Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Gl 978/08

Sądy administracyjne2008-12-08
Sygnatura
II SA/Gl 978/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2008-12-08
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Łucja Franiczek

Rozstrzygnięcie

Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg P. P. oraz [...] Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić każdemu ze skarżących kwotę [...] złotych tytułem uiszczonych wpisów sądowych. UZASADNIENIE W dniu [...] r. pełnomocnik P. P. oraz [...] Sp. z o.o. w K. wniósł do Sądu pismo, w którym oświadczył, iż cofa wniesioną w imieniu tych osób skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu. Pełnomocnik powołał się okoliczność nabycia przez skarżącą Spółkę nieruchomości, której dotyczy niniejsze postępowanie. Mając powyższe na względzie należy zauważyć, iż przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, o których mowa w powołanym przepisie, stąd uznać należy, iż pełnomocnik skarżących dokonał ich imieniu skutecznego cofnięcia skargi. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości rozstrzygnięto po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powyższej ustawy.