III OSK 2619/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 9 marca 2022 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej Gminy [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 837/22 w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 9 marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia zapłaty kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z 15 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Gminy [...] (dalej: skarżąca) na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 9 marca 2022 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia zapłaty kary pieniężnej. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku zawierającą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Natomiast złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawiera jedynie lakoniczne uzasadnienie, które sprowadza się do stwierdzenia, że uiszczenia kary pieniężnej będzie się wiązać z utratą środków publicznych (co jest oczywistym następstwem wykonania obowiązku uiszczenia kary pieniężnej przez skarżącą będącą jednostką samorządu terytorialnego). Obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie oznacza, że strona może poprzestać na gołosłownych, lakonicznych oświadczeniach. Ponadto należy mieć na uwadze, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest odmowa zawieszenia na okres 5 lat obowiązku zapłaty kary pieniężnej. Wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej przyznania stronie określonego uprawnienia nie oznacza, że w czasie obowiązywania rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania, strona może korzystać z tego uprawnienia. W tej sprawie ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznaczałoby więc zawieszenia obowiązku zapłaty kary pieniężnej. Oznacza to zatem, że skarżąca w istocie nie wskazała żadnych negatywnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ obowiązek uiszczenia kary pieniężnej nie został skonkretyzowany w kontrolowanej obecnie decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 9 marca 2022 r., ale w decyzji nakładającej tę karę tj. ostatecznej decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 18 września 2018 r. Powyższe oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zgodnie z wnioskiem skarżącej. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.