III FZ 401/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 26 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. i M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 2/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2022 r. w sprawie ze skargi A. K. i M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 2 listopada 2021 r., nr [..]. w przedmiocie bezczynności i przewlekłości postępowania w sprawie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 6 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 2/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie M. B. i A. K., zwani dalej "Skarżący", na postanowienie tego Sądu z 14 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 2/22 odrzucające skargę Skarżących na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 2 listopada 2021 r. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Skarżący pismem z 11 kwietnia 2022 r. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2022 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Po jego przeanalizowaniu Sąd, pismem z 22 kwietnia 2022 r., wezwał Skarżących do usunięcia braku formalnego zażalenia przez nadesłanie jego odpisu. Równocześnie wezwał Skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Oba wezwania zawierały pouczenie, że nieuzupełnienie wskazanych braków w terminie siedmiu dni, od dnia ich doręczenia, spowoduje odrzucenie zażalenia. Powyższe wezwania zostały doręczone Skarżącym 9 maja 2022 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 85 i 86 akt sądowych). W dniu 20 maja 2022 r. (data stempla pocztowego) Skarżący przesłali do Sądu pismo datowane na 16 maja 2022 r., które nie nosiło cech odpisu zażalenia z dnia 11 kwietnia 2022 r. W konsekwencji powyższego Sąd pierwszej instancji mając na względzie, że określony w wezwaniu siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków zażalenia upływał z dniem 16 maja 2022 r. a Skarżący nie uiścili wpisu sądowego i nie nadesłali odpisu zażalenia to zażalenie na postanowienie tego Sądu z 14 marca 2022 r. powinno zostać odrzucone. Na powyższe postanowienie Skarżący wnieśli zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", zażalenie winno zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Ponadto powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, w tym art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., nakazującemu aby każde pismo zawierało podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika a także m.in. art. 47 § 1 p.p.s.a. nakazującemu dołączyć do pisma jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. Jednocześnie, jak trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy zażalenie. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie Skarżących, ponieważ jak prawidłowo ustalił, Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w postaci przedłożenia odpisu zażalenia dla strony przeciwnej jak również uiszczenia wpisu od zażalenia. Skarżący zostali także pouczeni o skutkach niezastosowania się do tych wezwań. Przesyłka zawierająca wezwania została skutecznie doręczone Skarżącym w dniu 9 maja 2022 r. a Skarżący nie uczynili zadość powyższemu obowiązkowi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji