Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VI Ka 233/24

Sądy powszechne2024-07-25
Sygnatura
VI Ka 233/24
Data orzeczenia
2024-07-25
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Elżbieta Kosecka-Sobczak (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt VI Ka 233/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 25 lipca 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: sędzia Elżbieta Kosecka - Sobczak</p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Anna Pikulska-Płachta</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Elblągu Marcina Rosta </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. w Elblągu sprawy </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. U. (1)</span> c. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1 a)">art. 233 § 1a kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 11 marca 2024 r. sygn. akt VIII K 817/23</strong> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Elblągu do ponownego rozpoznania.</p> <table> <colgroup> <col width="35"/> <col width="3"/> <col width="6"/> <col width="8"/> <col width="2"/> <col width="11"/> <col width="44"/> <col width="21"/> <col width="66"/> <col width="120"/> <col width="11"/> <col width="7"/> <col width="36"/> <col width="12"/> <col width="21"/> <col width="96"/> <col width="23"/> <col width="11"/> <col width="10"/> <col width="22"/> <col width="61"/> <col width="93"/> </colgroup> <tr> <td colspan="22"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td colspan="2"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="5"> <p>VI Ka 233/24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z 11 marca 2024r. w spr. VIII K 817/23</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.2. Podmiot wnoszący apelację</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ inny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="9"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="13"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="9"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p>zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.1. Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">Z. U. (1)</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Niekaralność oskarżonej</p> <p>Czyn zarzucany z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1 a)">art. 233 § 1a kk</a> </p> </td> <td colspan="3"> <p>Informacja z KRK</p> </td> <td> <p>k.134</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.2. Ocena dowodów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>1.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Informacja z KRK</p> </td> <td colspan="12"> <p>Informacja została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony, jej treść nie była kwestionowana przez strony, stąd dowód ten zasługuje na wiarygodność.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p> <em> <!-- -->1.</em> </p> </td> <td colspan="18"> <p>obrazy prawa materialnego i błędnej wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1 a)">art. 233§1 a kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233§2 kk</a> oraz błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> mającej wpływ na treść orzeczenia</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>Prokurator postawił zarzuty obrazy prawa materialnego i błędnej wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1 a)">art. 233§1 a kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233§2 kk</a> oraz błędu w ustaleniach faktycznych mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez przyjęcie, że sąd w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> błędnie pouczył świadka <span class="anon-block">Z. U.</span> o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznanie, gdy z treści protokołu rozprawy z 24.11.2022r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span> wynika prawidłowe pouczenie świadek i o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, jak i o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 183;art. 185)">art. 182,183,185 kpk</a>, a także o możliwości odmowy zeznań.</p> <p>Sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok, którym uniewinnił oskarżoną, stwierdzając brak pouczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań występującej w charakterze świadka w sprawie Sądu Rejonowego w Elblągu o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z. U. (1)</span>, powołał się na treść postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2020 r. w spr. I KZP 10/19, które dot. składania przez sprawcę fałszywych zeznań w obawie przed grożącą mu odpowiedzialnością karną.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1 a)">art. 233§1 a kk</a>, obowiązujący od dnia 15 kwietnia 2016 r., stanowi, że „ jeżeli sprawca czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233 § 1)">§1</a> zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu lub jego najbliższym podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”, a więc odnosi się albo do sprawcy, który składa fałszywe zeznania z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu albo do sprawcy, który składa fałszywe zeznania z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jego najbliższym.</p> <p>Przy czym teza główna z orzeczenia, na które powołał się sąd I instancji odwoływała się do okoliczności, że od dnia 15 kwietnia 2016 r. obowiązuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1 a)">art. 233 § 1a kk</a> penalizujący zachowanie sprawcy ( tj. osoby, która została przesłuchana w charakterze świadka, ale z uwagi na fakt, że jest ona sprawcą czynu, powinna być przesłuchana w charakterze podejrzanego) składającego fałszywe zeznania w obawie przed grożącą jemu samemu odpowiedzialnością karną, gdy takie zachowanie takiego sprawcy do czasu wejścia w życie nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233)">art. 233 kk</a> traktowane było jako kontratyp działania w ramach prawa do obrony. Sąd Najwyższy w judykacie tym podkreślił też, że skoro w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 2333;art. 2333 § 1 a)">art. 2333 §1 a kk</a> pojawiło się nowe przestępstwo dot. określonej kategorii sprawców, to przed złożeniem przez sprawcę zeznań powinno nastąpić wyraźne pouczenie takiej osoby o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1 a)">art. 233 § 1a kk</a>, skoro taki przepis został po raz pierwszy wprowadzony do porządku prawnego w zakresie odpowiedzialności sprawcy, który składa fałszywe zeznania z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu, gdy rodzi to konsekwencje na gruncie prawidłowej realizacji prawa do obrony.</p> <p>Natomiast inaczej – niż w przytoczonym judykacie- ma się kwestia dot. zeznań takiego świadka jakim w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> była <span class="anon-block">Z. U.