Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Rz 789/07

Sądy administracyjne2007-12-05
Sygnatura
II SA/Rz 789/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2007-12-05
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Sędziowie

Magdalena Józefczyk.

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 05 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 05 grudnia 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2007 roku, nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przejazd pojazdu nienormatywnego po drogach publicznych bez wymaganego zezwolenia - postanawia - I. odrzucić skargę; II. zwrócić Przedsiębiorstwu A w S. uiszczony wpis w kwocie 100 zł ( słownie: stu złotych) UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2007r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 600 zł ( sześciuset złotych) za przejazd pojazdu nienormatywnego po drogach publicznych bez wymaganego przepisami prawa zezwolenia. Na powyższą decyzję Przedsiębiorstwo A w S. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Pismem z dnia 11 października 2007r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Do wezwania dołączono stosowne pouczenia, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 22 października 2007 roku, przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca spółka nie nadesłała odpisu z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do wszczęcia postępowania niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, a więc takie które pozwala stwierdzić, iż spełnia ona wymagane przepisami prawa wymogi formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętymi w orzecznictwie poglądem nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 powoływanej ustawy w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91. Skoro skarżąca spółka mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie przedłożyła odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania czy podpisany pod skargą Prezes Spółki J. B. uprawniony był do podpisania i wniesienia skargi. Z tych też przyczyn Sąd, nie mógł nadać skardze dalszego biegu jako obarczonej brakami formalnymi i zobligowany jest ją odrzucić. Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.