II SA/Bk 1021/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. E. J. P.-B. i W. spółka komandytowa na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia kierunku rozwoju energetyki opartej na odnawialnych źródłach energii p o s t a n a w i a odrzucić skargę , UZASADNIENIE Skarżąca E. E. J. P.-B. i W. spółka komandytowa, reprezentowana przez pracownika spółki, wniosła do tut. sadu administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia kierunku rozwoju energetyki opartej na odnawialnych źródłach energii na terenie gminy K. Skarga została nadana dnia [...] października 2013 r. na adres Rady Gminy K. (koperta z pieczęcią – k. [...]). W odpowiedzi na skargę Rada Gminy K. wniosła o jej oddalenie. Z akt sprawy wynika, że skargę poprzedzono wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, skierowanym do Rady Gminy K. pismem z [...] lipca 2013 r., które zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...] lipca 2013 r., a doręczone dnia [...] sierpnia 2013 r. (wezwanie z potwierdzeniem nadania i odbioru w aktach administracyjnych). Rada Gminy K. nie udzieliła jednakże odpowiedzi na powyższe wezwanie, co wynika wprost z treści pisma Wójta Gminy K. z [...] listopada 2013 r. (k. [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a., określającego terminy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Niniejsza skarga wniesiona została na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), który przewiduje, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przepis ten stanowi odrębne unormowanie, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. (por. art. 102a ustawy o samorządzie gminnym). Ponadto w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, o czym mowa w ust. 3 tego przepisu, stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (przewidzianych w art. 35 kpa). Bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia jest formalnym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy i oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia, a to wezwanie zaś ma być bezskuteczne, co obejmuje zarówno brak odpowiedzi na nie, jak i odmowę uwzględnienia wezwania. W kwestii terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego należy odwołać się do wiążącego sąd poglądu prawnego wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60). W uchwale tej stwierdza się, że art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., a skarga ta jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. W konsekwencji należy stwierdzić, że z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni na wniesienie skargi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 maja 2007 r., sygn. akt II GSK 15/07 (LEX nr 351169), w którym stwierdza się, że początek biegu terminu sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi rozpoczyna się już z dniem wniesienia wezwania, mimo otwartej jeszcze kwestii udzielenia odpowiedzi na to wezwanie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu [...] sierpnia 2013 r. Z tym dniem rozpoczął bieg termin 60 dni, który upłynął w dniu [...] października 2013 r. i, wobec braku udzielenia odpowiedzi przez Gminę, był to ostatni dzień dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W przedstawionych okolicznościach przedmiotowa skarga nadana w dniu [...] października 2013 r. została wniesiona po upływie terminu 60 dni liczonego od doręczenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu, na skutek uchybienia terminu do jej wniesienia. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę spóźnioną odrzucił