VIII SAB/Wa 21/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 15 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie niedoręczenia decyzji postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z [...] kwietnia 2020 r. M. S. (dalej: skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (dalej: Kolegium, SKO) w przedmiocie niedoręczenia decyzji z [...] marca 2020 r. znak: [...]. Pismem z [...] maja 2020 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] maja 2020 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem to zostało doręczone skarżącemu 29 maja 2020 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, zwana dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W związku z tym powinna zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy wezwanie wystosowane do skarżącego zostało przez niego osobiście odebrane w dniu 29 maja 2020 r. (por. k. 17 akt sądowych). Wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 5 czerwca 2020 r. Ponieważ w zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał numeru PESEL, skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd zauważa nadto, że składając do Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, o jakich mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Jak wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - to do organu prowadzącego postępowanie. Jak wynika z treści przywołanych przepisów, warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżący przez wniesieniem skargi nie wystąpił z ponagleniem do SKO. Wprawdzie do skargi dołączone zostało pismo z [...] kwietnia 2020 r. zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", które w istocie odpowiada ponagleniu, to z pisma tego nie wynika, iż zostało złożone do organu. W tych okolicznościach nie można uznać, że strona wniosła skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.