I SA/Wa 1272/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym dnia 18 listopada 2022 r. sprawy ze skargi A.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 1 października 2021 r. nr KO-1118/4103/608/21 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 1 października 2021r., nr KO 1118/4103/608/21 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Płocku odmówiło A. T., dalej "Skarżący", przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z 4 stycznia 2021r. nr GOPS 4243.01.2021 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudniania lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad matką. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 58 § 1 i 2 i 59 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. D.U. 2021, poz. 735 ), dalej "kpa". Organ wskazał, że ww. decyzją z 4 stycznia 2021 r. odmówiono Skarżącemu przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W treści decyzji zamieszczono pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia. (14 dni od daty doręczenia). Decyzja została skutecznie doręczona przez pocztę 5 stycznia 2021 r. (data potwierdzenia odbioru). Termin na złożenie odwołania upływał 19 stycznia 2021 r. 25 maja 2021 r. Skarżący skierował do WSA w Warszawie skargę. WSA przesłał skargę do organu. Wobec wątpliwości co do treści pisma Skarżącego organ wezwał go do sprecyzowania czy stanowi odwołanie. W trakcie rozprawy administracyjnej Skarżący podał, że pismo z 25 maja 2021 r. stanowi odwołanie i że nie wiedział, że odwołanie należy złożyć do organu a nie do sądu. Zgodnie z art. 15 zzzzzn2 ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (D.U. poz. 1842 ze zm.) pismem z 17 sierpnia 2021 r. poinformowano Skarżącego że jego odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu i wyznaczono mu 30 dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu z pouczeniem o konieczności uprawdopodobnienia braku winy w dochowaniu terminu i skutkach zaniechania podjęcia w tym zakresie inicjatywy.. W odpowiedzi na to pismo Skarżący przesłał 8 września 2021 r. pismo z 6 września 2021 r. zatytułowane "odwołanie" stanowiące w istocie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. We wniosku o przywrócenie terminu Skarżący wskazał, że pracownik GOPS w [...] w dacie wydawania decyzji z 4 stycznia 2021 r. poinformował go, że wszystko dobrze wypełnił, że GOPS prześle do SKO wszystko i że otrzyma na to odpowiedź. Na tę odpowiedź czekał 90 dni a następnie odwołał się do sądu. SKO uznało, że Skarżący nie wykazał aby uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Skarżący nie zabezpieczył w sposób prawidłowy swoich interesów. Strona zainteresowana powinna dołożyć wszelkich starań aby należycie zadbać o własne interesy. Poza tym Skarżący miał świadomość, że to strona wnosi odwołanie od decyzji a nie organ gdyż wcześniej takie odwołania składał. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł Skarżący skarżąc zarówno ww. orzeczenie SKO jak i postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Sąd potratował tę skargę jako skargę na oba rozstrzygnięcia i nadał im oddzielne sygnatury ( I SA/Wa 1273/22 i 1272/22). Zaskarżonemu postanowieniu Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 2 kpa poprzez brak wezwania Skarżącego do uzupełnienia pisma z 6 września 2021 r; -art. 6, 8 i 9 kpa poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasady wyrażone w tych przepisach; -art. 58 § 1 i 2 oraz 59 § 2 kpa poprzez ich zastosowanie i odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167)) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej lub postanowienia. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanego rozstrzygnięcia. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie z 1 października 2021 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Podstawę prawną stanowił art. 59 § 2 i 58 §1 i 2 kpa. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter procesowy. Nie można jej stosować do terminów materialnoprawnych gdyż ma zastosowanie wyłącznie do terminów procesowych i to terminów na dokonania czynności procesowych. W przypadku uchybienia terminu należy złożyć wniosek o jego przywrócenia i uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, o czym stanowi art. 58 § 1 kpa. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które w świetle art. 58 § 1 kpa mogłyby stanowić podstawę do przyjęcia, że Skarżący bez swej winy nie mógł w terminie złożyć odwołania. Brak winy, o jakim mowa w tym przepisie, oznacza taki stan w którym obiektywnie nie było możliwości złożenia wniosku w ustawowym terminie a strona mimo dochowania należytej staranności nie mogła przezwyciężyć stanu uniemożliwiającego dochowania terminu. W ustalonym stanie faktycznym nie ulega wątpliwości w świetle doręczonej Skarżącemu decyzji organu I instancji (o odmowie przyznania świadczenia), że wiedział do kogo i w jakim czasie należy złożyć odwołanie od decyzji. Nie uczynił tego przez 4 miesiące. W świetle tego pouczenia nie ma jakiejkolwiek racji twierdzenie, że czekał aż GOPS prześle dokumenty do SKO. Nawet gdyby tak faktycznie było (taka rozmowa), to nie zwalniało to Skarżącego do sporządzenia i przesłania odwołania do odpowiedniego organu. Okoliczności podnoszone w piśmie z 6 września 2021 r. nie mogą zatem stanowić podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wbrew wywodom skargi nie było podstaw do wzywania Skarżącego do uzupełnienia tego pisma. Zawiadomieniem z 17 sierpnia 2021 r. SKO w Płocku udzielając Skarżącemu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jasno wskazało, że Skarżący powinien uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jego winy w szczególności poprzez podanie okoliczności, które stanowiły przeszkodę do wniesienia odwołania w terminie. Pouczono także o skutkach nie uprawdopodobnienia. Oznacza to, że dochowując należytej staranności Skarżący powinien samodzielnie wnieść odwołanie do organu. Fakty wskazywane przez Jego pełnomocnika – nieporadność czy brak rozeznania co do przepisów prawa, w żadnym razie nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd w pełni akceptuje wywody SKO, że strona ma obowiązek zadbania o swe interesy. W szczególności w tej sprawie kiedy wiedziała z pouczenia kiedy i komu ma wnieść odwołanie. W ocenie Sądu SKO w sposób prawidłowy oceniło twierdzenia Skarżącego o przyczynach uchybienia terminowi i zasadnie uznało, że nie ma podstaw do jego uwzględnienia. Wbrew wywodom skargi Skarżący był informowany o sposobie zaskarżania decyzji merytorycznej, pouczony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu pismem z 17 sierpnia 2021 r. z pouczeniem o skutkach wynikłych z nieuprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, organ wysłuchał Skarżącego na okoliczność treści pism (protokół z 5 sierpnia 2021 r.). W związku z tym brak jest podstaw do zarzucenia organowi naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 i 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U. z 2012, poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę oddalił.