I FSK 1723/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. s.c. [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. s.c. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 543/21 w sprawie ze skargi S. s.c. [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2021 r. nr 1001-IOV2.4103.17.2019.68.U14.AK w przedmiocie określenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2022 r., I SA/Łd 543/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S. s.c. [...] na decyzję Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2021 r. w przedmiocie określenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. We wniesionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej S. s.c. [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki w zakresie wydolności finansowej skarżącej. Wskazano, że wysokość zaległości w niniejszej sprawie, tj. 725.244 zł, wpłynie na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej skarżącej spółki oraz utratę majątku wypracowanego przez właścicieli przez cały okres ich życia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej - "p.p.s.a."). W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za ugruntowany w orzecznictwie należy uznać - akceptowany przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu - pogląd kładący nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (zob. przykładowo postanowienia NSA: z 20 sierpnia 2018 r., II FSK 1837/18; z 14 listopada 2018 r., I FSK 1223/17; z 20 listopada 2018 r., II FZ 638/18; z 21 października 2020 r., I GSK 1277/20). Skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Uzasadnienie zgłoszonego żądania powinno zatem zawierać opis okoliczności decydujących o potrzebie zastosowania tymczasowej ochrony sądowej. Hasłowe jedynie powoływanie przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może prowadzić do uwzględnienia wniosku strony. Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może przy tym oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza możliwość jego uwzględnienia. Trzeba zaznaczyć, że skarżąca już w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Efektem złożonego wniosku było rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który postanowieniem z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 543/21, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że skarżąca zaniechała uzasadnienia wniosku, a tym samym uniemożliwiła zweryfikowanie, czy wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście wywoła negatywne dla niej skutki. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt I FZ 266/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie. W skardze kasacyjnej S. s.c. [...] zawarła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Łodzi. Jakkolwiek wniosek ten zawiera uzasadnienie, jest ono lakoniczne i ogólnikowe. Skarżąca ograniczyła się w istocie do wskazania, że "wysokość zaległości w niniejszej sprawie, tj. 725.244 zł, wpłynie na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej skarżącej spółki oraz utratę majątku wypracowanego przez właścicieli przez cały okres swojego życia". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w oparciu o tak umotywowany wniosek nie można stwierdzić, czy rzeczywiście w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazana przez skarżącą, znaczna wysokość zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji organu, tj. 725.244 zł, sama w sobie nie stanowi o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. O takiej obawie można byłoby mówić jedynie po dokonaniu szczegółowej analizy sytuacji finansowej skarżącej i zestawieniu tej sytuacji z wysokością zobowiązania podatkowego. Dokonanie takiej oceny, wobec braku stosownych twierdzeń i dowodów, jest niemożliwe. Skarżąca nie podała żadnych konkretnych informacji i dowodów, obrazujących jej sytuację finansową, na podstawie których można byłoby przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie w rzeczywistości skutkowało podanymi przez nią konsekwencjami, tj. przede wszystkim utratą płynności finansowej. Ogólnie sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i lakoniczna argumentacja skarżącej nie dawały podstaw do uwzględnienia jej żądania o przyznanie ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.