Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Rz 459/08

Sądy administracyjne2008-10-31
Sygnatura
II SA/Rz 459/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2008-10-31
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Sędziowie

Paweł Zaborniak

Rozstrzygnięcie

Odmówiono przyznania prawa pomocy

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na decyzję, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, z dnia [...] czerwca 2008r. znak [...] podjętą w przedmiocie odmowy dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów, - postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Sygn. II SA/Rz 459/08 Uzasadnienie Wnioskiem nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 13 października 2008r., P. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten złożono w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 459/08 dotyczącej skargi P. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Sprawa ze skargi P. M. została zakończona postanowieniem WSA w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2008r. o sygn. II SA/Rz 459/08. Wymienionym wyżej orzeczeniem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę P. M. z powodu nie podpisania skargi. Postanowienie to zostało doręczone P. M. w dniu 3 września 2008r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji (karta akt sądowych nr 34). Orzeczenie to stało się prawomocne w dniu 4 października 2008r. Stwierdzono co, następuje : Ustawodawca stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy oprócz pozytywnych przesłanek przyznania prawa pomocy zakreślił granice czasowe, w jakich strona może domagać się od Sądu rozpoznania jej żądania. Tą granicą jest prawomocne zakończenie sprawy przed Sądem. Świadczy o tym unormowanie zawarte w art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a. Według treści tej regulacji prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jeżeli strona postępowania złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie, wniosek ten może zostać pozytywnie rozpatrzony, gdyż jest niedopuszczalny w świetle art. 243 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wniosek strony o przyznanie prawa pomocy został złożony w dniu 13 października 2008r., a więc po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. W tym dniu strona nadała przesyłkę listową zawierającą pismo z żądaniem przyznania prawa pomocy. Tym samym, P. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy po uprawomocnieniu się postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2008r., czyli po dniu 3 października 2008r. Postanowienie WSA z dnia 27 sierpnia 2008r., o sygn. II SA/Rz 459/08, stało się prawomocne w dniu 4 października 2008r. Wobec uprawomocnienia się orzeczenia Sądu kończącego postępowanie w niniejszej sprawie, nie można przyjąć by sprawa II SA/Rz 459/08 była sprawą w toku w dniu 13 października 2008r. Ponieważ wniosek P. M. dotyczył zakończonej przed Sądem sprawy o sygn. II SA/Rz 459/08, prośba o przyznanie prawa pomocy nie może zostać rozpoznana pozytywnie. Decyduje o tym wykładania literalna normy art. 243 p.p.s.a. Temu stanowisku nie sprzeciwia się to, iż Sąd dotychczas nie wydał postanowienia stwierdzającego prawomocność postanowienia o odrzuceniu skargi P. M.. Postanowienie sądu stwierdzające prawomocność jest postanowieniem deklaratoryjnym potwierdzającym, że konkretne orzeczenie nie może być zaskarżone w drodze zwykłych środków odwoławczych. Brak takiego postanowienia nie uniemożliwia ustalenia, że kończące postępowanie postanowienie jest orzeczeniem niezaskarżalnym. Jeżeli termin do wniesienia środka odwoławczego od orzeczenia kończącego sprawę upłynął, to skarga kasacyjna złożona od niego i tak zostanie odrzucona z powodu uprawomocnienia się orzeczenia i pomimo braku formalnego stwierdzenia tego stanu. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu art. 243 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.