 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 §. 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 .sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono jak w pkt 2 sentencji, w myśl art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powyższej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Do kosztów zaliczono wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł i wpis sądowy od skargi - 200 zł. Rozpatrując ponownie sprawę Rada uwzględni ocenę prawną, sformułowaną w niniejszym uzasadnieniu.