I SAB/Op 5/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Burmistrza Głuchołaz w przedmiocie braku wydania w wyniku wznowienia postępowania decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na rzecz strony skarżącej kwotę 400,00 zł (słownie: czterysta złotych 00/100), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 1.07.2022 r. M. S. (dalej jako skarżący, strona) złożył do tut. Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Głuchołaz w przedmiocie braku wydania w wyniku wznowienia postępowania decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie mu przysługiwały przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Skarga wniesiona przez stronę nie była bowiem poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) -/dalej jako O.p./, co powoduje niedopuszczalność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do art. 141 § 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego; 3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej. W razie uznania ponaglenia za uzasadnione, organ wyższego stopnia wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 141 § 2 O.p.). W przypadku zaś, gdy organ uznaje ponaglenie za nieuzasadnione, wówczas winien wydać postanowienie odmawiające uwzględnienia ponaglenia. Dopiero wydanie takiego postanowienia uzasadnia wniesienie do sądu administracyjnego skargi, czy to na przewlekłość postępowania, czy to na bezczynność organu podatkowego. W sprawie niniejszej w odpowiedzi na skargę organ zaznaczył, że skarżący przed wniesieniem skargi do tut. Sądu nie złożył ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, będącego organem wyższego stopnia do organów jednostek samorządu terytorialnego. Nadto skarżący nie podniósł w skardze, aby takie ponaglenie wniósł i nie wynika to z akt sprawy. W tym stanie rzeczy skargę na bezczynność Burmistrza Głuchołaz należało uznać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przy czym przez niedopuszczalność skargi rozumie się też sytuację, gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Niewątpliwie zaś, w dacie jej złożenia, skarga ta - jako wniesiona z uchybieniem wymogu określonego w art. 53 § 2b p.p.s.a., - była skargą przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kwoty wpisu (400 zł) Sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.