I SA/Gd 1651/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 24 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lipca 2022 r. o odrzuceniu zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1651/19, w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 18 czerwca 2019 r., nr SKO Gd/2394/19 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE W dniu 23 sierpnia 2022 r. A. M. (dalej jako "Skarżący") złożył osobiście w Sądzie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lipca 2022 r. o odrzuceniu zażalenia Skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 kwietnia 2022 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca ww. postanowienie Sądu z dnia 7 lipca 2022 r. została odebrana przez Skarżącego w dniu 2 sierpnia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 222 akt sądowych). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 sierpnia 2022 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie jednego egzemplarza własnoręcznie podpisanego zażalenia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez Skarżącego w dniu 15 września 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 229 akt sądowych). W zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewidziane zostały w Rozdziale 1 Działu III ww. ustawy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, iż w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak wynika z akta sprawy, przesyłka zawierająca odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lipca 2022 r. wraz z uzasadnieniem została awizowana w dniu 18 lipca 2022 r., a następnie odebrana przez Skarżącego w dniu 2 sierpnia 2022 r. Wraz z ww. postanowieniem strona otrzymała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd zaznacza, że nieodebranie przez adresata przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkuje, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia na ww. postanowienie powinien być liczony od dnia 1 sierpnia 2022 r., a zatem upłynął dnia 8 sierpnia 2022 r. Natomiast zażalenie w niniejszej sprawie zostało złożone osobiście przez Skarżącego w dniu 23 sierpnia 2022 r. (k. 223 akt sądowych). Tym samym ww. zażalenie zostało złożone po upływie terminu do jego wniesienia, co uzasadnia jego odrzucenie. Ponadto należy zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało awizowane w dniu 31 sierpnia 2022 r., po czym Skarżący odebrał je w placówce pocztowej w dniu 15 września 2022 r. (k. 229 akt sądowych). Sąd w tym miejscu także zwraca uwagę na treść art. 73 p.p.s.a. i stwierdza, że siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych ww. zażalenia powinien być liczony od dnia 14 września 2022 r., a zatem upłynął dnia 21 września 2022 r. Braki formalne zażalenia w postaci braku podpisu nie zostały jednak usunięte. Tym samym ziściła się także przesłanka do odrzucenia zażalenia w postaci nieuzupełnienia jego braków formalnych w terminie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.