Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Wr 531/21

Sądy administracyjne2021-12-22
Sygnatura
II SA/Wr 531/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2021-12-22
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Władysław Kulon

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi I. F. i M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 24 sierpnia 2021 r., nr SKO/41/GN-14/2021 w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE I. F. i M. F. (dalej jako: "skarżący", "strona skarżąca") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 24 sierpnia 2021 r. (nr SKO/41/GN-14/2021) w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 listopada 2021 r., wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie numeru PESEL obojga skarżących (akta sądowe, k. 77, 79). Przesyłki zawierające powyższe wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały doręczone skarżącej w dniu 1 grudnia 2021 r. (akta sądowe k. 90) oraz skarżącemu w dniu 1 grudnia 2021 r. (akta sądowe k. 91). W dniu 6 grudnia 2021 r., skarżąca drogą mailową podała własny numer PESEL oraz PESEL skarżącego M. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit.a i b p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, znajdujących się w aktach sprawy (akta sądowe k. 90, 91), przesyłki zawierające wezwania doręczone zostały skarżącym w dniu 1 grudnia 2021 r. Zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie powyższych braków formalnych upływał w dniu 8 grudnia 2021 r. W okolicznościach sprawy skarżący nie przesłali korespondencji zawierającej uzupełnienie braków formalnych skargi za pośrednictwem operatora pocztowego, ani nie złożyli odpowiednich dokumentów osobiście. Nadto podkreślić trzeba, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości skutecznego wniesienia pism procesowych do sądu w formie elektronicznej za pośrednictwem poczty e-mail. Pisma procesowe w formie elektronicznej na podstawie art. 12 b § 2 p.p.s.a. należy wnosić przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu, o czym skarżący zostali pouczeni wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie Sądu nie może mieć tu zastosowania przyjmowana w poprzednim stanie prawnym teza, zgodnie z którą pismo przesłane za pośrednictwem skrzynki e-mail, po jego wydrukowaniu przez sąd, dotknięte jest brakiem formalnym, który dla jego skuteczności wymaga uzupełnienia przez autora pisma przez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku. Obecnie jednak, w warunkach funkcjonowania sądowego systemu komunikacji elektronicznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o czym skarżący zostali poinformowani, za bezskuteczne procesowo uznać należy pismo wniesione za pośrednictwem zwykłej skrzynki e-mail. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie Sąd orzekł w pkt I sentencji postanowienia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).