III FZ 528/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 1492/21 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 1492/21, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, sporządzonym i doręczonym na wniosek, zgłoszony w dniu 3 sierpnia 2022 r. w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) stosując się do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r, w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych (Dz.U. poz. 1090). Na powyższe zarządzenie Strona wzniosła zażalenie wskazując, ze nie zgadza się z koniecznością uiszczenia opłaty kancelaryjnej z uwagi na "poważną wadę prawną wyroku skutkującą koniecznością wycofania z obrotu." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniesione przez skarżącego nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych powołanym wyżej art. 194 § 3 p.p.s.a. Nie zawiera bowiem ono bezpośrednio wyrażonego wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak i nie zawiera stosownego uzasadnienia. Nie oznacza to jednak niemożliwości merytorycznego rozpoznania omawianego zażalenia. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio o przepisy o skardze kasacyjnej. Uwzględniając specyfikę środka odwoławczego jakim jest zażalenie oraz postępowania, które inicjuje, należy stwierdzić, ze wykluczona jest możliwość odpowiedniego stosowania art. 174 i 176 p.p.s.a. Przemawia za tym systemowe odczytanie art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. W szczególności art. 194 § p.p.s.a., który wyczerpująco wymienia formalne wymogi zażalenia. Nie ma więc konieczności korzystania z art. 174 i art. 176 p.p.s.a. Oznacza to wiec, że wadliwe uzasadnienie zażalenia nie może zatem prowadzić do tak rygorystycznych konsekwencji, jakie miałyby miejsce w postępowaniu zainicjowanym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej. Rygoryzm formalny mający swoją podstawę w art. 174 i art. 176 p.p.s.a., nie ma w postępowaniu zażaleniowym miejsca, gdyż ww. przepisy nie znajdują zastosowania. Należy więc przyjąć, że jeżeli z treści zażalenia możliwe jest wywnioskowanie intencji i poglądów na sprawę wnoszącego zażalenie, nie istnieją przeszkody uniemożliwiające nadanie sprawie dalszego biegu i rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny. (por. postanowienia NSA: z dnia 17 grudnia 2009 r., II FZ 553/09; z dnia 15 września 2010 r., II FZ 441/10; z dnia 4 czerwca 2013 r., II FZ 291/13; baza CBOIS) W rozpoznawanej sprawie treść zażalenia najprawdopodobniej dotyczy uchylenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej wydanej przez Przewodniczącego Wydziału WSA w Gdańsku. Jest to jednak wniosek bezzasadny bowiem zarządzenie to jest zgodne z prawem. Godnie z art. 214 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi, którymi zgodnie z definicja art. 211 i art. 212 p.p.s.a. są między innymi wpis i opłata kancelaryjna, podmiotu który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takim pismem niewątpliwie jest wniosek prowadzący do doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek na podstawie art. 141 § 2 p.p.s.a. (jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie), opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł pobiera się przy ogłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenia. Odpis tak doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. W rozpoznawanej sprawie 3 sierpnia 2022 r. skarżący złożył wniosek do WSA w Gdańsku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 12 lipca 2022 r. W odpowiedzi na niego, WSA w Gdańsku prawidłowo sporządził i doręczył skarżącemu uzasadnienie. Ta czynność sądowa niewątpliwie jest związana z opłatą kancelaryjną jako wskazanej w art. 234 § 2 p.p.s.a. Na podstawie tego przepisu w przypadku braku stosowanej wpłaty Przewodniczący Wydziału WSA w Gdańsku zasadnie wezwał skarżącego zaskarżonym zarządzeniem do uiszczenia opłaty. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.