II SA/Op 244/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. i E. K. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Opolu z dnia 1 marca 2012r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżące T. K. i E. K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 1 marca 2012 r., nr [...], którą uchylono decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych na L. P. obowiązków i orzeczono w tym zakresie dzień 30 czerwca 2012r., jako termin wykonania nałożonych obowiązków, zaś w pozostałym zakresie utrzymano decyzję organu I instancji. W wykonaniu zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2012r., wezwano skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania skierowane do skarżących zostały odebrane przez T. K., w dniu 10 maja 2012r., o czym świadczą adnotacje na pocztowych zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek. W terminie wyznaczonym do dokonania żądanej czynności, T. K. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, na skutek czego referendarz sądowy postanowieniem z dnia 19 czerwca 2012r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się T. K., która wniosła na nie sprzeciw, a w wyniku rozpoznania sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w dniu 13 sierpnia 2012r., odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Następnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 24 września 2012 r. poinformowano T. K. o wynikającym obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w sprawie, w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Poinformowano także skarżącą, że od pisma przysługuje jej zażalenie. Pismo informujące doręczono skarżącej T. K. w dniu 27 września 2012 r., do rąk jej męża C. K., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por.: k-106 akt sądowych). Z uwagi na nieprawidłowe doręczenie E. K. wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, albowiem z dowodu doręczenia przesyłki dokonanego do rąk T. K., nie wynikało czy miało w tym przypadku doręczenie w trybie zastępczym, na zasadzie art. 72 § 1 P.p.s.a., ponownie wezwano E. K. do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwano ponadto skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie lub doręczenie podpisanego odpisu skargi. Wezwania powyższe, zawierające pouczenia, że nie wykonanie żądanych czynności w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi, zostały doręczone E. K. – do rąk dorosłego domownika, ojca skarżącej C. K., w dniu 25 października 2012 r. Okoliczność tę potwierdza adnotacja na pocztowym dowodzie doręczenia przesyłki, znajdująca się w aktach sądowych (por.: k-113 akt). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie uiszczono wymaganego wpisu od skargi. Skarżąca E. K. nie podpisała także skargi, ani nie nadesłała jej odpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek jej podpisania przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W myśl znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury, wynosi 500 zł. W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżące T. K. i E. K. solidarnie do opłacenia skargi, co oznaczało, że uiszczenie wpisu przez jedną ze skarżących zwalnia z tego obowiązku drugą z nich. E. K. została ponadto wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, przez jej podpisanie lub doręczenie podpisanego odpisu skargi. Wezwania Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków ich niedochowania, zostały przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem skutecznie doręczone skarżącej E. K., do rąk dorosłego domownika C. K. – ojca skarżącej, w dniu 25 października 2012 r. Doręczenie zatem dla skarżącej E. K. zostało dokonane w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. W okolicznościach sprawy skuteczność doręczenia E. K. w dniu 25 października 2012 r. pism zobowiązujących do uiszczenia wpisu i usunięcia braku formalnego skargi, potwierdzają adnotacje listonosza dokonane na zwrotnych potwierdzeniach odbioru wezwań. Tym samym należało uznać, że siedmiodniowy termin do wykonania żądanych czynności liczony kalendarzowo, upłynął w dniu 1 listopada 2012 r. Z uwagi jednak na fakt, iż ostatni dzień terminu był dniem ustawowo wolnym od pracy, to stosownie do treści art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu należało przyjąć następny dzień po tym dniu, czyli piątek 2 listopada 2012 r. Skarżąca pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu nie wypełniła ciążących na niej obowiązków, albowiem nie opłaciła skargi, ani jej nie podpisała. W przypadku skarżącej T. K. z kolei, pierwsze wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, zostało jej doręczone osobiście w dniu 10 maja 2012 r. W terminie do dokonania żądanej czynności, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże tut. Sąd odmówił jej przyznania prawa pomocy. Z powyższych względów Sąd ponownie wyznaczył T. K. termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi. Wpis ten, skarżąca zobowiązana była uiścić w terminie 7 dni od doręczenia pisma informującego o tym obowiązku, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym została pouczona. Pismo Sądu zostało doręczone skarżącej T. K. w dniu w dniu 27 września 2012 r. – do rąk dorosłego domownika C. K. – małżonka skarżącej. Miało zatem i w tym przypadku zastosowanie doręczenie zastępcze, dokonane w trybie przywołanego wyżej art. 72 § 1 P.p.s.a. Skoro pismo Sądu skutecznie doręczono w dniu 27 września 2012 r., to siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 4 października 2012 r. Żadna ze skarżących nie uiściła wpisu, a zatem skargę, jako nieopłaconą należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. W przypadku skarżącej E. K., wobec nie usunięcia przez nią braku formalnego, dodatkową podstawę do odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W związku z tym orzeczono, jak w sentencji.