I FZ 399/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1069/07 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 22 marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE I FZ 399/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1069/07, odrzucił skargę kasacyjną S. O. wniesioną od wyroku z dnia 25 kwietnia 2008 r. wydanego w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 22 marca 2007r., w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej było nieusunięcie przez pełnomocnika strony w terminie braków skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie pełnomocnictwa. W terminie do usunięcia braków formalnych pełnomocnik nadesłał pismo informujące, że w załączeniu przedkłada pełnomocnictwo udzielone przez stronę wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej, jednakże w przesyłce skierowanej do sądu znajdowało się jedynie pismo przewodnie i dowód uiszczenia opłaty skarbowej, a zatem brak skargi kasacyjnej nie został uzupełniony, co stanowiło przesłankę do jej odrzucenia na mocy art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik strony zarzucił mu naruszenie art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie autora zażalenia skoro z pisma z dnia 17 lipca 2008 r. wynika, iż załączono do niego pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od tego pełnomocnictwa, to ustalenie Sądu I instancji, jakoby w rzeczywistości pełnomocnictwo takie nie zostało do skargi załączone, "nie może być akceptowane", nie można bowiem zakładać nieracjonalnego działania pełnomocnika, który nie załączyłby stosownego dokumentu, który przywołuje. Nadto, zdaniem pełnomocnika, skarga kasacyjna może być odrzucona jedynie w przypadku, kiedy nie jest spełniona jedna z pozytywnych przesłanek skargi, a mianowicie nie jest ona wniesiona w terminie, nie jest wniesiona przez uprawniony podmiot, skargi nie sporządził adwokat ani inna uprawniona osoba, nie zostały zachowane wymagania konstrukcyjne skargi, bądź też gdy skarga nie została należycie opłacona. Ponieważ w sprawie nie zachodzi żadna z przywołanych przesłanek, zaskarżone postanowienie winno być uchylone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną między innymi wtedy gdy jej braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Treść przepisu nie wymaga w tym zakresie żadnej wykładni i przeczy stanowisku pełnomocnika w kwestii przyczyn, które mogą prowadzić do odrzucenia skargi kasacyjnej. Autor zażalenia nie stara się nawet zresztą wykazać, iż jego pogląd znajduje odzwierciedlenie w treści przepisów ustawy, a wymieniony przez niego katalog przyczyn odrzucenia skargi kasacyjnej nie został poparty przywołaniem jakiejkolwiek normy postępowania sądowoadministracyjnego. Kwestia uzupełniania braków formalnych pism procesowych, w tym bez wątpienia również skarg kasacyjnych, uregulowana jest w art. 49 ustawy. Zgodnie z tym przepisem jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi kasacyjnej konsekwencją nieuzupełnienia braków formalnych jest odrzucenie tego pisma strony. Niewątpliwie niedołączenie do pisma pełnomocnictwa (art. 46 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) stanowi brak formalny, którego uzupełnienie jest możliwe (i konieczne) w trybie art. 49 § 1 ustawy. Brak złożenia pełnomocnictwa na wezwanie sądu skutkuje – na mocy art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – odrzuceniem skargi kasacyjnej. Bezzasadna jest również argumentacja pełnomocnika związana z założeniem przez Sąd I instancji nieracjonalnego działania pełnomocnika. Podkreślić należy, iż sąd administracyjny nie miał podstaw prawnych by brać pod uwagę racjonalność czy intencje pełnomocnika, można się bowiem zgodzić z tym, że z pisma przewodniego i z załączonego do niego dowodu uiszczenia opłaty skarbowej wynika, iż pełnomocnik planował złożyć pełnomocnictwo. Jednakże z akt sądowych wynika jednoznacznie, iż tego nie uczynił. Nie można przy tym zarzucić, iż pełnomocnictwo to zaginęło w sądzie, bowiem z informacji o załącznikach, którą zgodnie z § 3 zarządzenia nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych umieszcza się na piśmie wpływającym do sądu, wynika, iż do pisma przewodniego dołączono jedynie jeden załącznik (dowód uiszczenia opłaty skarbowej). Wskazano również jednoznacznie (adnotacja "brak pełnomocnictwa"), iż pełnomocnictwo, wbrew treści pisma przewodniego, nie zostało złożone. Z racji tego, iż niewątpliwie dla uznania braków formalnych za uzupełnione konieczne jest obiektywne dopełnienie czynności procesowej, o której dokonanie wzywał sąd, a nie zamiar dokonania tejże czynności, choćby faktyczne nieuzupełnienie braków było skutkiem niedopatrzenia czy pomyłki strony lub jej pełnomocnika, odrzucenie skargi kasacyjnej uznać należy za prawidłowe i nienaruszające art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.