III SAB/Łd 47/07

SENTENCJA Dnia 15 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie braku odpowiedzi na pisma i wnioski postanawia: odrzucić skargę. B.C. UZASADNIENIE T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w sprawie braku odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonania następujących wyroków sądowych: 1. wyroku Sądu Apelacyjnego w W., wydanego w sprawie o sygn. akt III APo 3/02, w przedmiocie zwolnienia z pracy, 2. wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł., wydanego w sprawie o sygn. akt III APo 4/03, w przedmiocie zwolnienia z pracy, 3. wyroku Sądu Okręgowego w S., wydanego w sprawie o sygn. akt IV Pa 190/05, w przedmiocie dopuszczenia do pracy, 4. wyroku Sądu Wojewódzkiego w Ł., wydanego w sprawie o sygn. akt VII Pr 115/94, w przedmiocie przywrócenia do pracy, 5. wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł., wydanego w sprawie o sygn. akt III APa 10/07, w przedmiocie wynagrodzenia. Jego zdaniem, bezczynność organu świadczy o naruszeniu art. 231 § 2 kk. Do skargi T. K. załączył pismo z dnia 30 maja 2007 r., zatytułowane "wniosek o umożliwienie mi przejścia na emeryturę na podstawie art. 88 KN, gdyż od 7 lat jestem pozbawiony środków do życia" oraz pismo Starosty Powiatowego w Z. z dnia 4 maja 2007 r. adresowane do skarżącego w sprawie informacji o odwołaniu skarżącego ze składu Powiatowej Rady Zatrudnienia w Z. W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta Z. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, iż organ nie wszczynał postępowania administracyjnego w przedmiocie pisma skarżącego z dnia 30 maja 2007 r., ponieważ do zadań własnych gminy oraz zadań zleconych z zakresu administracji rządowej nie należy rozstrzyganie wniosków w przedmiocie świadczeń emerytalnych, ani też realizacja wyroków sądowych. Do zadań gminy nie należy również załatwianie spraw dotyczących rozwiązywania umów o pracę dotyczących skarżącego, powrotu skarżącego do pracy bądź wypłacania mu odpraw pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zgodnie zaś z § 3 art. 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie skarżący domaga się od Prezydenta Miasta Z. udzielenia odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonania, wymienionych w skardze 5 wyroków, wydanych przez sądy powszechne. Skarga na bezczynność organów, co wynika z jednoznacznego brzmienia art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy, może dotyczyć tylko przypadków określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Chodzi tu zatem o sytuacje, gdy organ administracyjny pozostaje w bezczynności, mimo iż jego obowiązkiem jest podjęcie stosownego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia albo też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). W świetle powyższych uwag, zasadny jest zdaniem Sądu wniosek, iż kwestia udzielenia odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonalności wyroków sądów powszechnych nie jest sprawą administracyjną, która mogłaby zostać rozstrzygnięta w drodze aktu administracyjnego, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie. Skoro zatem, skarga T.K. nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia. O powyższym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 1253, poz. 1270 ze zm.). B.C.