</span>, która nie składała fałszywych zeznań z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jej samej. Bowiem przecież przed nowelizacją z 2016r. przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233)">art. 233 kk</a> świadek zobowiązany był do mówienia prawdy i za składanie fałszywych zeznań lub zatajanie prawdy, gdy np. zeznawał fałszywe po to aby uchronić przed odpowiedzialnością karną osobę najbliższą, ponosić miał odpowiedzialność karną w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kk</a>, za co groziła kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8 i to niezależnie od motywacji, która spowodowała złożenie przez świadka fałszywych zeznań. Dlatego wobec takiego świadka który fałszywie zeznawał na korzyść oskarżonego, gdy z protokołu rozprawy z 24.11.2022r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span> wynika, że <span class="anon-block">Z. U. (1)</span> została uprzedzona „o odpowiedzialności za złożenie fałszywych zeznań” oraz pouczona – jako matka oskarżonego – „o możliwości odmowy składania zeznań”, a także „treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 183;art. 185)">art. 182,183 i 185 kpk</a>”, były to pouczenia wystarczające w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233§2 kk</a> i pozwalające na pociągnięcie jej – wobec jej decyzji aby zeznawać i złożenia zeznań zawierających nieprawdę w celu ochrony syna- do odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Bowiem każdy świadek za złożenie fałszywych zeznań przed nowelizacją z 2016r. i po tej nowelizacji odpowiadał i odpowiada karnie i tego dot. pouczenie o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233§2 kk</a>, zaś nowelizacja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233)">art. 233 kk</a> obowiązująca od 15 kwietnia 2016r. (dla takiej kategorii świadków jak oskarżona) wprowadziła tylko przepis szczególny tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1 a)">art. 233 § 1a kk</a> obniżający sankcję karną wobec świadka w przypadku fałszywych zeznań złożonych z powodu obawy - jak to ma miejsce w przypadku <span class="anon-block">Z. U.</span>- przed odpowiedzialnością karną grożącą jej najbliżej osobie. Tymczasem sąd I instancji ustalając, że świadek <span class="anon-block">Z. U. (1)</span> zeznała nieprawdę co do okoliczności wskazanej w zarzucie, to przyjął, że nie została prawidłowo pouczona w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233§2 kk</a>, skoro pouczenie to nie zawierało wskazania, że świadków, w tym <span class="anon-block">Z. U.</span> pouczono konkretnie o odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 1 a)">art. 233§1 i §1a kk</a>, co powinno być jasno i wprost wyartykułowane w protokole rozprawy. Skoro jednak z zapisu z protokołu rozprawy z 24.11.2022r. w spr. <span class="anon-block">(...)</span> wynika, że <span class="anon-block">Z. U. (1)</span> została uprzedzona „o odpowiedzialności za złożenie fałszywych zeznań” (gdy rację ma prokurator podnosząc, że jest to „standardowy” zapis , sformułowany „zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką”) a przestępstwa „fałszywego zeznania” wskazane są w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233)">art. 233 kk</a>, (zarówno w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233 § 1)">§1</a> , jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233 § 1 a)">§1a</a> ) to nie można było się zgodzić z sądem I instancji, iż taki zapis w protokole rozprawy z 24.11.2022r. był niewystarczający aby przyjąć, że <span class="anon-block">Z. U.</span> została uprzedzona o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Ponadto z zapisu z ww protokołu wynika też, że została ona prawidłowo pouczona o prawie do odmowy zeznań, o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182)">art. 182 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 183)">art. 183 kpk</a>, co powoduje, że nie zaszedł wobec <span class="anon-block">Z. U.</span> też przypadek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 3)">art. 233§3 kk</a>. Dlatego należało zgodzić się z poglądem z uzasadnienia apelacji prokuratora, że <span class="anon-block">Z. U.</span>- w myśl pouczeń otrzymanych od sądu w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> a wynikających z treści protokołu z 24.11.2022r.- decydując się na złożenie fałszywych zeznań miała wystarczającą świadomość, że grozi jej za to odpowiedzialność karna w postaci kary pozbawienia wolności. A skoro mimo tego zdecydowała się złożyć fałszywe zeznania to może ponieść za to odpowiedzialność karną, gdyż ziścił się ku temu warunek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233§2 kk</a> i nie zaszedł wypadek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 3)">art. 233§3 kk</a>.</p> <p>Z tych względów zaszły powody do uwzględnienia zarzutów i wzruszenia zaskarżonego wyroku.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p>O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>Z przyczyn dla których zarzuty z apelacji i argumenty tam podniesione, a w konsekwencji wniosek końcowy zasługiwały na uwzględnienie.</p> <p>Ponadto z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454§1 kpk</a> sąd odwoławczy, stwierdzając, że wbrew stanowisku sądu I instancji o niewystarczającym pouczeniu <span class="anon-block">Z. U.</span>, to zaszły powody do pociągnięcia jej do odpowiedzialności za złożenie fałszywych zeznań (skoro podała w nich dane dot. spożycia alkoholu przez syna, które nie zostały pozytywnie zweryfikowane innymi wiarygodnymi dowodami, w tym opinią biegłego), nie mógł skazać oskarżonej, która została uniewinniona w I instancji. Stąd zaszła przesłanka z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 §2 kpk</a> do uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> <p>1.</p> </td> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"/> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"/> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p>1.1.</p> </td> <td colspan="12"> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p>2.1.</p> </td> <td colspan="12"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="12"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="12"> </td> <td colspan="6"> <p>☒ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p>Z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454§1 kpk</a> sąd odwoławczy, stwierdzając, że zaszły powody do pociągnięcia <span class="anon-block">Z. U.</span> do odpowiedzialności za złożenie fałszywych zeznań (skoro podała w nich dane dot. spożycia alkoholu przez syna, które nie zostały pozytywnie zweryfikowane innymi wiarygodnymi dowodami, w tym opinią biegłego), nie mógł skazać oskarżonej, która została uniewinniona w I instancji. Stąd zaszła przesłanka z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 §2 kpk</a> do uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I instancji ponowi przewód sądowy, po czym oceni zarzut i przesłanki do pociągnięcia oskarżonej do odpowiedzialności karnej, mając na uwadze powyższe rozważania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="14"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="14"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> </table> </div>