I FZ 205/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 714/19 o odrzuceniu skargi kasacyjnej P.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 714/19 w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 16 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 714/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną P.J. (dalej: Strona lub Skarżący) wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 714/19. 2. W uzasadnieniu postanowienia Sąd ustalił i przyjął, że: - w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 kwietnia 2020 r. wezwano Skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez podanie numeru PESEL Skarżącego oraz do nadesłania oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy albo wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie; - wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 16 czerwca 2020 r.; - termin do usunięcia braków upłynął z dniem 23 czerwca 2020 r.; - pełnomocnik w odpowiedzi na wezwanie uzupełnił braki skargi kasacyjnej w piśmie datowanym na dzień 22 czerwca 2020 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 1 lipca 2020 r., czyli osiem dni po wyznaczonym terminie; - uzupełnienie braków po terminie oznaczało, że w myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) czynność ta w postępowaniu sądowym była bezskuteczna, a skargę kasacyjną należało odrzucić - stosownie do art.178 P.p.s.a. 3. W zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji Strona wniosła o uchylenie postanowienia. Sądowi zarzuciła naruszenie art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w związku z art. 176 § 2 i art. 178 P.p.s.a. przez odrzucenie skargi mimo niedokładnego i nieprecyzyjnego sformułowania wezwania do usunięcia braków skargi kasacyjnej, które nie zawierało prawidłowego pouczenia o rygorze jej odrzucenia. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. 4.2. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 kwietnia 2020 r. pismem sądowym z dnia 2 czerwca 2020 r., zatytułowanym "Wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej" i zaadresowanym do radcy prawnego J.P. wezwano: "Pana jako pełnomocnika skarżącego P.J. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 2 kwietnia 2020 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - D.z. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) przez złożenie: - w oparciu o art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. informacji o nr PESEL skarżącego, - w oparciu o art. 176 § 2 p.p.s.a. wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy - w dwóch egzemplarzach." Wezwanie to znajduje się w aktach sądowych (karta 276), w jego treści zawarto informację o terminie do wykonania wezwania oraz o rygorze odrzucenia skargi kasacyjnej, wskazując wprost na art. 178 P.p.s.a. Strona podnosząc, że otrzymane przez nią wezwanie "nie zawierało stosownego pouczenia" poprzestała na gołosłownym twierdzeniu w tym zakresie. W szczególności nie wykazała, w drodze np. załączenia otrzymanego z Sądu pisma, aby miało ono inną treść niż to, które znajduje się w aktach sądowych, i zarazem - co najistotniejsze - aby nie zawierało ono właściwego pouczenia. Sugestię Skarżącej o "braku prawidłowego pouczenia o rygorze odrzucenia skargi kasacyjnej" uznać więc należało za bezzasadną i niczym nie udowodnioną. Z podanych względów trafnie Sąd pierwszej instancji ocenił, że skarga kasacyjna z uwagi na nie uzupełnienie jej braków formalnych w terminie (okoliczność bezsporna), podlegała odrzuceniu stosownie do art. 178 P.p.s.a. 4.3. W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 orzekł jak w sentencji.